"16 dagen met mijn dode baby, ik ben zelfs met haar gaan wandelen": Charlotte legt uit waarom die pijnlijke ervaring toch deugd gedaan heeft

Kos
Je dode baby in een koelsysteem mee naar huis nemen en er zelfs nog mee gaan wandelen in de koets? Klinkt een tikje luguber, maar voor sommige ouders helpt het om de zware klap te verwerken. Een van hen is Charlotte Szakacs uit het Britse York: zij week zestien dagen lang geen moment van haar overleden dochter. Nu legt ze aan lotgenoten uit waarom ze die optie tenminste zouden moeten overwegen.

"Heel wat mensen weten niet eens dat die mogelijkheid bestaat", klinkt het. "Ik heb van veel moeders gehoord dat het hen ook geholpen kon hebben, dus wil ik er met deze getuigenis de aandacht op vestigen. Ik weet dat niet iedereen voorstander is, maar voor ons was het belangrijk om als compleet gezin nog tijd samen door te brengen. Evlyn kunnen knuffelen, met haar gaan wandelen,... Dat zijn momenten die op emotioneel vlak echt wel geholpen hebben. In het begin had ook ik mijn twijfels, maar het is heel goed uitgedraaid. En zo is onze dochter toch ook even thuis geweest."

Charlotte en haar echtgenoot Attila kregen na twintig weken zwangerschap al slecht nieuws te verwerken: Evlyn had een chromosoomafwijking, met een mogelijke miskraam tot gevolg. Toen ze op 13 december met een keizersnede geboren werd, bleken haar hersenen onderontwikkeld. De luchtwegen waren te nauw, met als gevolg dat ze niet zelfstandig kon ademen en ook niet de broodnodige hartoperatie kon ondergaan. Na een dappere doodsstrijd van vier weken, stierf de baby in de armen van haar ouders.

After 3 long days of waiting to hold our... - Charlotte Szakacs | Facebook

"Na de geboorte raadden de dokters ons aan om met haar naar een instelling met terminale zorg te gaan. Ik was daar mentaal echter niet klaar voor, ik wilde de realiteit niet onder ogen zien. Na een week ging haar toestand er echter op achteruit en stonden we voor de keuze: onze kleine meid zien sterven in het ziekenhuis, met al die dokters en biepende machines, of haar vredig laten heengaan in zo'n instelling. Een moeilijkere keuze bestaat niet als ouder, maar haar in het hospitaal houden zou egoïstisch geweest zijn."

"Op 10 januari hebben we haar verhuisd, ik had haar nog nooit zo kalm gezien. We mochten haar nog een uur knuffelen en vasthouden alvorens de beademingsmachine uitgeschakeld werd. Enkele minuten later was ze al overleden. Ze was zodanig verzwakt dat ze zelfs geen enkele keer ademgehaald heeft."

my sleeping beauty - Charlotte Szakacs | Facebook

"Vervolgens zijn we twaalf dagen in die instelling gebleven. We mochten haar soms vijf à tien minuten uit het koelsysteem nemen om haar te knuffelen of een wandeling in de tuin te doen. En de laatste vier dagen mochten we haar zelfs mee naar huis nemen. Tijdens haar laatste nacht heeft ze in het kinderbedje geslapen dat we voor haar voorzien hadden."

"Toen we het slechte nieuws voor het eerst te horen kregen, zijn Attila en ik compleet ingestort. Dat moment was nog erger dan toen we haar effectief moesten laten gaan, we wisten immers nog niet waar we aan toe waren. Zelfs toen ze ons zeiden dat ze allicht nooit zelfstandig zou kunnen ademen, bleven we ons vasthouden aan een sprankeltje hoop."

we love you so much evlyn, fly high with... - Charlotte Szakacs | Facebook

"We mochten haar heel lang niet vasthouden. En als het dan toch even kon, legden de verpleegsters haar heel zachtjes op ons. Op die manier heb ik me nooit echt mama gevoeld. De begrafenis vond enkele dagen geleden plaats. Een heel lastig moment, want dan dringt de realiteit helemaal door. Hoeveel pijn we nu ook hebben, het is een opluchting om te weten dat Evlyn nu op een betere plek is. Ik zou haar zo graag bij mij gehad hebben, maar wat zou er dan van haar leven geworden zijn? Nu hoeft ze tenminste niet meer af te zien."

Charlotte Szakacs updated her cover photo. - Charlotte Szakacs | Facebook