“Terwijl hij mijn handen op mijn rug bond, kon ik maar één ding denken: ik ga sterven”

Holly en rechts de man die haar probeerde te vermoorden.
Facebook/AP Holly en rechts de man die haar probeerde te vermoorden.
Ze kwam in de klauwen terecht van een meedogenloze seriemoordenaar, maar in tegenstelling tot zijn vijftien andere slachtoffers bracht ze het er levend vanaf. Twintig jaar na de feiten heeft de Amerikaanse Holly Dunn (40) een boek geschreven over wat er die avond in augustus 1997 precies gebeurde en hoe het haar leven voor altijd zou veranderen.

Het was de tweede dag van het nieuwe academiejaar toen het gebeurde. Holly was 20 en ze studeerde aan de universiteit van Kentucky. Samen met haar vriend Chris Maier (21) was ze naar een feest geweest en het was op weg naar huis langs de treinsporen dat de twee oog in oog kwamen te staan met de man die al geruime tijd angst zaaide in het hele land met zijn bloederige slachtpartijen.

Schroevendraaier

“Toen we aan een elektriciteitskast passeerden, kwam er plots een man achter vandaan”, doet ze het verhaal. “Hij vroeg ons om geld, maar we waren studenten, we hadden amper iets. Terwijl hij iets als een schroevendraaier op Chris gericht hield, verplichtte hij hem om op handen en knieën te gaan zitten. Vervolgens doorzocht hij zijn rugzak. Toen hij niets vond, bond hij de armen van Chris op zijn rug.” (lees hieronder verder)

Holly en Chris.
RV Holly en Chris.

Daarna stapte hij op Holly af. “Hij deed mijn riem uit en terwijl hij mijn handen op mijn rug bond, kon ik maar één ding denken: ik ga sterven. Plots verdween hij. We maakten van de gelegenheid gebruik om te overleggen hoe we konden ontsnappen. Ik had intussen mijn handen losgekregen en Chris zei me dat als ik helemáál losraakte, ik gewoon moest rennen. Want bij hem lukte het niet. En toen was opeens die kerel terug. Hij droeg een loodzware rotsblok en dat liet hij op het hoofd van Chris vallen.”

Overlevingsmodus

Dat was volgens Holly het moment dat ze in overlevingsmodus ging. “Hij kroop bovenop me en ik besefte dat hij me wilde verkrachten. Ik probeerde hem af te weren, maar hij nam zijn wapen en zette het tegen mijn hals met de woorden: ‘Kijk eens hoe makkelijk ik je zou kunnen doden.’ Daarop stak hij toe en gaf ik al mijn weerstand op. Ik bekeek intussen elke tatoeage en elk litteken dat hij had, zodat ik hem achteraf zou kunnen herkennen. Want we moesten en zouden hem doen boeten voor wat hij deed.” (lees hieronder verder)

De riem waarmee Holly werd vastgebonden.
Lexington Police Department De riem waarmee Holly werd vastgebonden.

Ze probeerde ook haar nagels te scheuren en in de aarde te woelen, zodat speurders zouden weten dat ze daar was geweest. “Ik smeekte hem me geen kwaad te doen, maar daarop begon hij me te slaan. Met een houten plank of zoiets. Vijf tot zes keer, eerst vol in mijn gezicht en toen ik erin slaagde me om te draaien nog eens zo veel keer op mijn achterhoofd. Tot ik bewusteloos was. Hij moet gedacht hebben dat ik dood was en daar maakte hij een fout.”

“Ik weet niet hoe lang ik daar gelegen heb”, gaat ze verder. “Maar toen ik bijkwam, was hij verdwenen. Ik wist dat ik gewond was, maar niet hoe erg. Ik merkte dat mijn mond niet meer dichtging en dat er overal bloed was. Maar ik krabbelde recht. En ik begon te stappen richting campus.”

