Zeven op tien Belgen weet niet welke straffen toegelaten zijn bij opvoeding

Illustratiebeeld.
Photo News Illustratiebeeld.
Een meerderheid van de Belgen, zeven op de tien, weet niet wat toegelaten is op het vlak van straffen tijdens de opvoeding. Een tik geven of zelfs slaan met een voorwerp wordt nog regelmatig toegepast. Twee op de drie Belgen zijn voorstander van wetgeving om geweld binnen de opvoeding te reguleren. Dit percentage stijgt zelfs tot 74 procent als de wet niet bestraffend is voor de ouders, blijkt uit een opiniepeiling bij een representatief staal van de Belgische bevolking.

De peiling werd tussen 10 en 18 maart online uitgevoerd door Dedicated, bij een representatieve steekproef van 2.013 Belgen tussen 18 en 75 jaar. De peiling gebeurde in opdracht van de ngo ‘Défense des enfants International Belgique’.

Een meerderheid van de respondenten vindt dat een ouder het recht heeft om zijn of haar kind te straffen. De populairste straffen voor een op de vier respondenten zijn roepen, een ‘tik’ geven, het kind slaan, het kind duwen of vastgrijpen. Twee van de tien respondenten beschouwen volgende lijfstraffen als gepast: aan de oren trekken, knijpen, in de kelder opsluiten, een maaltijd ontzeggen. Een op de tien vindt het zelfs legitiem om een kind langdurig achter te laten of in een pijnlijke houding te laten, een voorwerp naar het kind te gooien, het kind met een voorwerp te slaan, aan het haar te trekken, een vuistslag te geven of te schoppen.

Zeven op de tien zeggen ooit zelf een pak slaag te hebben gekregen. Er is trouwens een verband tussen het zelf ondergaan van geweld en het gebruik van opvoedkundig geweld tegenover zijn kroost.

De wet moet gepaard gaan met bewustmakings- en preventiecampagnes om snel tot een mentaliteitsverandering te komen, en met maatregelen ter ondersteuning van het ouderschap

Campagnes

Kinderrechtenorganisaties pleiten voor het aannemen van wetten ter bevordering van een geweldloze opvoeding. “Geweld heeft een schadelijke impact op de gezondheid en de ontwikkeling van het kind. Een wet is dus onontbeerlijk, maar dit volstaat niet. De wet moet gepaard gaan met bewustmakings- en preventiecampagnes om snel tot een mentaliteitsverandering te komen, en met maatregelen ter ondersteuning van het ouderschap”, klinkt het. De wetgeving mag volgens de Vlaamse kinderrechtencoalitie ook niet tot doel hebben ouders te culpabiliseren of te bestraffen. “Ouders met vragen of problemen rond opvoeding moeten steeds kunnen rekenen op een breed en laagdrempelig ondersteunend aanbod.”

De enquête werd afgenomen voor de lockdown, maar tijdens die wekenlange lockdown nam ook het intrafamiliaal geweld toe, zo bleek eerder al. “Het is dus dringend tijd voor actie.” 




9 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Gino Denil

    Ieder kind is anders en reageert daar anders op. En ook anders op verschillende leeftijden.

  • Gerard Braeckmans

    Zoals een jaar of zo in de krant stond opperde een Britse vrouw (pedagoge?) dat men kinderen moet opvoeden zoals honden dat doen. Liefdevol en als het nodig is een beet in de nek. (kom nu maar op met die commentaren!).

  • Yvan Lissens

    Ik kreeg in mijn vroege jeugd ook al eens een pak voor de broek als ik iets uitstak wat niet door de beugel kon. Mijn vader heeft me nooit aangeraakt, maar mijn moeder haar hand vond soms al eens mijn achterwerk. Slaan met voorwerpen of slaan in het gezicht gaat, volgens mij, veel te ver, maar van een rood achterwerk ga je echt geen trauma overhouden. Bovendien wist ik meestal zelf al wel wanneer ik billenkoek verdiend had.

  • Gino Denil

    Gebeurt nogal vaak dat die voorstanders van een tik die ook uitdelen zonder echt goede reden. Op basis van een vermoeden of hun door een eigen frustratie. De schade in de kind-ouder relatie kan groot worden dan.

  • Christine Laevers

    Het vertrouwen tussen kind en ouder mag nooit bedreigd of geschonden worden. Het kan dus een tik of een andere straf te veel worden. En je kan een zeer gehoorzaam en presterend kind krijgen maar uiteindelijk wreekt zich dat toch nadien. Een tik geven zou iets moeten zijn waar je als ouder 30 seconden nadien dikke spijt van hebt en niet herhaalt.