Belgen met vakantiewoning in buitenland blijven met vragen zitten rond belastingaangifte

Azull
Tijd om die dekselse belastingbrief in te vullen? Voor duizenden Belgen met een tweede verblijf in onder meer Frankrijk en Spanje breekt alweer een periode vol vragen aan. Door gekissebis tussen het Europees Hof van Justitie en en de Belgische fiscus is er immers de nodige verwarring ontstaan. “We zijn inmiddels een jaar verder en er is niets veranderd”, laat Marleen De Vijt van Azull, de Belgische marktleider in de verkoop van Spaans vastgoed, weten. Juristen raden aan om gewoon de regeling te nemen die u het best uitkomt.

De grote vraag is welk bedrag aangegeven moet worden. Volgens een arrest van het Europees Hof van Justitie was de Belgische belasting op tweede verblijven discriminerend omdat een tweede woning op Belgisch grondgebied niet op dezelfde manier belast wordt als een tweede verblijf in het buitenland. Voor een tweede woning in België moet je namelijk enkel het kadastraal inkomen aangeven. Maar als de vakantiewoning in een ander land van de EU ligt, neemt de Belgische fiscus de reële huurwaarde als maatstaf. En dat komt meer dan eens een stuk nadeliger uit, benadrukt specialist fiscaliteit Wim Vermeulen van het advocatenkantoor Cazimi.

Het Europees Hof van Justitie tikte ons land daarvoor zwaar op de vingers. Het moest anders, en dus had de Belgische fiscus voor een regeling gezorgd. Helaas werd die ook van tafel geveegd.

Valor catastral
“In een circulaire had de Belgische fiscus aanvaard dat het volstaat om 2 procent van de ‘valor catastral’ aan te geven wanneer je je buitenlandse vakantiewoning enkel zelf gebruikt. Die ‘valor catastral’ is in feite het Spaanse kadastraal inkomen dat vaak een pak hoger ligt dan wij in België gewoon zijn. Vandaar dat het volstaat er slechts een percentage van aan te geven. Als je vakantiewoning na 1994 geschat is in Spanje of Frankrijk moet je van onze fiscus zelfs maar 1,1% aangeven. En voor wie zijn tweede verblijf verhuurt, gelden dan weer andere regels: dan moet je 22,5% van de huurwaarde aangeven.”

Het Europees Hof van Justitie gaf die tijdelijke oplossingen echter een onvoldoende. De Belgische wetgever moest dus een nieuwe permanente oplossing uitwerken, maar dat is vooralsnog niet gebeurd. “Waarschijnlijk is het geen prioriteit omdat er geen gigantische bedragen mee gemoeid zijn”, stelt De Vijt.

Compromis à la belge
“In tussentijd is het aan elke Belg met een tweede verblijf om zelf te kiezen: ofwel geef je 22,5% van de huurwaarde aan, ofwel kies je voor 2% van de valor catastral. Maar ook hier: de ouderdom van de woning kan dat laatste percentage nog doen dalen naar 1,1%. Afhankelijk wat je het beste uitkomt.”

“Maar je kan begrijpen dat dit wel voor verwarring en twijfels zorgt, zeker omdat veel mensen hun vakantiewoning in Spanje vaak zelf gebruiken en af en toe eens verhuren - soms zelfs gewoon aan vrienden. Zelfs juristen raden nu aan om zelf de berekening te maken welke van beide bedragen het laagst is, en dat aan te geven. Met andere woorden: een compromis à la belge.”

Twee keer belast?
En er is nog een extra adder onder het gras, eentje die al een hele tijd sluimert. Veel mensen vragen zich namelijk af of ze twee keer belast worden, in Spanje én in België.

“Theoretisch gezien is dat niet het geval, maar in de praktijk vaak wel”, besluit De Vijt. “De Belgische fiscus belast je niet op je eventuele Spaanse huurinkomsten, maar ze worden wel meegeteld bij je totale Belgische inkomen. En daar komt de aap uit de mouw: zo kom je meer dan eens toch in een hogere tariefschijf terecht, en betaal je uiteindelijk toch twee keer.”




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • james vroman

    je mag dat toch aftrekken van de belastingen ..huizen in Toscane in ieder geval wel ..