Waarom N-VA tegen het Marrakesh-akkoord is

Photo News
Er wordt stevig gebikkeld binnen de regering over een akkoord over het VN-migratiepact van Marrakesh. N-VA hecht weinig geloof aan het niet-bindende karakter van de tekst, maar er zijn ook inhoudelijke breekpunten.

De officiële naam van het VN-verdrag is het ‘Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration.’ Het document bevat een resem internationale afspraken om migratie in betere banen te leiden. Op 10 en 11 december wordt de tekst in de Marokkaanse stad Marrakesh aangenomen.

Maar het is intussen lang niet meer zeker of ons land zich achter het verdrag zal scharen. N-VA kant zich ertegen. De partij noemt het document ‘problematisch’, maar ze staat wel alleen in haar protest binnen de federale regering. Al woedt de discussie ook in andere landen. De Nederlandse regering worstelt net als de onze met het document en het is maar de vraag of de populistische Italiaanse regering het verdrag wil aannemen. Verschillende landen trokken zich intussen al officieel terug, zoals de Verenigde Staten, Hongarije en Oostenrijk.

N-VA voerde tot nog toe vooral aan dat ze het niet-bindende karakter van het document niet vertrouwt. De tekst vermeldt expliciet dat het niet-bindend is en dat de soevereiniteit van elk land wordt gerespecteerd. Maar de partij vreest dat het document op termijn wel juridisch bindend kan worden. Een rechter kan zich in een uitspraak op het verdrag beroepen waarop de bal aan het rollen gaat. Maar ook inhoudelijk zijn er flink wat breekpunten, alleen noemde de partij die nog niet. ‘Het Laatste Nieuws’ kreeg daar intussen een beter zicht op.

1. Het verdrag vraagt van de VN-lidstaten een engagement om de gezinsherenigingsprocedures te versoepelen. “Dat is onaanvaardbaar, want dat stelsel is nu al te laks”, aldus N-VA.

2. Het akkoord wil inspanningen om mensen zonder papieren te regulariseren.

3. Het pact beoogt het opheffen van illegaal verblijf als een strafbaar feit.

4. N-VA kan niet leven met het aan banden leggen van de opties om illegale personen op te sluiten. “Dat maakt gedwongen terugkeer nog moeilijker.” 5. Het verdrag erkent ‘klimaatvluchtelingen’ en de bijhorende sociale rechten.

6. Voor de partij is het een ‘no go’ dat ontvangstlanden respect voor de cultuur van de migrant moet promoten en in de gezondheidszorg de ‘culturele gevoeligheden van migranten moet respecteren. “Dat kan leiden tot het terugdraaien van vrouwenrechten.”

De vraag is vooral: waarom trekt N-VA nu pas aan de alarmbel? Twee jaar lang is er onderhandeld over dit nieuwe migratie-akkoord en gedurende die tijd roerde de partij zich niet. In mei counterde staatssecretaris Theo Francken (N-VA) nog de kritiek die her en der opkwam nog op zijn blog.  Al lag de tekst wel pas in juli definitief vast. Er wordt binnen de partij gewezen op het afhaken van verschillende landen als nieuw element. Binnen de regering klinkt dat N-VA haar protest tegen het verdrag vooral electoraal wil oppoken. De spanning binnen de regering loopt hoog op. Gisteren boog het kernkabinet zich nog maar eens over de tekst. Zonder veel resultaat.

Het stilzwijgen van N-VA leidde er toe dat de premier in september op een Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York verkondigde dat België zich achter het VN-verdrag schaart. Dat herhaalde hij woensdag in De Kamer niet meer. Ook hij wijst op de terugtrekking van meerdere VN-landen als reden om de tekst nog eens onder de loep te leggen. Als de Nederlandse minister-president Mark Rutte het migratieakkoord afketst, wordt het voor Michel iets gemakkelijker om de bocht te nemen. Vraag is of hij dat doet. Volgens ‘De Standaard’ is een aannemelijke piste dat ons land, net als Denemarken en Groot-Brittannië, een interpretatieve toelichting voor eigen gebruik aan het akkoord laat toevoegen.