Vlaamse Leen (28) verloor in kleine twee jaar helft van haar gewicht en dit is hoe ze het deed

Leen Peeters
“Ik was bang, want het zou ingrijpend zijn. Maar toen mijn schoonzus me vroeg of ik meter wilde worden van haar kindje, besloot ik er toch voor te gaan. Want ik wilde zo lang mogelijk leven om haar te zien opgroeien. En de 134 kilo die ik woog, kon dat in de weg staan.” De Vlaamse Leen Peeters (28) uit Oostakker bij Gent onderging in april 2016 een gastric bypass en slaagde er in combinatie met een stevig staaltje karakter in om de helft van haar gewicht kwijt te raken. En dat bleek de beste beslissing van haar leven. Haar ervaring wil ze nu gebruiken om anderen te helpen.

Ze speelde al een tijdje met het idee, voor ze de stap uiteindelijk zette. “Ik had er al veel over opgezocht, maar was toch wat terughoudend omdat het zo drastisch was”, vertelt ze. “De vraag van mijn schoonzus om meter te worden van haar kindje deed de balans overslaan. Als er iets met mijn broer en schoonzus gebeurt, moet ik er voor haar zijn, dacht ik. Ik wil zo lang mogelijk in haar leven blijven. En met haar kunnen spelen. Dat was moeilijk met het gewicht dat ik toen had. Het lukte nog wel net om met haar op de mat te dollen, maar het zou niet lang meer duren eer dat onmogelijk werd. En zo ver wilde ik het niet laten komen.”

Leen had altijd al een moeilijke relatie gehad met haar gewicht. Als kind worstelde ze er al mee. “Ik ben erfelijk belast langs de kant van mijn papa. Ik werd er op school gelukkig niet echt mee gepest, want ik volgde karate en was heel mondig. En ik had gevoel voor humor.” (lees hieronder verder)

Leen Peeters

Dat veranderde toen ze ging studeren. Ze trok naar Leuven en in de twee jaar dat ze daar op kot zat, schoot haar gewicht de hoogte in. Van goed 100 kilogram naar 134. “Ik moest plots alles zelf doen en at niet altijd gezond. Zeker niet als ik uitging. Toen ik na die twee jaar naar Gent verhuisde, heb ik het heel moeilijk gehad. Want op mijn zwaarste begonnen de commentaren te komen.”

“Zo herinner ik me dat ik op weg naar huis na een avondje stappen, vaak commentaar kreeg van andere – vaak dronken – studenten, die me dan allerlei verwijten naar het hoofd smeten. Elke keer kromp ik in elkaar als er weer een scheldnaam op me af kwam. Het maakte dat mijn zelfvertrouwen een flink deuk kreeg. Een litteken dat ik nog altijd meedraag.”

Drastischer

Ze had zelf al heel wat geprobeerd om gewicht kwijt te raken, van diëten tot regelmatig sporten. Maar echt veel zoden had dat niet aan de dijk gebracht. En daarom besloot ze voor een drastischer oplossing te gaan. “Mijn huisarts waarschuwde me dat het geen pretje zou zijn, maar ik was vastbesloten. Bij het diëten had ik altijd wel eens een zwak moment en dan ontspoorde ik. Dan kon ik mijn koelkast leegeten. Dat wilde ik niet meer. En dus werd het de gastric bypass (een operatie waarbij de maag wordt verkleind en het spijsverteringskanaal wordt omgelegd, red.).” (lees hieronder verder)

Leen Peeters

Toen ze na de operatie wakker werd, merkte ze meteen dat haar nieuwe leven niet evident zou worden. “Ik werd wakker en voelde paniek”, schrijft ze daarover op haar blog. “Slapen en waken wisselden elkaar af. Ik lag in de koudste ruimte van het universum. Mijn haar hing vol kots. Of was het bloed? Of allebei? Ik had moeite om uit de narcose te komen. Alles deed pijn.”

“Die eerste nacht was de hel. Ik had verschrikkelijke pijnen in mijn schouder (een bijwerking van het opblazen van de buik tijdens de operatie) en dacht zelfs dat ik een hartaanval zou krijgen. De drukverbanden om een bloedklonter in mijn been te voorkomen, sneden in mijn vel”, vertelt ze. “De tweede dag mocht ik wat water drinken, maar ik gaf het over. Na nog een pijnlijke nacht, kreeg ik op de derde dag een potje yoghurt en een kopje soep. Als ik dat op had, mocht ik naar huis.”

Schim

Het was het begin van een moeilijke periode. “Ik wilde niemand tot last zijn en ik wilde ook niet dat iemand me zag zoals ik toen was. Een schim van mezelf. Zwak. Ik kon nog net van mijn bed naar het toilet stappen en dan was ik uitgeput. Toen ik met mijn broer naar de apotheek ging 200 meter verder in de straat, moest ik twee keer stoppen om uit te rusten. Ik had me nog nooit zo dik gevoeld als toen. Ik was een beetje als die extreem dikke mensen op tv die niets meer kunnen.” (lees hieronder verder)

Leen Peeters

De eerste weken volgde ze een strikt voedselplan dat ze had meegekregen. Veel kon ze niet eten en ze overleefde op soep, droge beschuitjes en puree. Daarna was ze op zichzelf aangewezen. “Ik moest goed nadenken over wat ik at. Dat er bijvoorbeeld veel proteïnen inzaten. Want ik wilde mijn vet afbreken en niet mijn spieren. Ik ben regelmatig ziek geweest omdat ik te veel had gegeten. Want niet alle porties zijn even stevig. 100 gram yoghurt verteer ik bijvoorbeeld veel beter dan 100 gram brood. Langzaamaan leerde ik wat ik wel nog kon en wat niet meer.”