Ooghoek

Daar werd ze opgemerkt door een andere student, die nog laat aan het studeren was. “Het moet tussen 1 en 2 uur ’s nachts geweest zijn toen ik plots in mijn ooghoek iets over het gazon zag bewegen”, aldus Chad Goetz. “Het bleek een vrouw, bedekt met bloed. Haar gezicht zag eruit als dat van een bokser na een wedstrijd. Ik bracht haar naar binnen en ze stortte in op mijn zetel. Ik dacht dat ze zou sterven. Ik bleef op haar inpraten zodat ze het bewustzijn niet zou verliezen. Tot de ziekenwagen er was.” (lees hieronder verder)

Ik kon er niet bij zijn op de begrafenis van Chris. Dat maakte me erg van streek en ik heb nog altijd het gevoel dat ik geen afscheid heb kunnen nemen

Holly Dunn

Holly bleek onder meer een gebroken kaak en oogkas te hebben. Ze had ook ontelbare sneden en blauwe plekken. “Ik merkte dat niemand over Chris praatte. Toen ik mijn vader vroeg of hij dood was, bevestigde hij dat. Ik voelde me zo schuldig. Het was niet eerlijk dat ik het had overleefd. Hij was zo lief en nuchter en maakte zich nooit ergens zorgen om. Ik kon er niet bij zijn op zijn begrafenis. Dat maakte me erg van streek en ik heb nog altijd het gevoel dat ik geen afscheid van hem heb kunnen nemen.”

DNA

De jonge vrouw kon een gedetailleerde beschrijving van haar aanvaller geven. Er werd een robotfoto gemaakt en de speurders vonden ook DNA-materiaal van de aanvaller door de verkrachting. Twee jaar later werd daardoor de link gelegd met nog een aantal andere moorden, onder meer van een prediker en zijn vrouw en van een vrouwelijke arts. De manier waarop dat gebeurd was, bleek gelijkenissen te vertonen. En ze waren allemaal gebeurd in de buurt van treinsporen.” (lees hieronder verder)

Dokter Claudia Benton (39) was een van de andere slachtoffers van de seriedoder.
RV Dokter Claudia Benton (39) was een van de andere slachtoffers van de seriedoder.

Dankzij vingerafdrukken konden de speurders een verdachte identificeren: Rafael Resendez Ramirez. En er werd een jacht op de man geopend voor hij nog meer slachtoffers kon maken. Van de media kreeg hij intussen de bijnaam ‘The Railroad Killer’. En hij bleek de trein ook te gebruiken om zich te verplaatsen. “Mensen waren bang”, aldus Devon Anderson van het Openbaar Ministerie van Harris County. “Hij vermoordde twee vrouwen op één dag, op 140 kilometer van elkaar. Vier dagen later zat hij alweer in een andere staat. Hij werd een van de 10 meest gezochte misdadigers van het land.”

Zus

Uiteindelijk vonden ze de verdachte via zijn zus. Via haar slaagde de politie erin om hem te overtuigen zich over te geven. Zijn echte naam bleek Angel Maturino Resendiz te zijn. En hij bleek te linken aan minstens 15 bloederige moorden. Mede door de getuigenis van kroongetuige Holly werd hij veroordeeld tot de doodstraf in 2000. Hij probeerde nog ontoerekeningsvatbaar verklaard te worden, maar tevergeefs. Hij werd uiteindelijk geëxecuteerd in juni 2006 in Texas. (lees hieronder verder)

Angel Maturino Resendiz in de rechtszaal.
AP Angel Maturino Resendiz in de rechtszaal.

Holly probeerde haar leven weer op te pikken en de vreselijk feiten achter zich te laten, hoewel dat niet makkelijk was. “Hoe hard ik ook probeer, het beeld van het rotsblok dat het hoofd van Chris raakte, kan ik niet meer vergeten. Maar het voelt tegelijk alsof ik een nieuwe kans in het leven kreeg. Het heeft me sterker gemaakt. En ik wil proberen om er nog zo veel mogelijk van te genieten.” (lees hieronder verder)

Holly met haar gezin.
Facebook Holly met haar gezin.

Ze is intussen getrouwd en moeder van twee kinderen, waarvan ze eentje naar Chris vernoemde. Haar boek is naar eigen zeggen een manier om haar verhaal te vertellen en het achter zich te laten. Ze hoopt zo ook een steun te zijn voor andere slachtoffers en hen te overtuigen om nooit op te geven. “Er is een leven na zoiets vreselijks”, zegt ze nog. “Je kan nog gelukkig worden. Maar het gaat niet vanzelf. Ik vergaf mijn aanvaller. Voor mezelf. Zodat ik alle negatieve gevoelens los kon laten.”

‘Sole Survivor’ van Holly Dunn is online te koop.

Facebook