Andrea (27) werd zwaar mishandeld en verkracht in Madrid: “Ik vocht met alle kracht die ik had. Tot ik niet meer kon vechten. Niet meer kon schreeuwen”

Andrea Sicignano
RV / Facebook Andrea Sicignano
“Ik had nooit gedacht dat dit mij zou overkomen. Ik ben sterk, slim en onafhankelijk. Niets van dat maakt uit als je overgeleverd bent aan een man die jou wil pijn doen.” Aan het woord is de Amerikaanse Andrea Sicignano (27). Een nachtje uit in de Spaanse hoofdstad Madrid eindigde in een nachtmerrie. Ze werd gruwelijk in elkaar geslagen en verkracht.

Andrea, oorspronkelijk uit New York, verhuisde zo’n zes maanden geleden naar Madrid om een nieuw en spannend hoofdstuk in haar leven te starten. En dat was het ook. Tot twee weken geleden. De avond begon nochtans geweldig. Ze ging met een vriendin naar een Flamencoshow kijken en later gingen de twee wat drinken op café. Aangeschoten verloren ze elkaar ’s nachts uit het oog in een bar. Andrea ging alleen naar huis, maar nam de verkeerde bus. Ze eindigde in een eindstation in een onbekend deel van de stad. 

“Als allerlaatste stapte ik van de bus”, vertelt ze op Facebook. “Ik ging op een bankje zitten om uit te vissen wat ik moest doen. Een man die mee op de bus had gezeten, zag dat ik verdwaald en van streek was. Hij ging naast me zitten en bood me hulp aan. Ik zat daar, verdwaald, om 4 uur in de ochtend, geen enkele bus of tram reed nog. Ik had hulp nodig. En deze man verzekerde me dat hij me zou helpen thuis te geraken.”

“Toen ik me begon te realiseren dat ik eigenlijk mogelijk in gevaar was, probeerde ik weg te gaan”, vervolgt ze.
Maar het was te laat. 

Andrea Sicignano Facebook

Bloed en duisternis

De ‘behulpzame man’ werd plots heel gewelddadig. “Hij begon me te slaan, ik vocht en stribbelde tegen”, doet Andrea haar verhaal. “Ik sloeg en vocht met alle kracht die ik had. En ik probeerde mijn telefoon te pakken. Hij schreeuwde in het Spaans: ‘Ik heb je telefoon, je kan niemand bellen’. Keer op keer sloeg hij me in mijn gezicht. Tot ik niet meer kon vechten, niet meer kon schreeuwen. Ik kon amper nog zien door het bloed in mijn ogen.”

Andrea was er zeker van dat de kerel haar zou doden. “Uiteindelijk sloot ik mijn ogen. Hopend dat hij zou stoppen met me te slaan, deed ik alsof ik dood was. En ik bad dat als ik mijn ogen weer zou opendoen, hij weg zou zijn. Ik weet niet hoeveel tijd er voorbijging voor ik mijn ogen weer opende. Maar toen ik het deed, was hij verdwenen. Hij had me verkracht.”  Verblind door bloed en duisternis probeerde ze recht te krabbelen en zocht ze haar spullen bijeen. Ze scheurde haar leggings toen ze die weer optrok. 

Op mijn blote voeten liep ik de straat op en schreeuwde ik de longen uit mijn lijf. Als een gek stond ik te zwaaien. En toch reden drie of vier auto’s me voorbij. Eindelijk stopte er eentje

En toen begon ze te lopen. “Op mijn blote voeten liep ik de straat op en schreeuwde ik de longen uit mijn lijf voor hulp. Als een gek stond ik te zwaaien. En toch reden drie of vier auto’s me gewoon voorbij. Eindelijk stopte er eentje. Ik liep ernaartoe, schreeuwend.” De autobestuurder belde de hulpdiensten en bleef bij Andrea tot de ambulance aankwam.

Het ziekenhuispersoneel nam de situatie ernstig. De jonge vrouw kreeg meteen een MRI, een verkrachtingsonderzoek volgde. Haar ogen werden uitvoerig onderzocht, aangezien één oog zo gezwollen was dat het helemaal dicht zat. Haar neus bleek op vier plaatsen gebroken, over heel haar lichaam had ze blauwe plekken en schrammen.

Andrea tijdens één van haar vorige reizen.
Andrea Sicignano Facebook Andrea tijdens één van haar vorige reizen.

