Exclusief voor abonnees

‘Onschuldige kiespijn’ bleek agressieve kanker die Natalie (21) fataal werd

Natalie Mauritz.
Privé Natalie Mauritz.
Wat leek op een doodgewone kiespijn bleek het begin van een zeldzame vorm van kanker die het lichaam van de Nederlandse Natalie (21) totaal verwoestte. “Zorg dat je plezier hebt, zei ze op ’t laatst.”

“Het is niet goed, jullie moeten komen.” Het was niet het telefoontje van hun huilende dochter Natalie dat haar ouders direct zorgen baarde. Ze was gewoon naar het ziekenhuis gegaan, omdat ze na het trekken van haar wijsheidstand nog steeds pijn had. Nee, het was ook niet direct het huilen dat hen alarmeerde. Maar het bordje op de gang toen ze aankwamen. ‘Afdeling oncologie’.

Het was 2018 toen bekend werd dat een zeer agressieve tumor zich in haar kaak had genesteld. Het was de eerste van in totaal negen vormen van kanker die Natalies lijf in korte tijd compleet in beslag zouden nemen. “Het was gewoon waanzinnig. Niemand wist wat er aan de hand was. Elke stap was een stap achteruit”, vertellen Willem en Nelleke, aan de eettafel van hun woning in Nieuw-Lekkerland, waarin hun dochter vorig jaar na een hevige, maar dappere strijd overleed.

Karakter

“Gooien jullie mijn kleren maar alvast weg, zei ze een week voordat ze doodging.” Dat was typisch Natalie, volgens haar vader. Controle willen, én praktisch. “Ze was alvast haar leven aan het wissen, zodat wij dat niet meer hoefden te doen. Wat wij daarop zeiden? Niet nu je er nog bent, natuurlijk!” Natalie maakte er geen strijd meer van. Al kon ze die makkelijk winnen. Ze sprak met haar scherpe, vlotte babbel bijna iedereen onder tafel. Haar vader had haar op een voetstuk. “Ik keek absoluut tegen haar op. Ze had karakter. Ze was zo sterk.”

Dit ondervonden ze aan den lijve toen ze ziek werd. De tumor in haar kaak groeide hard. “Zo snel hadden de artsen van het Erasmus ziekenhuis het nog niet eerder gezien. Hier bleek geen draaiboek voor. Dat gaf veel zorgen.” Ondertussen accepteerde Natalie de situatie dapper. “Dit gun je niemand. Als ik het niet had gekregen, dan was het iemand anders.”