Aantal executies en doodstraffen vorig jaar wereldwijd gedaald

Het aantal doodstraffen en executies is vorig jaar gedaald. Dat blijkt uit het jaarlijks doodstrafrapport van mensenrechtenorganisatie Amnesty International. Wereldwijd zitten nog minstens 21.919 mensen in de dodencel.
thinkstock Het aantal doodstraffen en executies is vorig jaar gedaald. Dat blijkt uit het jaarlijks doodstrafrapport van mensenrechtenorganisatie Amnesty International. Wereldwijd zitten nog minstens 21.919 mensen in de dodencel.
Het aantal doodstraffen en executies is vorig jaar gedaald. Dat blijkt uit het jaarlijks doodstrafrapport van mensenrechtenorganisatie Amnesty International. Vooral in Afrika ten zuiden van Sahara werden grote vorderingen gemaakt in de strijd voor de afschaffing van de doodstraf. Toch blijven er alarmerende trends bestaan, zoals het uitspreken van de doodstraf of executies voor drugsgerelateerde misdrijven.

Amnesty International registreerde minstens 993 executies in 23 landen in 2017, 4 procent minder dan in 2016 en 39 procent minder dan in 2015. Toen telde de organisatie 1.634 executies, het hoogste aantal sinds 1989. In 2017 werden ten minste 2.591 doodvonnissen in 53 landen geregistreerd, aanzienlijk minder dan het recordaantal van 3.117 doodvonnissen in 2016. In de cijfers zijn de duizenden doodstraffen en executies in China niet opgenomen. Die blijven een staatsgeheim.

De opvallendste positieve evolutie was er vorig jaar in Sub-Sahara-Afrika. Guinee werd de twintigste staat die de doodstraf afgeschaft heeft, terwijl Kenia moord niet langer automatisch met de doodstraf bestraft. Ook Burkina Faso en Tsjaad zetten stappen naar de afschaffing van de doodstraf met nieuwe wetten of wetsvoorstellen. Gambia tekende een internationaal verdrag waardoor het zich ertoe verbindt geen executies uit te voeren en verder te gaan op de weg naar afschaffing van de doodstraf.

Positieve trend

En deze positieve trend is ook wereldwijd te zien, aldus Amnesty. Ook Mongolië maakte in 2017 komaf met de doodstraf voor alle misdaden, en landen die overtuigde voorstanders zijn van de doodstraf zetten belangrijke stappen om het aantal terdoodveroordelingen terug te dringen. In Iran bijvoorbeeld is het aantal geregistreerde executies met 11 procent gedaald en het aandeel drugsgerelateerde executies op het totaal aantal executies is van 60 tot 40 procent gezakt. En de hoeveelheid drugs die nodig is vooraleer de Iraanse rechter verplicht de doodstraf moet uitspreken, werd naar omhoog getrokken.

Eind 2017 hadden in totaal 106 landen de doodstraf volledig geschrapt uit hun wetgeving. Met de landen die de doodstraf nog in hun wetgeving hebben staan maar die al meer dan tien jaar niet meer uitvoeren erbij geteld, stijgt dat aantal tot 142. Slechts 23 landen bleven doodstraffen uitvoeren - hetzelfde aantal als in 2016.
Toch zijn er nog verontrustende trends. Zo werden in vijftien landen nog doodstraffen uitgesproken of executies uitgevoerd voor drugsgerelateerde misdrijven. Dat betekent een schending van het internationaal recht. Het Midden-Oosten en Noord-Afrika lieten in 2017 het hoogste aantal drugsgerelateerde executies optekenen. Azië en de regio Stille Oceaan herbergen dan weer het hoogste aantal landen die naar de doodstraf grijpen voor dit soort misdrijven (10 van de 16).

"Lapmiddel"

"Ondanks de globale evolutie in de richting van de afschaffing van de doodstraf zijn er nog altijd enkele leiders die kiezen voor deze barbaarse straf als een snel 'lapmiddel', eerder dan de problemen bij hun wortels aan te pakken met humane, effectieve en op feiten gebaseerde beleidsdaden. Sterke leiders voeren een rechtvaardig beleid, en stellen geen mensen terecht", zegt secretaris-generaal van Amnesty International Salil Shetty. "De draconische antidrugsmaatregelen die in het Midden-Oosten, Azië en de regio Stille Oceaan op grote schaal worden toegepast, hebben compleet gefaald."

Ook werden vorig jaar minstens vijf mensen in Iran terechtgesteld voor misdaden die ze hadden begaan toen ze jonger dan 18 waren en nog zeker tachtig andere minderjarige daders zaten in de dodencel. In Japan, de Malediven, Pakistan, Singapore en de Verenigde Staten werden mensen met een verstandelijke handicap geëxecuteerd of in de dodencel gestoken. En Amnesty International registreerde verschillende gevallen van mensen die de doodstraf kregen nadat ze misdaden hadden 'bekend' na foltering of andere mishandelingen, in Bahrein, China, Iran, Irak en Saudi-Arabië. In Iran en Irak werden sommige van deze 'bekentenissen' live uitgezonden op de televisie.

Er is dus nog werk aan de winkel, aldus de ngo. Zo zitten wereldwijd nog minstens 21.919 mensen in de dodencel.




6 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Karel Delcroix

    De doodstraf hort inderdaad niet thuis in een hoogbeschaafde samenleving maar moord hoort daar ook niet in thuis. Als men er voor kiest om iemand te vermoorden, moet men maar de gevolgen van dat maatschappelijk egoistisch onaangepast gedrag aanvaarden. De doosstraf is dan een dzfinitieve en goedkope oplossing. Als maatschappij kunnen we beter tijd en geld investeren in zaken die wel maatschappelijke waarde hebben.

  • Staf Vandoorne van pierre de garde

    Moet weer worden ingevoerd bij bewezen feiten van zware misdaden

  • Bernardo Conradi

    Van mijn part mag ze hier terug ingevoerd worden. Zou een goedkope uitsparing zijn voor de gevangenissen. Genoeg syriestrijders die willen terugkomen, miljoenen euros uitgespaard voor repatriaties van criminele vreemdelingen. Een eindje touw en een stok en op vijf minuten is de klus geklaard, terwijl een gevangene waarvan bewezen is dat hij een moord heeft gepleegd hier honderduizenden euros kost.

  • Gerry Cle

    Heel gunstige evolutie, de doodstraf hoort niet thuis in een mensenwereld. Rechters zijn mensen en mensen maken vergissingen. Sluit psychopaten levenslang op maar executeer ze niet.

  • guido Bervoets

    De doodstraf is middeleeuws en barbaars en een fatsoenlijke beschaving onwaardig. Als men kijkt waar het nog wordt toegepast spreekt dat voor zichzelf en hoeft er geen verdere uitleg te worden gegeven.