Genieten

In twee maanden tijd raakte ze 30 kilogram kwijt. Het ging zelfs iets te snel. “Ik viel soms flauw omdat ik geen energie had. Het bleef zoeken naar het ideale evenwicht. Maar langzaam kwam mijn zin naar eten terug. Daar echt van genieten zoals vroeger was er niet meer bij, maar ik kon toch weer kleine porties met smaak opeten. Vooral de lichte, Mediterrane keuken lag me wel. Ik stopte wel veel sneller. Als een automatisme. Ik voel me meteen schuldig als ik te veel eet.” (lees hieronder verder)

Leen Peeters

Dat ging ze combineren met sport en dan vooral krachttraining. Bijna elke dag was ze te vinden in de fitness: vijf tot zes keer per week en het was meteen voor sessies van 2 uur. Intussen heeft ze die een beetje afgebouwd en probeert ze te combineren met stretchen en yoga. En ze viel steeds verder af. Intussen weegt ze nog maar 68 kilogram, de helft van haar oorspronkelijke gewicht.

Of er ook nadelen zijn aan haar enorme gewichtsverlies? “Ik ben sneller ziek. Een nadeel van minder goed voedsel opnemen is dat je ook minder goed vitamines opneemt”, aldus Leen. “Het maakt dat ik nu vitaminepreparaten moet nemen. En ik heb ook last van overtollige huid, zeker aan mijn armen. Op je buik kan je dat nog wat camoufleren met kleding, maar aan je armen niet. Daar wil ik heel graag iets aan laten doen, want het stoort me. Vermoedelijk na volgende zomer.” (lees hieronder verder)

Exact een jaar geleden. Same smile, different face 😏 I miss my long hair tho! #oneyear #whatadifference #weightloss #gastricbypass #fitness #healthy #newme

42 Likes, 8 Comments - LEEN PEETERS ♥ (@leenpeet) on Instagram: "Exact een jaar geleden. Same smile, different face 😏 I miss my long hair tho! #oneyear..."

Het weegt volgens de jonge vrouw niet op tegen alle voordelen van haar nieuwe leven. “Ik voel me veel fitter dan vroeger. En ik weet nu dat mijn lichaam alles aankan. Dat is waarschijnlijk nog het leukste. Ik weet nu dat ik makkelijk 40 minuten kan stappen naar het station zonder te zweten. Ook de positieve commentaren op mijn uiterlijk doen deugd. Het lijkt misschien wat oppervlakkig, maar het is ook fijn om nu in alle kleren te passen. En alles stáát me nu ook.”

En ze droomt weer. “Ik wil graag de 10 Miles in Antwerpen een keer mee te lopen. En ik wil ook op reis. Met de rugzak rondtrekken in IJsland en Australië. Dat is iets wat ik vroeger door mijn gewicht niet kon. Alleen de vliegreis was al een probleem. In dat smalle stoeltje op het vliegtuig. En ik was ook heel erg bang dat ik tijdens de vlucht een bloedklonter zou krijgen in mijn benen.” (lees hieronder verder)

Out with the old *** In with the new . . . Twee jaar geleden woog ik bijna dubbel zoveel als nu. Mijn truitje van toen droeg ik tot nu als pyjama, maar het is tijd om afscheid te nemen van die oude vod 👋🏻 De nieuwe nightshirts kan je vinden bij de @hunkemoller in de Veldstraat! Slaapwel💋😴

102 Likes, 6 Comments - LEEN PEETERS ♥ (@leenpeet) on Instagram: "Out with the old *** In with the new . . . Twee jaar geleden woog ik bijna dubbel zoveel als nu...."

Heeft ze nog een goede raad voor lotgenoten die ook hun leven willen omgooien en de strijd aan willen gaan met hun gewicht? “Begin met je in te lezen”, klinkt het. “Ga niet gewoon bij de dokter, maar wees de advocaat van jezelf. Dan kan je de dingen ook beter inschatten. Daarom ben ik ook met mijn blog en mijn werk als personal coach gestart. De emotionele impact van zo’n operatie wordt vaak onderbelicht en door mijn verhaal te vertellen, wil ik daar iets aan doen.”

Leen Peeters



90 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Catherine Bral

    Door 2 verschillende vrouwen te tonen die op mekaar trekken? Wat gaat ze met haar huid doen die zo uitgerokken is raar dat het op 2e foto niet te zien is mooi gefotoshopt

  • Gregory Aernoudt

    ?Wat zeggen Jullie dan van mensen die reeds al 4 keer 20 kg vermagerd zijn en dus reeds duidelijk hun bezit van karakter hebben bewezen en vervolgens toch telkens zeer gemakkelijk (zonder zot te doen) die grote aantal kilo's terug erbij komen. Op een gegeven moment beslissen die mensen om voor een GPB te gaan en opeens hebben die brave mensen geen enkel greintje karakter?

  • Caro Jennebauve

    Wel grappig hoeveel onwetende reacties er te lezen zijn. Voor je een gbp uitvoert moet je kunnen aantonen dat je minstens een jaar zelf probeerde, en een bepaald BMI hebt. Ikzelf ben eergisteren geopereerd en ben blij dat ik dit gedaan heb, want ook hier is karakter voor nodig. Natuurlijk mensen die mager zijn, kunnen dit niet weten

  • Willem Dhondt

    Zalig zijn de armen des geest, Hoe onwetendheid je echt dom kan laten blijken.

  • Marcus Camps

    Erfelijk belast tot ze een gastric bypass laten doen en dan is het opgelost.......... Erfelijk belast in de zin van vreten tot je niet meer kan ... tja, eetgewoontes zijn veel meer erfelijk dan al de rest. Kan dus niet zeggen, proficiat, want het is niet haar karakter geweest dat er toe geleid heeft dat het de goede kant opgaat.