“Ik wou dat we meer tijd hadden, maar nu is het te laat”: dochter Steve Jobs onthult wat vader haar in tranen vertelde op sterfbed

AP/Twitter
Ze hadden zijn hele leven een gespannen relatie, waarin hij zijn dochter op een vaak wrede manier afwees. Te beginnen met de eerste jaren van haar leven waarin hij zelfs ronduit ontkende dat ze zijn dochter was. Maar toen Steve Jobs in 2011 op zijn sterfbed lag na een strijd tegen pancreaskanker, vertelde hij zijn dochter Lisa Brennan-Jobs (40) iets wat ze niet meer had verwacht.

Dat onthult de vrouw zelf in een autobiografie – ‘Small Fry’ – die gisteren uitkwam. Een maand geleden publiceerde het Amerikaanse magazine Vanity Fair al een fragment uit het boek, waaruit bleek dat de relatie tussen vader en dochter niet eenvoudig was.

Gerechtelijke stappen

Zo waren gerechtelijke stappen nodig om Steve Jobs (56) te dwingen haar te erkennen als zijn dochter. Het resultaat was dat hij een alimentatie van 330 euro per maand moest betalen. Terwijl de moeder van Lisa ploeterde om samen met haar dochter te overleven, reed Jobs rond met zijn zwarte Porsche cabrio. Want 4 dagen nadat het alimentatiedossier was afgerond – op 8 december 1980 – ging zijn elektronicabedrijfje Apple naar de beurs en was hij plots 200 miljoen dollar waard.


Toen ze 8 jaar was begon haar vader een tweetal keer per maand langs te komen. In haar boek vertelt ze dat ze een sterke connectie met hem voelde en dat de tijd die ze samen doorbrachten aanvankelijk “elektrisch en magisch” was. Ze keken samen naar films, speelden piano, gingen rolschaatsen en hij nam haar zelfs mee op vakantie naar Hawaï.

Foto Everett Collection / Rex Features

Toen de relatie met haar chaotische moeder verzuurde, trok ze zelfs bij haar vader in. Maar dat gebeurde wel op zíjn voorwaarden. Zo mocht ze 6 maanden geen contact meer met haar moeder hebben. Ze kreeg een kamer in een deel van de luxueuze villa van haar vader waar geen verwarming was. Jobs weigerde om die te laten herstellen tot hij de keuken een opknapbeurt zou geven. “En dat zal niet in de nabije toekomst zijn”, voegde hij eraan toe.

Beledigingen

De beledigingen waren nooit ver weg. De anekdotes die Lisa kan vertellen over de keren dat hij haar kleineerde, lijken eindeloos. Zo bezocht hij haar een keer toen ze aan de universiteit van Harvard studeerde en zei hij haar terwijl ze naar haar kot wandelden: “Je mag wel wat vermageren”. Toen Lisa later naar huis kwam, was ze zo frêle dat haar stiefmoeder dacht dat ze anorexia had.

En de keer dat ze vroeg of ze de Porsche kon krijgen die hij toch wegdeed. “Jij krijgt niets”, was het bijtende antwoord. “Begrijp je? Jij krijgt niets.”

Tweede echtgenote Laurene en dochters Eve, Erwin en Lisa met Steve Jobs in betere tijden tijdens een reis naar Griekenland.
RV Tweede echtgenote Laurene en dochters Eve, Erwin en Lisa met Steve Jobs in betere tijden tijdens een reis naar Griekenland.

Enkele dagen voor zijn dood - op zijn sterfbed - kwam de kentering waar ze niet meer op had durven te hopen. De laatste 10 jaar hadden ze elkaar nauwelijks gesproken en ze schrok toen ze haar vader ging opzoeken. Hij zag eruit als “een hoopje gele beenderen”. “Hij lag tussen de kussens en zijn benen waren bleek en dun. Hij zei dat hij blij was dat ik er was. Zijn warmte was ontwapenend”, schrijft ze.

Tranen

De tranen rolden over zijn gezicht. “Voor zijn ziekte had ik hem maar twee keer zien wenen: een keer op de begrafenis van zijn vader en een keer op het einde van een film”, vertelt ze daarover. En in hun laatste gesprekken was hij even hard voor zichzelf als hij zijn hele leven voor anderen was geweest.

Hij verontschuldigde zich huilend voor de manier waarop hij haar had behandeld. “Het spijt me”, klonk het terwijl hij haar recht in de ogen keek. “Ik heb niet genoeg tijd met je doorgebracht toen je klein was. Ik wou dat we meer tijd hadden samen. Maar nu is het te laat.” Waarna hij maar bleef herhalen: “Ik sta bij jou in het krijt. Echt.”

AFP

Hij bekende haar ook dat hij haar die laatste jaren had genegeerd omdat hij niet uitgenodigd was geweest voor haar eerste dag aan de universiteit van Harvard. Toen ze hem vroeg waarom hij dat nooit had gezegd toen ze hem ontelbare keren probeerde te bereiken via telefoon of mails, antwoordde hij: “Ik ben niet echt goed in communiceren”.

Uitgemergelde handen

Jobs vertelde haar ook dat ze zichzelf niets te verwijten had. “Het spijt me zo, Lis”, zei hij, terwijl hij zijn hoofd in zijn uitgemergelde handen verborg. “Ik wou dat ik terug kon keren in de tijd. Ik wou dat ik het kon veranderen, maar nu is het te laat.”

AP

Sinds gisteren is het boek van Lisa Brennan-Jobs te koop. Haar stiefmoeder Laurene (54) – de tweede vrouw van Steve Jobs en moeder van drie van zijn kinderen – en tante Mona (de zus van Jobs) lieten al weten dat ze zich triest voelen door de publicatie. “Lisa is een deel van onze familie en we hebben haar boek met verdriet gelezen, want het verschilt erg van de manier waarop wij ons alles herinneren. Het portret van Steve is niet dat van de echtgenoot en vader die wij kennen. Steve hield van Lisa en hij had spijt dat hij niet de vader was die ze had moeten hebben toen ze jong was. Hij kreeg veel troost van het feit dat ze bij ons was tijdens de laatste dagen van zijn leven.”

‘Small Fry, A Memoir by Lisa Brennan-Jobs’ is onder meer te koop via Amazon.com

Steve Jobs en zijn tweede echtgenote Laurene Powell in 2010, een jaar voor zijn dood.
Getty Steve Jobs en zijn tweede echtgenote Laurene Powell in 2010, een jaar voor zijn dood.



30 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Gunther Podevyn

    Een genie enerzijds; een eigenwijs huftertje anderzijds... Altijd al een raar ventje gevonden; ik hoop dat hij veel afgezien heeft van zijn tekortkomingen jegens zijn familie!

  • Pascal Surmont

    Doodbed spijt is wel belangrijk, de laatste seconde is net zo belangrijk als de eerste!

  • Karla Desmet

    spijt komt altijd te laat. moest de mensheid met dit spreekwoord opstaan en gaan slapen, ik denk dat er veel minder misere en pijn zou zijn...

  • Nico Lietaert

    wat een gezever

  • Koen Van Crombruggen

    Zijn gedrag heeft niets met geld te maken. Dat is zijn karakter en dat kan hij ook niet veranderen. Zo zijn er eenzaten aan de ene kant en super sociale mensen aan de andere kant. Er heersen dezelfde fricties tussen clochards over wie de bepaalde plek het eerst had gezien om te slapen ...