1 jaar Macron: jongste president van Frankrijk populair in buitenland, maar stevige verdeeldheid en protest in eigen land

Demonstranten gooien bij een protestmars in Nice een pop die Macron voorstelt in de lucht.
Photo News Demonstranten gooien bij een protestmars in Nice een pop die Macron voorstelt in de lucht.
Op 14 mei is het exact een jaar geleden dat François Hollande officieel de macht in het Elysée overdroeg aan Emmanuel Macron, met zijn 39 jaar de jongste president van Frankrijk. Hoe verging het Macron in dat eerste jaar? Kon hij zijn hervormingsbeloftes waarmaken? Het lijkt er alvast op dat Macron zich internationaal in de kijker plaatste, maar op het thuisfront is het pad der hervormingen bezaaid met stakingen, kritiek en (quasi) status quo.

Met een populariteit die steeds tussen 40 en 45 procent schommelt, doet Macron beter dan Hollande in dezelfde periode van zijn presidentschap, en even goed als Nicolas Sarkozy, president tussen 2007 en 2012. Internationaal gaat het Macron voor de wind. Getuige zijn -hartelijke- ontmoetingen met de Amerikaanse president Donald Trump, de ontvangst van de Russische president Vladimir Poetin in Parijs en gesprekken met andere wereldleiders. De Franse president is zeer actief op de internationale bühne. 

"President van de rijken"

In Frankrijk zelf daarentegen moet Macron optornen tegen zijn imago van "president van de rijken". Hij is populair bij een deel van de bevolking vanwege zijn dynamisme en zijn wil tot hervormen. Hij voerde lastenverlagingen door voor bedrijven, er kwamen nieuwe regels waardoor personeel makkelijker aangenomen, maar ook ontslagen kan worden. Een ander deel van de Fransen heeft het net op hem gemunt omwille van die hervormingsplannen.

Nochtans doet de economie het beter sinds zijn aantreden, maar experts zien daarin eerder een conjuncturele oorzaak dan de hand van Macron. De reële hervormingen zijn tot nu toe relatief beperkt gebleven en Macron wordt geconfronteerd met regelmatige stakingen en betogingen tegen zijn plannen om de werkloosheidsgraad en de overheidsschuld te verminderen.

Macron afgebeeld als Dracula tijdens de grote protestmars in Parijs zaterdag.
Photo News Macron afgebeeld als Dracula tijdens de grote protestmars in Parijs zaterdag.

Protest

Zaterdag nog kwamen in Parijs 40.000 mensen op straat om te betogen tegen het hervormingsbeleid van Macron. De voorbije weken en maanden waren er in Frankrijk talrijke protesten. Zo kwamen in maart duizenden ambtenaren en de gepensioneerden op straat. 

Ook bij de spoorwegen hebben de vakbonden het gemunt op Macron: onlangs keurde de Assemblée Nationale de spoorhervorming van Macron goed, die onder meer voorziet in de afschaffing van de statutaire benoeming voor nieuwe aanwervingen en in meer concurrentie en daar zijn de bonden op zijn zachtst gezegd niet blij mee, met de ene staking na de andere tot gevolg. Ook de luchtvaartsector staakte al meermaals.

Macron heeft al verschillende keren duidelijk gemaakt dat hij niet zal afwijken van de ingeslagen hervormingskoers. Hij heeft nog een pak werk voor de boeg, maar daar heeft hij nog vier jaar de tijd voor.

Beelden van het grote protest in Parijs zaterdag.
AFP Beelden van het grote protest in Parijs zaterdag.
AFP



3 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Christine Laevers

    De vakbonden, stakingen trein e.a. geven tot nu toe geen duimbreed toe en we zitten in de derde week, denk ik. Pendelaars hebben al lang alternatieven bedacht. De kosten lopen op. Het is een krachtmeting. Ik spreek me niet uit. Hier op het Franse platteland merken we er niets van. Hier zijn namelijk geen bussen, geen treinen, geen metro's, geen trams, geen files, geen verkeerslichten ... de hagedissen zijn hier aan het paren dus wel even oppassen waar je je voeten zet.

  • bert paulussen

    Macron is een liberaal die geen hoge pet op heeft van werknemers en sociale rechten. Ik ben van opleiding economist en heb met stijgende verbazing vakliteratuur gelezen die "de economie" en de ultra-liberale (hedendaagse) kijk daarop toch heel sterk in vraag stellen.

  • jos beverke

    Amaai die Fransen toch.Als ze een linkse president hebben protesteert rechts .Als ze een rechtse hebben protesteert links en als ze een van het centrum hebben protesteren links én rechts!Nu, staken is in Frankrijk al lang een nationale sport geworden !