Waarom is het medicijn dat Pia’s leven kan redden zo peperduur?

Photo News
Ruim 700.000 Belgen hadden dinsdag rond 19 uur de naam ‘Pia’ ge-sms’t naar het nummer 4666. Daarmee gaven ze 2 euro aan de ouders van het doodzieke meisje van amper 9 maanden oud. Enkel het duurste geneesmiddel ter wereld (Zolgensma) - een prik van 1,9 miljoen euro - kan haar redden. Waarom zijn sommige medicijnen zo duur?

“Het Zwitserse farmabedrijf Novartis heeft dat medicijn ontwikkeld”, zegt Ellen, de mama van Pia. “Met één enkele prik die de genetica van onze dochter verandert, zou Pia genezen zijn. Maar dat middel kan enkel in de Verenigde Staten toegediend worden en is onbetaalbaar. Ondanks de vele lieve giften, zo’n 100.000 euro ondertussen, van alle mensen die ons steunen, ligt dat bedrag nog ver buiten ons bereik.”

Hoe kan een medicijn zo ontzettend duur zijn?

De prijs van een medicijn wordt aan de hand van een aantal punten bepaald, zo legt Chantal Depauw van de FOD Economie uit. “Eerst en vooral is er de kost van de bestanddelen en de productiekost. Daarnaast kijken farmaceutische bedrijven ook naar de patenten die op het medicijn van toepassing zijn en tot slot voegen ze er nog een percentage winst aan toe.”

“Daarnaast moet echter ook rekening gehouden worden met vraag en aanbod. Een goed voorbeeld is de diarreeremmer Imodium van Janssen Pharmaceutica, een medicijn dat voor een zeer grote markt kan dienen. Maar wanneer farmaceutische bedrijven een medicijn ontwikkelen voor een zeldzame ziekte, dan is de vraag naar dit product veel kleiner waardoor de prijs duurder wordt.”

Stefaan Fiers van pharma.be, de algemene vereniging van de geneesmiddelenindustrie, wijst ook op de lange ontwikkelingstijd om tot een nieuw geneesmiddel te komen. “Dat kost veel geld”, zegt hij. “Het duurt ongeveer dertien jaar voordat een medicijn tot bij de patiënt geraakt. In die tijd worden er labo-onderzoeken en klinische testen gedaan om de veiligheid, de kwaliteit en de werking van het product te kunnen garanderen.”

Wie bepaalt de prijs van een geneesmiddel?

“Wanneer farmaceutische bedrijven een medicijn op de markt willen brengen, moeten ze eerst een prijsvoorstel indienen bij de prijzencommissie van de FOD Economie”, legt Fiers uit. “Deze groep is vertegenwoordigd door ziekenfondsen, vakbonden, groothandelaren, apothekers, het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering (RIZIV) en het Belgische geneesmiddelenagentschap FAGG. Zij gaan tot in detail na hoeveel het precies heeft gekost om het medicijn te maken. Ze vergelijken het prijsvoorstel ook met de prijs van concurrende geneesmiddelen en kijken naar de prijzen in het buitenland. Aan de hand van deze informatie zal de Minister van Economische Zaken dan een maximumprijs vastleggen.”

En hoe zit het met de terugbetaling van een geneesmiddel?

“Farmaceutische bedrijven willen zoveel mogelijk mensen bereiken met hun product en willen daarom graag op de lijst van medicijnen komen die door de overheid worden vergoed”, aldus Fiers. “Daarvoor moeten ze een aanvraag indienen bij de Commissie Tegemoetkoming Geneesmiddelen (CTG), een groep van 23 stemgerechtigden bestaande uit acht ziekenfondsen, zeven academici, vier artsen, drie apothekers en één voorzitter. Het is belangrijk te vermelden dat de farmaceutische sector hier geen stem heeft.”

Voor het medicijn dat Pia nodig heeft, werd nog geen aanvraag ingediend om het medicijn terugbetaald te krijgen. “Het geneesmiddel is in de Verenigde Staten al goedgekeurd, maar in Europa nog niet", klinkt het op het kabinet van Minister van Volksgezondheid Maggie De Block. Die goedkeuring moet van het Europees Medicijn Agentschap komen. Die instantie gaat onder meer na of het geneesmiddel veilig is en aan alle Europese normen voldoet. Dat proces kan maanden duren. “Van zodra die procedure is afgerond, kan Novartis in België een aanvraag doen om Zolgensma terugbetaald te krijgen.” Vanaf dan buigt de Commissie Tegemoetkoming Geneesmiddelen (CTG) zich over de hoogte van de terugbetaling. Die commissie beslist onafhankelijk. Stel dat de CTG er echter niet uitkomt met Novartis, dan kan De Block zelf onderhandelingen opstarten. De hele procedure neemt echter opnieuw maanden in beslag.

De Block merkt wel op dat ze vorig jaar al voor een doorbraak zorgde voor mensen met spinale musculaire atrofie. “Samen met Nederland zijn we er toen in geslaagd om het geneesmiddel Spinraza terug te laten betalen.” Ook dat medicijn kost nochtans handenvol geld. Een jaarbehandeling met Spinraza kost al gauw een half miljoen euro, vanaf het tweede jaar daalt dat naar 250.000 euro. Baby Pia wordt op dit moment overigens met Spinraza behandeld. Daar hoeven de ouders niet voor te betalen met dank aan de terugbetaling door de sociale zekerheid. Spinraza remt de ergste symptomen van de ziekte af, maar geneest de ziekte niet. Met Zolgensma zou de ziekte wel genezen. (JBG)

Wie het gezin wilt steunen kan ‘Pia’ sms’en naar het nummer 4666. Elk bericht kost twee euro. Meerdere sms’jes sturen kan natuurlijk ook. Ook overschrijvingen op de bankrekening blijven welkom. Alle info op de website www.teampia.be.

AP



40 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Yvan Lindekens

    Mensen die nu eenmaal een geneesmiddel nodig hebben om te overleven zijn, net als de ziekteverzekeringen die tussenkomen, natuurlijk een ideale melkkoe. Je kan lang discussiëren over hoe duur R&D wel is, maar die kost verklaart niet de exorbitante prijsstijgingen die je hier en daar ziet, vaak voor geneesmiddelen die al lang goed gekend zijn en gebruikt worden als insuline, adrenaline enz. Dat heeft enkel te maken met excessief winststreven.

  • DAVE VAN ASTEN

    Degenen die zo hard roepen dat het verboden moest worden om er winst op te maken of zoveel geld te vragen: zonder dit soort bedrijven zou er simpelweg geen geneesmiddel ontwikkeld worden voor dit soort zeldzame ziektes.

  • Renaat Moerman

    Helpt het niet, het schaadt niet ... ga niet wakker liggen van € 2.

  • Ken Verbruggen

    Het kan best zijn dat het onderzoek veel gekost heeft, maar 2.000.000 euro vragen voor een medicijn zou nooit mogen ! Dat is losgeld vragen in ruil voor een leven. Eigenlijk een "legale" vorm van gijzeling door de malafide pharma-industrie. De Zwitserse overheid zou Novartis voor een rechtbank moeten trekken en zwaar beboeten.

  • Bart Vermeiren

    Novartis heeft vorig jaar bijna 2 MILJARD dollar winst gemaakt. Dat zegt wel genoeg zeker?