Bruisend Londen met de metro

Piccadilly Circus is de ideale uitvalsbasis om met de metro alle uithoeken van de Britse hoofdstad te verkennen.
Corbis Piccadilly Circus is de ideale uitvalsbasis om met de metro alle uithoeken van de Britse hoofdstad te verkennen.
In januari 1863 reed in Londen de eerste metro tussen Paddington en Farringdon. 150 jaar later is de Underground 402 km lang, ideaal om alle windstreken van de stad te verkennen. Wij trokken met 'The Tube' een weekendje op zoek naar de levendigste plekken ver buiten de toeristische centra.

NOORDEN HAMPSTEAD
Metrolijn: Northern Line Station: Hampstead Station
Het metrostation van Hampstead is met zijn bijna 60 meter het diepste van het hele netwerk. Er zijn gelukkig snelle liften, want ik heb weinig zin in de draaitrap met zijn 320 tredes. Hampstead is superchic. Sigmund Freud, Florence Nightingale en dichter John Keats woonden in de kronkelende, heuvelachtige straten van het Ukkel van Londen. En vandaag is Hampstead thuis voor zowat de helft van de fine fleur van de hoofdstad. Sting, Ricky Gervais of Emma Thompson kan je hier tegen het lijf lopen, maar ook 'onze' Thomas Vermaelen, die bij Arsenal voetbalt. Wie hun buurman wil worden, moet daar wel iets voor over hebben. In de etalage van een vastgoedkantoor zie ik een huurhuis in Lyndhurst Terrace met torentjes en zes slaapkamers. Het kost u 5.000 pond. Per week!

Church Row, een straat met statige Georgiaanse huizen, leidt naar de schattige parochiekerk van Saint John. Die staat 'putteke winter' vol verse bloemen en ruikt heerlijk. In het kerkhof errond ligt het graf van de schilder John Constable én van de familie Llewelyn-Davies, die model stond voor de kinderen in het verhaal van Peter Pan.

Het is al donker, dus ga ik niet naar de Hampstead Heath, een immens park aan de rand van het 'dorp'. Ik dwaal dan maar rond in schilderachtige straatjes met Victoriaanse huizen ter grootte van een gemiddeld stationsgebouw en beland uiteindelijk in The Holly Bush.

Het was al een pub in 1800 en het ziet er nog steeds uit alsof Charles Dickens er zo kan binnenstappen. De pint Jack Frost Ale die ze me er voorzetten, zal nooit een bierwedstrijd winnen, maar de antieke, gezellige gelagzaal doet het fletse brouwsel snel vergeten.

In Hampstead kun je Rode Duivel Thomas Vermaelen tegen het lijf lopen.
In Hampstead kun je Rode Duivel Thomas Vermaelen tegen het lijf lopen.
The Holly Bush
The Holly Bush

WESTEN CHISWICK
Metrolijn: District Line Station: Chiswick Park Station
Tot halverwege de 19de eeuw was het nog lekker landelijk en rustig in Chiswick, die ene veldslag in 1642 niet meegerekend. Vandaag is de geboorteplaats van onder anderen Hellen Mirren, Pete Townshend en Kim Wilde nagenoeg volledig verstedelijkt. Maar toch ligt er nog steeds behoorlijk wat groen in de meander van de Theems, bijvoorbeeld in het park van Chiswick House, een fraaie villa uit de vroege 18de eeuw. Daarom is Chiswick ook een van de 'betere' wijken voor de pendelaars naar The City.

Op Chiswick High Road zie ik veel meer artisanale bakkerijen, design- en meubelzaken dan ijzerwinkels of gokkantoren. In plaats van een McDonald's is er een Gourmet Burger Kitchen. Geen wonder dat Jamie Oliver hier een van de drie vestigingen van zijn nieuwe keten Union Jacks opende. Zoals de naam al laat vermoeden, draait alles rond de Britse keuken en lokale producten. Dus drink ik een Union Red, rode wijn uit Kent, en eet ik een Old Spot Flat. Een pizza, maar met stiltonkaas, appelmoes, kweeperen, varkensvetrandjes en waterkers. Het is amper te vreten, maar het personeel is, conform het imago van de grote baas, waanzinnig joviaal en vriendelijk. In tegenstelling tot de keuken is er weinig Brits aan. In de bediening komen een langharige Braziliaan, een stevige Pool en een wondermooie Amerikaanse elk een praatje met me maken. Typische mengelmoes voor het Londen van vandaag.

Chiswick House
Chiswick House
Gourmet Burger Kitchen
Gourmet Burger Kitchen
Union Jacks
Union Jacks

ZUIDEN BRIXTON
Metrolijn: Victoria Line Station: Brixton Station
De Underground beperkt zich voor 90 procent tot het Londen ten noorden van de Theems. Eén van de zuiderse wijken die de metro wél aandoet, is Brixton, de terminus van de Victoria Line. Sinds kort na de Tweede Wereldoorlog 492 Jamaicanen zich hier settelden, is Brixton een pleisterplaats voor al wie uit de voormalige Britse kolonies in de Caraïben komt. 25 procent van de bevolking is zwart. In 1981 braken hier nog rassenrellen uit in de toen zwaar verarmde buurt. Sinds een jaar of tien gaat het beter.