In zijn ogen

“Deze afgelopen dagen zijn een waas van medische afspraken en een politieonderzoek”, zegt ze. Ze bedankt de politie voor hun inzet. “De politie van Madrid was echt ongelofelijk behulpzaam. Ze maakten van mijn zaak een topprioriteit. Samen met agenten ging ik terug naar de plaats waar het was gebeurd. Een forensisch team onderzocht alles voor DNA.” Andrea bekeek ook samen met het politieteam de bewakingsbeelden op de bus. De hele rit lang had de man haar zitten aankijken. Wachtend tot hij zijn slag kon slaan.

Haar verkrachter werd uiteindelijk redelijk snel gevonden. “Deze ochtend keek ik in de ogen van mijn aanvaller en haalde ik hem uit een line-up op het politiekantoor. Voorlopig zit hij achter tralies en daar zal hij blijven tot zijn proces”, aldus Andrea. Ze voelt nu vooral opluchting. “Hij had me kunnen doden. In mijn eigen bloed liet hij me achter in het donker, amper 20 stappen van een grote weg. Maar ik overleefde. Ik ben hier nog.”

Niemand is onoverwinnelijk. Dat weet ik nu

Onafhankelijk

Nu wil ze andere vrouwen waarschuwen. “Ik had nooit gedacht dat dit mij ooit zou kunnen of zou overkomen. Ik reis al jaren alleen, in alle soorten landen en in ontelbare steden. Ik ben sterk, slim en onafhankelijk. Maar niets van dat maakt uit als je overgeleverd bent aan een man die jou wil pijn doen. Dit is echt. Dit is echt gebeurd, het gebeurt echt. En jammer genoeg zal het blijven gebeuren. Alsjeblieft, denk nooit dat dit jou niet zal overkomen. Het overkomt vrouwen de hele tijd. Of ze nu dronken zijn of nuchter, tijdens een gewone wandeling, zelfs als er bewaking is, ... Niemand van ons is onoverwinnelijk. Dat weet ik nu.”

Toch wil Andrea vooral sterk blijven. “Ik laat dit mijn spirit niet breken. Deze nacht definieert mij niet. Ik weiger deze man mijn onafhankelijkheid af te nemen. Maar ik ben wel veranderd. Ik zal nooit meer drinken tot een punt dat ik niet op mijn hoede ben. Hoe we dit kunnen vermijden? Dat kunnen wij, als vrouwen, niet. Het is aan de mannen, die echt moeten begrijpen wat het betekent om een vrouw te respecteren. Stoere kleedkamerpraat, vrouwen naroepen, een meisje vastpakken op de dansvloer. Het zijn die acties die iets veel groters kunnen worden. Vrouwen zijn geen objecten. We zijn er niet om genomen, gebruikt en weggegooid te worden.”

Ik laat dit mijn spirit niet breken. Deze nacht definieert mij niet. Ik weiger deze man mijn onafhankelijkheid af te nemen. Maar ik ben wel veranderd

Kracht

Ze hoopt dat ze vrouwen kracht kan geven, niet ontmoedigen. “We kunnen niet in angst leven. We mogen het kwade niet laten winnen. Laat dit bericht je niet ontmoedigen, maar net kracht geven. Ik ben een gelukzak dat ik dit kan schrijven. En ik spreek in naam van al wie door deze hel ging en het niet kan vertellen. Dit verhaal had anders moeten aflopen. Er moet iets veranderen.”

Andrea Sicignano Facebook



30 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Yoerick Impens

    Geen straf is zwaar genoeg.

  • danny meulders

    als ex taxiuitbater kan ik zeggen ; als het donker word komt het kwade buiten op alle mogelijke manieren

  • Yessie Bols

    Zoiets draag je je hele leven mee,en neen ,sterker word je er zeker niet van .....en dan kijken mensen je aan als je zegt dat je geen man meer in je leven wil....

  • Frank De Witte

    Het overgrote deel van de mannen doet zoiets niet. Het uitgaansleven is gevaarlijk en trekt sowieso het uitschot van de maatschappij aan. Zo'n soort mannen hebben geen respect voor vrouwen en zullen het ook nooit leren. Dus opletten is de boodschap, en niet alleen voor vrouwen, ook mannen zelf zijn slachtoffers van geweld in het uitgangsleven. Vergelijk het een beetje zoals wandelen in de wildernis, daar kan je ook aangevallen door een wild dier, terwijl je eigenlijk helemaal niks misdaan hebt.

  • Linda Van Dam

    Ooohh my god 8