“De dood betekent genade”: ex-gevangenen getuigen over horror in beruchtste gevangenis van Syrië

RV
Het Syrische regime zou in sneltempo bezig zijn met het liquideren van politieke tegenstanders. Dat zeggen tientallen ex-gevangenen die vastzaten in de beruchtste militaire gevangenis van het land in Sednaya, vlakbij de hoofdstad Damascus. Ze vertelden aan de Amerikaanse krant The Washington Post over de horror die ze meemaakten in de cel. En over de gruwelijke executies.

De 27 getuigen die de krant sprak, kwamen onlangs vrij. Vaak omdat hun families grote sommen geld betaald hadden voor hun leven. Ze vluchtten naar Turkije, Irak, Libanon en Duitsland.

Stilte

Ze vertelden onder meer over hoe de bewakers bijna complete stilte eisten van de gevangenen. Die sliepen onder lakens vol teken en mijten en op een vloer die plakkerig was van de lichaamssappen. “In Sednaya mag je nergens aan denken, je mag zelfs niet in jezelf praten. De slagen zijn een foltering. De stilte is een foltering”, aldus student Mohamed (28).


“De geest van sommigen werd compleet gebroken. Anderen verloren hun verstand. De dood betekende genade voor hen. Het was het enige waar ze nog op wachtten.”


Een vaste dag om gevangenen naar de dodencel te brengen, was er niet. Maar volgens de oud-gedetineerden gebeurde het vaak op dinsdagmiddag. De bewakers liepen dan langs de cellen en riepen namen af. “Je wist dat ze eraan kwamen als ze op de metalen deur sloegen en riepen dat iedereen zich moest omdraaien. Iedereen rende dan naar de muur en stond er zo stil als hij kon. Het enige wat restte, was bidden dat ze je er niet uit zouden pikken”, getuigt iemand. (lees hieronder verder)

REUTERS

Mohamed had geen geluk. Met een T-shirt over zijn hoofd werd hij naar de dodencel in de kelder van het gebouw gesleept en geslagen op de weg erheen. Hij hoorde alleen maar gegil van lotgenoten. Beneden werd hij samen met enkele anderen in een kleine cel geduwd. Ze moesten hun kleren afgeven en werden daarna alleen gelaten. Een week lang zaten ze daar.

Hetzelfde gebeurde in een cel naast de zijne. Daar kwam landbouwer Hassan (29) terecht. De hele nacht bleven de gevangenen wakker en wachtten ze volgens hem op de dood. “Het was er erg donker en het enige wat ik kon zien op hun gezichten, was pure angst”, getuigt hij.

Cipiers

Toen de cipiers de gevangenen uiteindelijk kwamen halen om hen net voor zonsopgang terecht te stellen, werden de namen van Mohamed en Hassan niet afgeroepen. Achteraf ontdekten ze dat hun families tienduizenden dollars hadden betaald voor hun vrijlating. Eerder dit jaar slaagden ze erin om Syrië te ontvluchten. Nu proberen ze hun trauma’s te verwerken.

Dat zal tijd vragen na jaren van folteringen en extreme verwaarlozing. Vele terdoodveroordeelden halen de galg zelfs niet en sterven eerder aan ondervoeding, medische verwaarlozing of psychisch en fysiek geweld, zo klinkt het. “Ik zag ooit hoe bewakers een metalen staaf door de keel van een gevangene dreven”, klinkt het bij mechanicus Abu Hussein (30). “Ze spijkerden hem tegen de muur van onze cel en lieten hem daar sterven. Zijn lichaam bleef de hele nacht hangen.”

“Het zijn herinneringen die je niet snel vergeet”, zeggen Mohamed en Hassan. “De meeste van mijn celgenoten zijn dood. Ik kan de mensen die achterbleven, maar niet uit mijn hoofd zetten.”

Militaire rechtbanken

De getuigen vertellen ook over de werking van de geheimzinnige militaire rechtbanken, waar mensen zonder enige vorm van verdediging voor verschijnen en beschuldigd worden van dingen die ze onder foltering bekenden. Ze komen meestal geboeid en geblinddoekt aan en hun proces duurt vaak niet langer dan drie minuten. De terechtstellingen gebeurden afgelopen jaar steeds vaker en sneller.

Nadat ze zijn opgehangen worden de lichamen van de terdoodveroordeelden naar een wachtende truck gebracht en naar een militair ziekenhuis gevoerd waar ze geregistreerd worden. Daarna worden ze volgens Amnesty International vaak in massagraven gedumpt.

Satellietbeelden die volgens Amnesty een van de locaties van die massagraven weergeven, tonen hoe het aantal grafputten sinds begin dit jaar inderdaad sterk toe lijken te nemen.

De Syrische regering wilde volgens de Washington Post niet reageren op de getuigenissen. Ze heeft de executies nooit bevestigd of cijfers daaromtrent vrijgegeven.




6 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • guido Bervoets

    Als ik Syriër was zou ik het land ook ontvluchten met een massamoordenaar als Bashar al Assad, die nota bene ook nog eens volop de steun krijgt van Rusland en de VS. De wereld is een waanzinnige plaats geworden met de gekste en de meest meedogenloze leiders die u zich maar kunt inbeelden en die - ongelooflijk maar waar - soms ook nog eens democratisch verkozen worden.

  • Christine Laevers

    Ik heb het jaren geleden hier al gepost. Die gevangenissen toch. Laten we niet naïef zijn : een folteraar raakt ook tot in Europa en neemt de context aan van de mensen die hij folterde. De E.U. scant de bacteriën van een kaasboer in de Alpen zodat hij geen kaas meer kan maken, maar wie er binnenkomt, oh lala.

  • Valentino Fabionara

    Dan beweerd de westerse weteld dat Assad de terroristen bestrijdt...trek jullie ogen maar is goed open !!

  • Jan Deketelaere

    Er worden veel zaken gemanipuleerd en gelogen over Syrië. Het enige wat wel zeker is, is dat de vijand waartegen Syrië staat, het allerslechtste is wat de mens ooit heeft voortgebracht. Sta daar maar eens tegenover. Ik begrijp niet dat er op dit cruciale moment in Syriës geschiedenis, nog opposanten tegen het regime zijn. Het is dit, of het is IS, er is geen middenweg.

  • Daan Pieters

    en dat soort gasten komt dan asiel aanvragen in Belgie, dan vragen ze zich af waarom er agressies, verkrachtingen en aanslagen gebeuren met zo'n kerels in ons landje... totaal fokked op in het hoofdje