Net als migrantenbuurten als Harlem in New York, Neukölln in Berlijn of Borgerhout in Antwerpen, is Brixton populair bij een artistiek publiek op zoek naar betaalbare woningen. De autovrije Electric Avenue, bekend van de gelijknamige hit van Eddy Grant en destijds de allereerste straat in Londen met elektrische straatverlichting, is een aaneenschakeling van vis- en vleeswinkels, al dan niet halal.

Het opvallendst zijn Brixton Village en Market Row, overdekte winkelgalerijen met de meest buitenissige verzameling winkels en horeca. Bij een Jamaicaanse slager kan je kippenpoten kopen, een Engelsman drie winkels verder heeft koeienpoten en varkensoren in de aanbieding. Het stikt van de pruikenwinkels, Afrikaanse stoffen-, sari- en T-shirtbedrijfjes. Reggaefans moeten bij Blacker Dread zijn, een rasta die ook Brixton Splash organiseert, de Londense versie van Reggae Geel.

En uit elke hoek van de wereld vind je hier wel een restaurantje, naast coffeeshops vol hipsters met MacBooks en bizarre gezichtsbeharing. Ik bestel een cappuccino in het Duck Egg Café op Coldharbour Lane. Als ik Brixton pounds had, zou ik er hier mee kunnen betalen, net als in een honderdtal andere zaken in de streek. De munteenheid is evenveel waard als een gewone pond, maar véél cooler. Zo staat David Bowie op het biljet van 10 pond.

Brixton Village
Brixton Village

OOSTEN STRATFORD
Metrolijn: Central Line Station: Stratford Station
Na de Olympische Spelen ging het olympisch park hermetisch op slot. Pas deze zomer gaat een deel ervan opnieuw open. De heropening van de zuidkant van het park, met onder meer het olympisch stadion, is pas voor de zomer van 2014. De komende jaren moeten er 8.000 nieuwe woningen bijkomen.

Wie nu al een glimp wil opvangen van de olympische site moet naar het Westfield-shoppingcentrum, vlak ernaast. Vanop het 'viewing platform' op de tweede verdieping zie ik het grote stadion, maar ook die rare ArcelorMittal-toren. En ver dáárachter zie ik de punt van The Shard, de piramidevormige glazen toren die in februari de deuren opent en met 309 meter (voorlopig) de hoogste toren is in de Europese Unie.

Laat de gesloten poorten van Olympia u evenwel niet tegenhouden. Westfield is al een attractie op zich. Het nog geen anderhalf jaar oude shoppingcentrum is het grootste en modernste in Europa. De blokken van Woluwe of Wijnegem zijn versleten omawinkeltjes in vergelijking met deze blinkende designmastodont. In het complex (binnen en buiten) liggen naast meer dan 300 winkels en een tachtigtal restaurants ook twee hotels, een bioscoop met 17 zalen, een bowling en een casino. Ga ná zonsondergang. Dan krijgt Westfield met zijn lichtjes en reusachtige ledschermen de ambiance van Piccadilly Circus, maar dan zonder het moordende verkeer.

Aan de hoofduitgang vertrekt een brug over de spoorweg. Aan de andere kant ligt Stratford Centre, een shoppingcenter uit de jaren 70 vol fruitstalletjes en poundshops, het equivalent van onze 1 euro-winkels. Ik loop de Lituanica binnen, de eerste Engelse supermarktketen met enkel producten uit Oost-Europa, van vlees in blik tot schoonheidsproducten. Het contrast met de luxe van Westfield kon niet groter zijn. Maar het is minstens even gezellig.

Praktisch
Erheen: Met de Eurostar reis je in 2 uur van Brussel-Zuid naar Londen St Pancras (vanaf 88 euro). Reserveren kan op de website, bij een erkende reisagent of in de NMBS-stations met verkoop van internationale tickets (toeslag van 7 euro per dossier).

Openbaar vervoer: Onder St Pancras vertrekken zes lijnen van de Underground. Op de trein al kan je een oplaadbare Visitor Oyster Card kopen, die je op het Londense openbaar vervoer (Underground, maar ook bus, trein, Light Rail en Overground) kunt gebruiken. Met een Oyster Card kost 1 rit binnen de zones 1, 2 en 3 (het centrum en de belangrijkste voorsteden) 3,20 pond (4,5 pond als u cash betaalt). Voor 11 pond koopt u voor dezelfde zones een Travelcard en kunt u een volledige dag onbeperkt reizen.

Logeren: Wij verbleven in het centraal gelegen Avni Kensington Hotel, op 10 minuten wandelen van Oxford Street en een kwartiertje van Hyde Park. Tweepersoonskamer vanaf 125 pond (150 euro) per nacht. Adres: 40-44 Harrigton Gardens, London SW74LT. Metrostation: Gloucester Road. Meer info: 0044/20 7244 5700

Munt: 1 pond is ongeveer 1,20 euro waard.

Museum: Het London Transport Museum (15 pond, kinderen tot 16 gratis) op Covent Garden Piazza biedt een leerrijke en zeer entertainende blik op de geschiedenis van de Underground én het andere openbaar vervoer in de Londense hoofdstad. Niet alleen voor trein-, tram en busfreaks. Ter gelegenheid van de 150ste verjaardag van The Tube organiseert het museum nog het hele jaar speciale evenementen en tentoonstellingen.

Meer info: Visit LondonTFL

ArcelorMittal-toren
ArcelorMittal-toren
Westfield
Westfield
Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.