“Ik leunde voorover maar voelde geen glas”: man getuigt voor de camera hoe hij zijn kleindochter per ongeluk uit cruiseschip liet vallen

Salvatore Anello breekt als hij voor de camera opnieuw zijn verhaal doet.
RV Salvatore Anello breekt als hij voor de camera opnieuw zijn verhaal doet.
De man die per ongeluk zijn kleindochter van een cruiseschip laten vallen had, heeft voor het eerst voor de camera zijn verhaal gedaan. De achttien maanden oude peuter tuimelde door zijn foute inschatting tientallen meters naar beneden. Salvatore Anello wordt na haar overlijden dan ook verteerd door schuldgevoel. In plaats van medeleven kreeg hij er echter nog een aanklacht wegens onopzettelijke doodslag bovenop. Geen wonder dus dat het interview bij CBS News uitmondde in een bijzonder aangrijpende getuigenis.

Het vreselijke drama deed zich in juli voor, terwijl de familie Wiegand uit Indiana op vakantie was. Salvatore was aan het ravotten met de kleine Chloe in de speelruimte voor kinderen op de elfde verdieping van het cruiseschip, dat aangemeerd lag in de haven van San Juan in Puerto Rico. De opa zette het meisje op de railing bij een glazen muur, zo dacht hij. Maar één schuifraam stond toch open. Toen Chloe haar evenwicht verloor, viel ze veertig meter naar beneden.

“Ik zocht haar op de grond, maar toen zag ik haar vallen. En vallen. En vallen... Ik kon mijn ogen niet geloven. Ik stond daar maar te staan, volledig in shock. En dan ben ik beginnen roepen. ‘Ik dacht dat er glas voor stond!’ Ik krijg de hele tijd flashbacks en dan blijf ik datzelfde zinnetje herhalen. Ik weet niet wat ik nog meer kan zeggen. Het lijkt allemaal zo irreëel. Ze was zo’n prachtige meid. 

De ouders van Chloe Wiegand deden eerder al hun verhaal op de Amerikaanse televisie.
Today / RV De ouders van Chloe Wiegand deden eerder al hun verhaal op de Amerikaanse televisie.

IJshockeywedstrijd
Volgens de familie had het meisje zelf gevraagd om haar op te tillen, zodat ze op het glas kon bonken. “Als we naar ijshockeywedstrijden gingen kijken, klopten we ook altijd tegen het glas. Dat was dolle pret, dus waarom zouden we dat hier niet doen? Ik tastte met mijn vingertoppen en voelde niets. Zij zou dus zeker geen glas kunnen aanraken.”

Dat was het moment waarop Anello besliste om zijn kleindochter op te tillen. “Ik probeerde haar op de railing te laten staan. Met de ene arm hield ik haar vast, met de andere probeerde ik tegen het glas te slaan. Ik moest steeds meer voorover leunen, anders zou zij het ook niet kunnen aanraken.”

Het cruiseschip waar het tragische ongeval plaatsvond.
AP Het cruiseschip waar het tragische ongeval plaatsvond.

“Glas plots weg”
Toen moet ze hem ontglipt zijn. “Ik heb op geen enkel moment gedacht dat ze effectief uit de boot kon vallen. Het glas zat er volgens mij al die tijd, maar plots was het weg. Ongelooflijk, het is allemaal in een paar seconden gebeurd. Nooit zou ik haar bewust in een gevaarlijke situatie brengen.”

Opmerkelijk: enkele passagiers wezen erop dat het schip getinte ruiten had en dat het onderscheid tussen een open en gesloten schuifraam vrij makkelijk te maken was. “Maar ik ben kleurenblind, blijkbaar kan dat een verklaring zijn. Ik heb het gewoon echt niet gezien.”

“Sowieso nog hulp nodig”
“In het begin gaf ik enkel mezelf de schuld. Maar nu begin ik er toch anders over te denken. Als er een waarschuwingsteken gestaan had, zouden we zelfs nooit in de buurt van dat raam gekomen zijn. In mijn ogen gaat de rederij Royal Caribbean niet vrijuit.”

 “Maar of ik nu zelf schuldig bevonden word of niet... Dat doet er eigenlijk niet toe. Het ergste is toch al gebeurd. Als het proces achter de rug is, zal ik sowieso nog hulp nodig hebben.”




6 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Conny Verwimp

    Je ergste nachtmerrie

  • Julien Tijtgat

    Mijn dochter is toen ze nog heel klein was bijna door de patrijspoort gevallen van één flandria boot,mijn vrouw was de zoon aan het eten geven en zij stond recht op de tafel naast mij,en zij was zo vluch maar daar er iemand luid riep kon ik ze nog juist bij haar beentjes grijpen om niet uit de boot te vallen.Dus je wil zoiets nooit meemaken als ouder of grootouder.

  • Melanie Mila

    Ik heb medelijden met die man Die man kon daar toch niks aan doen

  • kris deka

    Gemakkelijk de schuld op de rederij steken.

  • Eric Meyers

    Schuldgevoel ? ze hadden wel nog de tijd om een schadeclaim van een aantal miljoenen in te dienen tegen de rederij .