40 inzittenden verweerden zich op 9/11 tegen vier terroristen: vlucht 93 crashte, maar miste als enige gekaapt vliegtuig doelwit

De crashsite van vlucht 93 bij Shanksville, Pennsylvania.
AP De crashsite van vlucht 93 bij Shanksville, Pennsylvania.
11 september 2001, een gitzwarte dag voor de VS én voor de rest van de vrije wereld. Terroristen kaapten vier vliegtuigen en pleegden de grootste terreuraanslagen ooit op Amerikaanse bodem. Eén toestel miste als enige het vermoedelijke doelwit: vlucht 93. Dankzij de passagiers.

De 33 passagiers en zeven crewleden verweerden zich tegen de kapers. De Boeing 757 stortte uiteindelijk neer in een veld bij Shanksville in Pennsylvania. Er waren geen overlevenden bij de 44 mensen aan boord. Paul Greengrass verfilmde de heroïsche tragedie in 2006 onder de titel 'United 93'.

Morgen is 'nine eleven' - 9/11, naar de Amerikaanse tijdsaanduiding voor 11 september - exact zeventien jaar geleden. De bekendste terreuraanslag van toen is uiteraard die op de Twin Towers van het World Trade Center in Manhattan. Maar leden van terreurorganisatie al-Qaida kaapten die vreselijke ochtend nog twee andere passagiersvliegtuigen. Eén boorde zich in het Pentagon, het andere was vlucht 93 van United Airlines. Het zou de enige 'mislukte' aanslag van de vier worden. In totaal kwamen tijdens 9/11 bijna 3.000 mensen uit meer dan 90 verschillende landen om het leven.

De 'Tower of Voices', met een windklok voor elk van de 40 inzittenden die zich verweerden tegen de kapers.
AFP De 'Tower of Voices', met een windklok voor elk van de 40 inzittenden die zich verweerden tegen de kapers.

De Boeing met vluchtnummer UA 93 was op 11 september 2001 's morgens op weg van New Jersey naar San Francisco. Vier kapers namen na het opstijgen de controle van het toestel over en kondigden aan dat ze zouden terugkeren naar de luchthaven van Newark. Slechts 37 van de 182 passagiersstoeltjes waren bezet, inclusief de vier kapers die in business class reisden. In paniek belden de gegijzelde slachtoffers hun familie en vrienden op. Sommigen kwamen zo te weten dat er die ochtend al terreuraanvallen geweest waren. Ze begrepen dat de werkelijke bedoeling van de kapers waarschijnlijk een zelfmoordmissie was en besloten zelf het heft in handen te nemen.

Ze bestormden de cockpit in de hoop het vliegtuig af te leiden van het doelwit. Dat was, zo wordt aangenomen, het Capitool of het Witte Huis in de Amerikaanse hoofdstad Washington DC. Het kwam tot schermutselingen aan boord. Om te vermijden dat ze overmeesterd werden, lieten de kapers de Boeing dan maar crashen in een veld, drie kilometer ten noorden van Shanksville in de staat Pennsylvania.

Een luchtfoto van de tragedie in Pennsylvania.
AP Een luchtfoto van de tragedie in Pennsylvania.

Normaal zou het vliegtuig rond 8u15 opgestegen zijn en zou het op ongeveer hetzelfde tijdstip als de andere vliegtuigen gekaapt geweest zijn. Maar vlucht 93 had vertraging en ging pas om 8u47 de lucht in. Die toevalligheid liet toe dat de passagiers op de hoogte werden gesteld over de andere aanslagen en actie konden ondernemen.

De luchtverkeersleiding hoorde rond 9u28 commotie vanuit de cockpit van vlucht 93. Op dat moment waren er al twee vliegtuigen in de beide torens van het WTC in New York City gevlogen. De verkeersleiding ving daarna nog enkele berichten op van een van de kapers die waarschijnlijk dacht dat hij door de intercom van het vliegtuig aan het spreken was. Het toestel verloor hoogte en om 10u03 (of een paar minuten later, volgens andere bronnen) stortte het neer in een mijnbouwgebied met de neus naar beneden en met een snelheid van 906 km/uur. Het sloeg een krater van 2,4 tot 3 meter diep.

AFP

Op die plek verrijst nu een indrukwekkende toren van staal en beton. De 'Tower of Voices' (stemmentoren) is 93 voet of 28 meter hoog. Het monument ter ere van de helden van vlucht 93 heeft voor elk van hen - de 33 passagiers en zeven crewleden - een aparte aluminium windklok met telkens een eigen specifiek geluid. Om ze een stem te geven. En het symboliseert het vasthouden van hun stemmen tijdens de laatste telefoongesprekken met vrienden en familie. De 'Tower of Voices' is het sluitstuk van de herdenkingssite 'Flight 93 National Memorial' op het terrein van zo'n 9 km² in Shanksville.

Met touwen kunnen de windklokken in beweging gezet worden.
AFP Met touwen kunnen de windklokken in beweging gezet worden.
AFP
De krater na het neerstorten van United Airlines-vlucht 93.
AP De krater na het neerstorten van United Airlines-vlucht 93.



29 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Bart Demulder

    Ik zie enkel een krater. Waar zijn alle brokstukken naar toe? Trouwens met google earth kan je oude satelietbeelden van 98 bekijken en die krater was er toen ook al!

  • Lydia Appelmans

    Dat het een inside job was om een oorlog te kunnen starten weet nu ondertussen toch iedereen zeker ?

  • Thibault Derese

    Er waren mss nog meer.

  • Pieter Janssens

    Verklaar ook eens hoe 2 stalen torens met een brand op grote hoogte na een 102 minuten loodrecht instorten ? Die torens waren nu geen prefab woningen ... vele architecten bevestigen dat dit nooit kan. De kerosine was reeds in de eerste 10 minuten verbrand wegens de grote brandbaarheid en explosie bij impact. Nadien was het dus een gewone grote brand die nooit staal laat smelten. Laat staan op de laagste verdiepen..

  • Julien Letschert

    Aan alle mensen die hier reageren met ongeloof...een vliegtuig dat zich met de neus naar beneden tegen 900 km per uur de grond inboort, daar schiet echt wel niets meer van over. Doe eerst eens wat opzoek werk en reageer dan pas.