Belg doorkruist als eerste Tasmanië in de ijskoude winter zonder enige hulp: "Een bestraffing"

Louis-Philippe Loncke.
BELGAONTHESPOT Louis-Philippe Loncke.
Landgenoot Louis-Philippe Loncke (41) heeft maandag zijn expeditie op het Australische eiland Tasmanië volbracht. Hij stak in 52 dagen het eiland over, van noord naar zuid, in de Australische winter. De avonturier, die ongeveer 500 kilometer te voet aflegde, kwam gezond en wel aan, maar verloor wel zestien kilo lichaamsgewicht tijdens de extreme tocht.

Loncke is zo de eerste die Tasmanië oversteekt tijdens de Australische winter zonder bevoorrading. Hij vermeed ook alle berijdbare wegen en sliep iedere nacht in een tent.

"Ik heb nooit gedacht aan opgeven, maar ik heb nooit zoveel gehuild. Ik gebruik het woord 'bestraffing', want het was zeer hard. Het fysieke lijden, de koude, de honger, de slechte slaap. Het is zoveel dat je er uiteindelijk mentaal onderdoor gaat", zei Loncke.

De avonturier vertrok begin augustus in het dorp Penguin in het noorden van Tasmanië. Tweeënvijftig dagen later kwam hij aan in Cockle Creek, in het uiterste zuiden. Om geen hulp van buitenaf nodig te hebben, droeg hij zestig kilo materiaal en bevoorrading mee. "Met zo'n zware rugzak moet je traag gaan, en bij iedere stap opletten. Eén misstap en je hebt een ongeluk."

Rantsoen

Loncke had 30 kilo levensmiddelen mee voor 40 dagen, of ongeveer 750 gram per dag. Maar omdat de tocht langer duurde dan verwacht, moest hij de porties de laatste twee weken beperken. Ook had hij kampeermateriaal bij en een opblaasbare boot, die hij een tiental keer gebruikte om vier meren over te steken en om twee rivieren af te varen. Op zijn tocht bereikte de Belg de top van de Cradle Mountain, de ruim 1.500 hoge berg die Unesco op zijn lijst van werelderfgoed plaatste. Hij zag poollicht en een hele reeks regenbogen boven de meren.

Louis-Philippe Loncke, die in 2016 uitgeroepen werd tot Europees avonturier van het jaar, zal op 5 oktober terug zijn in Brussel. Hij is van plan om een boek te schrijven over zijn expedities in Tasmanië.




17 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Hans Plas

    Straf, ik zou het niet kunnen, ook niet willen. Maar het vriest daar nooit dus een “winter?”

  • Ramon Simon

    Ik heb ongeveer 480 gram aan voedsel per dag mee. Genoeg om geen honger te hebben meer je verliest wel wat gewicht dus goed eten de weken voor je vertrekt. Maar als je 60 kilo draagt ligt u energieverbruik veel hoger dus moet je meer eten meenemen. Zo een tocht alleen (Schotland, Noorwegen) waar je dagen niemand tegenkomt is al zwaar. Wat hij presteert is mentaal en fysiek zeer sterk.

  • Eddy Van Hoorenbeeck

    Heel straf gedaan. En toch: waarom eigenlijk? Wat bewijs je daar nu mee, behalve voor jezelf dat je dit kan (een niet bijzonder nuttige kennis van overlevingstechnieken als je een West-Europeaan bent, maar soit)? En hoe weet je zeker dat nog nooit enige Tasmaniër of zo dit in het verleden al eens heeft gedaan? Niet omdat die het voor zijn plezier wou doen, maar omdat het om een of andere reden moest gebeuren?

  • ken van de voorde

    Chapeau!!!

  • HUGO AELBRECHT

    Wou ooit ook eens zoiets strafs doen. Heb toen geleerd dat (drinkbaar)water zowat het belangrijkste is. Al wandelend zie je meer...hopelijk had hij een goed fototoestel of GSM mee.