Zo erg is het voor vrouwen in't stad: 8 getuigenissen over seksisme in Antwerpse straten

Noa Tuyaerts (19) uit Lier vertelt op haar blog dat ze 's nachts vlakbij haar kot in Antwerpen wordt lastig gevallen en nageroepen op straat. Haar blogpost wordt massaal gedeeld en roept veel reacties op. Het doet ons denken aan de film 'Femme de la Rue', een documentaire over ongewenste seksuele intimiteiten en intimidatie in de straten van Brussel. Is de situatie in Antwerpen hetzelfde als in Brussel? Hoe erg is het écht gesteld in Antwerpen?

Demi (22): "Dagelijks nageroepen"
"Ik kom uit Terneuzen, een klein stadje in Zeeland (NL), maar vanwege mijn stage en studie woon ik sinds kort in Antwerpen. Op dit moment voel ik me hier prima, maar dit kan nog veranderen. Ik merk namelijk wél dat er grote verschillen zijn tussen wonen en leven in een klein dorp waar ik vandaan kom of een grote stad zoals Antwerpen met veel donkere steegjes waar jongeren rondhangen. Ik weet via vrienden en familie dat ik als blonde vrouw bijvoorbeeld 's avonds niet alleen in de stationsbuurt of het Coninckplein moet rondlopen. Daar zit volgens mijn bronnen tuig die me willen aanklampen. Ik maak dagelijks mee als ik voorbij loop dat mannen me nafluiten of woorden naroepen als 'mooie meid', 'lekker ding', 'waar ga je naartoe?' of toeteren en zachtjes langs me rijden met de auto als ik aan het fietsen ben. Het stoort me verder niet, ik neem er geen notitie van en doe of ik het niet hoor of zie. Dit soort mannen verlangt namelijk naar aandacht en dat wil ik ze juist niet geven."

Carolijn Domensino

Joblin (20) : "Ik maak liever een omweg"
"Ik word regelmatig nagefloten als ik alleen loop. Ik gun ze geen blik waardig en stap gewoon verder zonder achterom te kijken. Gelukkig blijft het bij fluiten en niets anders. Hier ben ik wel blij om, want op het nieuws zie en lees je wel eens dat vrouwen ontvoerd of achtervolgd worden als ze 's avonds alleen over straat wandelen. Dat idee maakt me erg bang. Ik zorg er dan ook voor dat ik vooral nooit ergens alleen loop. Als ik 's nachts bij een vriend of vriendin moet zijn dan zetten mijn ouders me af en halen me weer op met de auto. Helaas heb ik zelf nog geen rijbewijs. Bij voorkeur vermijd ik verlaten straten. Vroeger was het nog erger dan maakte ik sowieso een omweg als ik werkmannen bij mij in de straat zag en me begonnen aan te spreken of na te fluiten. Als me dat nu overkomt én ik ben niet alleen dan zou ik zeggen dat ze moeten stoppen met fluiten. Dat het niet netjes is tegenover vrouwen en respectloos overkomt."

Carolijn Domensino
Lore, Myrte en Fien
Carolijn Domensino Lore, Myrte en Fien

Lore (16), Myrthe (16) en Fien (16): "Zelfs onschuldig nafluiten voelt niet fijn"

Lore: "Ongeveer een jaar geleden voelde ik me niet gerust in Antwerpen. Rond 22.00 uur fietste ik over de Meir richting mijn vriend. Er kwam een groep van zes jongens rond de twintig op mij af. Ik had het eerst niet door want ik fietste op het gemak. Opeens pakte een jongen 'voor de grap' mijn fiets vanachter vast, maar ik kon geen kant meer op. Ze waren aan het lachen en ik voelde me erg oncomfortabel. Ik werd boos en riep of ze me met rust wilde laten en of ik mijn fiets terug mocht hebben. Ze luisterden niet direct, dus trok ik mezelf los en kwam ik uiteindelijk weg. Ik ben die avond niet meer bij mijn vriend geraakt. Ik was geschrokken en wilde liever thuis zijn. Sindsdien vermijd ik groepen met meerdere jongens."

Fien: "In Antwerpen voel ik me alleen overdag prettig op straat. Als het donker begint te worden, dan neemt de angst toe om naar buiten te komen. In de avond lopen er zo vaak groepen met jongens rond. Het blijft misschien bij onschuldig nafluiten, maar zelfs dat voelt niet fijn."

Myrte:"Toen ik onlangs 's avonds richting Centraal Station liep hoorde ik 'hey meisje', 'hey meisje' roepen. Ik draaide me om en begon harder te lopen, want ik was bang dat de groep jongens me zou achtervolgen. Gelukkig stond een vriendin me op te wachten en werd ik niet achterna gelopen. Overdag heb ik wel een vertrouwd gevoel want dan lopen er veel meer mensen over straat."


Samira en Soumia.
Carolijn Domensino Samira en Soumia.

Samira (20) en Soumia: "Enkel in Borgerhout een veilig gevoel"
"Ik woon in Borgerhout, studeer Ergotherapie en zit in het 1e studiejaar. Mannen fluiten vrouwen graag na om aandacht te vragen. Ik sla dit altijd in de wind, loop door en toon geen belangstelling. Ik denk dat alle vrouwen dit wel eens meemaken. Je hebt allerlei soorten mannen die interesse tonen of ze nu jong, oud, allochtoon of Belg zijn. Ik ben ook wel eens achtervolgd geweest, maar ben toen snel doorgelopen en maakte een omweg via allerlei straten. In mijn eigen buurt - het Terloplein en Groeningerplein -  voel ik me goed. Of het nu overdag is of in de avond, ze kennen en respecteren mij daar en helpen me direct als er iets is. Hoe verder ik van Borgerhout ben, hoe onprettiger ik me ga voelen. 't Zuid van Antwerpen is bijvoorbeeld een plek waar ik niet zo snel zou komen omdat ik niemand ken."

Soumia (22): "'Zina' wordt vaak naar mij geroepen als ik over straat loop. Het betekent schoonheid in het Arabisch. Het doet me verder helemaal niets. Het blijft alleen bij wat roepen, nakijken of fluiten. Ik reageer hier niet op, maar ga ook niet lachen want dan denken ze dat je geïnteresseerd bent. Het beste is laten blijken dat het je niets doet. Als ik merk dat ik word achtervolgd, dan pak ik snel mijn gsm want dat schrikt af en dan lopen ze door."

Brenda (19): "Mannen willen stoer overkomen bij vrienden"
"Ik ben geboren in Cuba en woon al meer dan dertien jaar in Antwerpen. Overdag voel ik me niet op mijn gemak omdat ik vaak ongevraagd complimenten krijg van buitenlanders of Belgen die niet gepast zijn. Bijvoorbeeld een jongen die opeens zegt 'ik hou van jou'. Ik loop dan gewoon door en reageer er niet op. Vaak zijn dit gasten die tegenover vrienden stoer willen overkomen. Als ik uitga met vriendinnen is het vaak nog erger, dan roepen ze 'mooi meisje', 'waar kan ik feesten?', 'kom je met mij mee?' en dan blijven ze naast ons wandelen. Ik vind zulke situaties lastig, maar mijn aanpak werkt goed: doorlopen en me nergens iets van aantrekken want het laatste wat ik wil is een gesprek uitlokken."

Carolijn Domensino