"In mijn lichaam moest ze veilig zijn maar het doodde haar"

Natalie Morgan houdt haar doodgeboren dochtertje innig vast.
Facebook Natalie Morgan houdt haar doodgeboren dochtertje innig vast.
Een mama die nog volop aan het rouwen is over het verlies van haar dochtertje dat op 11 september doodgeboren werd, heeft haar verhaal met bijbehorende hartbrekende foto's op Facebook geplaatst. Natalie Morgan heeft dan ook een erg belangrijke boodschap voor andere ouders. Het is een bericht dat door merg en been gaat en al vele mensen heeft aangegrepen.

In haar bericht op Facebook schrijft de vrouw uit Orlando:

"Zo vele vrienden van ons hebben net een baby gekregen of zullen er in de nabije toekomst ééntje krijgen.

Dit is mijn smeekbede aan jullie:

Er zullen periodes zijn waarin jouw baby zal schreeuwen en huilen wanneer je het kindje weer in zijn wiegje legt. Of de baby zal zelfs huilen in jouw armen terwijl je er alles aan gedaan hebt om je kindje te kalmeren. Er zullen slapeloze nachten zijn, heel wat luiers die ververst moeten worden op korte tijd, er zal gespuwd worden en geplast op je T-shirt - en nogmaals heel wat geschreeuw van de baby en wellicht ook van jou. Telkens dat gebeurt, telkens je je gefrustreerd voelt en wil weglopen, denk dan alstublieft aan mijn verhaal:

Hartslag
Mijn lieve, lieve Eleanor Josephine werd doodgeboren op 11 september. Ik ging de nacht ervoor slapen en ik voelde haar stampen. Ik werd wakker en ze stampte niet meer. Er was geen hartslag. Ik wist het gewoon. Maar ik wilde het niet weten ... ik wilde dat ik me vergiste maar ik wist het."

Dan vertelt Natalie hoe het verderging in episodes die naar de zakdoek doen grijpen.

Flashbacks
"Ik heb nog steeds flashbacks naar dat moment. Het is een verstikkend gevoel en een herinnering die me voor de rest van mijn leven zal achtervolgen. Ik voelde me gevangen alsof het plafond naar beneden kwam en op me zou neerstorten. Ik kon niet ademen, haalde uit, ik schreeuwde, ik gooide met vanalles, ik gaf over ... en vervolgens stierf er een stuk van mij samen met haar. In mijn lichaam moest ze veilig zijn maar het doodde haar. Ik was veertig weken en zes dagen ver."

Eeuwige pijn
"Een paar uur later werd er me een epidurale verdoving aangeboden toen de bevalling werd in gang gezet maar ik kon het niet. Ik wilde dat de pijn, de kwelling en miserie zouden weerspiegelen wat ik in mijn hart voelde. Het was het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan wetende dat alles voor niets was. Ik bracht een dood kind ter wereld. Er zou achteraf geen gelukzaligheid zijn om de pijn te vergeten. De pijn zou in tegenstelling tot mijn dochtertje eeuwig blijven bestaan."

Facebook
Facebook
Facebook
Facebook

Word wakker
Na enkele helse uren werd ze eindelijk op mijn borst gelegd - ze was prachtig maar levenloos. Ik moest dat eerste schreeuwtje niet van haar verwachten. In plaats daarvan was ik het die huilde. Ik smeekte haar door mijn tranen heen: 'Alstublieft, word wakker meisje ... alstublieft, word wakker. Waarom huil je niet voor mama? Alstublieft, alstublieft, alstublieft word gewoon wakker'."

Dankbaar
"Al wat ik jullie vraag is dat wanneer je moeilijke momenten kent met je baby, wees dan gewoon dankbaar en zeg een gebed voor mij en alle moeders en vaders die hun kinderen te snel hebben moeten afgeven. Zeg een gebed voor mijn lieve Eleanor die het leven buiten mijn baarmoeder nooit heeft mogen kennen."

De aangrijpende boodschap van Natalie werd al meer dan 275.000 keer gedeeld.

Facebook
Eleanor Josephine
Go Fund Me Eleanor Josephine



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.