Amerikaanse expert lost details over reddingsoperatie Thailand: "Nooit eerder vertoond, dit maak je maar één keer mee in je leven"

Derek Anderson.
AFP/AP Derek Anderson.
Eind goed, al goed: de twaalf voetballertjes en hun trainer die dagenlang vastzatten in een Thaise grot konden worden gered en ze stellen het wel. Maar de reddingsoperatie was écht levensgevaarlijk. Dat bleek helaas al toen een ervaren duiker overleed en de Amerikaanse reddingsspecialist Derek Anderson bevestigt dat: "Dit maak je maar één keer in je leven mee. Als je even de controle verliest in zo'n omgeving, zijn er tal van zware gevolgen".

"De wereld moet weten dat wat bereikt is, iets eenmaligs in het leven is en dat deze reddingsoperatie volgens mij nooit eerder vertoond is", zei Derek Anderson, een 32-jarige reddingsexpert van de Amerikaanse luchtmacht die gebaseerd is in het Japanse Okinawa. "We hebben enorm veel geluk gehad dat het zo afgelopen is. Het is belangrijk te beseffen hoe complex het was en hoeveel stukjes van de puzzel in elkaar moesten passen."

AFP

Eerder prees de Australische dokter/duiker Richard Harris al de mentaliteit van de jongeren die in het Tham Luang-grottencomplex verrast werden door de overvloedige regen. En ook Derek Anderson looft "hun onwaarschijnlijke veerkracht". Volgens hem, "was het belangrijk dat de coach en de jongens samen besloten om sterk te blijven en de wil te hebben om te leven en te overleven".

In 1,5 uur tot 90 centimeter water

Anderson, geboren in de staat New York maar opgegroeid in Ecuador, gaf ook meer details over de reddingsoperatie zelf en over de uiterst moeilijke omstandigheden waarin die plaatsvond. Dat ondervond hij zelf al bij zijn aankomst op 28 juni, toen de leden van voetbalclub de Wilde Zwijnen nog niet gevonden waren. "De grot was droog toen we arriveerden, maar in anderhalf uur tijd liep die al voor zo'n 60-90 centimeter vol en moesten we eruit", zegt hij. "Dat was nog maar aan het begin van de grot. We beseften meteen hoeveel ingewikkelder dan we dachten dit zou worden."

AFP

Aanvankelijk maakten de reddingswerkers ook weinig vordering. "Ze deden er vijf of zes uren over om 40 of 50 meter op te schieten", zegt Anderson. Op 2 juli werden de sjotters en hun coach na negen dagen eindelijk gevonden. Hoewel ze verzwakt waren en bijna geen van allen kon zwemmen, werd er toch besloten ze weer langs dezelfde weg naar buiten te halen als die waarlangs ze ook naar binnen raakten. Een beslissing ingegeven door de opportuniteit die de relatief gunstige weersomstandigheden boden. 

AFP

Er werd zo'n 200 miljoen liter water weggepompt, waardoor er luchtzakken ontstonden op cruciale plekken. De unieke reddingsoperatie werd zo meer en meer mogelijk gemaakt en ook ingeschat als een betere optie dan de jongens nog maandenlang te laten wachten in de grot tot het regenseizoen voorbij zou zijn. Hun overlevingskansen in die situatie waren geslonken door de dalende zuurstofniveaus in hun kamer, door het risico op ziektes en door de overvloedige regen die de grotten alsmaar meer zou doen onderlopen.

Modus operandi

Anderson vertelt hoe ze het aanpakten. De voetballers kregen 'duiklessen' en de professionele duikers zelf oefenden intussen in een zwembad met lokale tienerjongens van hetzelfde gewicht en postuur als die in de grot vastzaten. De voetballers werden zo compact mogelijk ingewikkeld zodat de duikers hen makkelijker konden vervoeren. De jongens kregen trimvesten omgegord die moesten zorgen voor een neutraal drijfvermogen onder water. Ze hadden ook allemaal een wetsuit met kap en speciale gezichtsmaskers voorzien van positieve druk. Vooral dat laatste was volgens Anderson "echt cruciaal". Zelfs als er water in hun masker zou komen, dan zou de druk dat weer afvoeren.

AFP

Ook de opgehangen leidtouwen waren van essentieel belang, niet in het minst voor de professionele duikers zelf. "In dit soort van grotduiken is die koord je levenslijn. Je moet je ervan verzekeren een uitweg te hebben van zodra je eringaat", zegt Anderson.

100 reddingswerkers per kind

Bij elk van de drie reddingsoperaties, die zondag begonnen en dinsdag eindigden, waren er zo'n honderd hulpverleners aanwezig in de grot. Elke jongen afzonderlijk werd begeleid door tientallen medewerkers. De kinderen en hun trainer moesten een voor een negen kamers door. Op sommige plaatsen werden ze door twee duikers geleid, op de te nauwe stukken slechts door één. Soms moesten ze een half uur onder water blijven om een lastige passage met zo goed als nul zichtbaarheid door te komen.

Waar er luchtzakken waren, trokken vier redders hen al drijvend op het water erdoor. Er waren ook wel droge stukken, maar die bleken dan weer verraderlijk diep en rotsachtig. Daar voorzagen de reddingswerkers een soort van kabelbaan waarlangs de tieners, gehuld in een stevig harnas, geleid werden. "Zo moesten ze niet de hele weg naar beneden afdalen", aldus Anderson.

De duikflessen die onderweg overal aan de muren waren opgehangen, waren in dit geval geen klassieke luchtflessen. Er werd voor 80 procent aan zuurstof in geperst, "om het zuurstofsaturatieniveau van de jongens op te drijven, wat hun mentale staat ten goede zou komen". Hun weerbaarheid bleek ook legendarisch. Eind goed, al goed.

AFP
AFP
Derek Anderson.
AP Derek Anderson.
AFP



24 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Thérèse Van Hoof

    Grote bewondering voor alle reddingswerkers. In dat ingewikkeld grottencomplex hebben zij huzarenwerk geleverd. Alle lof en respect! Ook de kranige moed en hoop van de voetballertjes en coach om te blijven overleven is werkelijk een zegen geweest!

  • Maeng Saab

    Chris Scheveneels : leer eens een artikel begrijpend lezen. Het artikel gaat niet over welke nationaliteiten er allemaal meegeholpen hebben, maar over de obstakels en logistieke problemen die buitenstaanders zich moeilijk kunnen inbeelden. Ten 2de : hij deed het NIET voor "money money"

  • Jos Breesch

    @mike milan Vergeet je uit gemakzucht de Australische dokter/duiker, de Britse en ook de Belgische specialist duikers misschien? Extra hulde ook aan de overleden Thaise marinier die eigenlijk al op pensioen was en daar eigenlijk niet moest zijn.

  • Jean Paul Peelos

    Drie woorden. Bravo, dank u.

  • chris Scheveneels

    En wat met de andere redders uit Belgie Spanje enz...daar word niets over verteld Oh ja..... de Amerikanen gaan hier een film over maken ,zo zie je weer eens wat de Amerikanen doen Money money