Ga naar de mobiele website
^ Top

Standbeelden uitgedost met T-shirts van Cara Pils: het resultaat van nieuwe trend tegen 'Instagramperfectie'

Jan Aelberts
Wie in wil zijn, hangt zijn geld niet meer aan hippe merken. 'Poverty chic' is het nieuwe cool. Denk: t-shirts van DHL, Cara Pils en 'shitty dinners'. "Jongeren hebben genoeg van die Instagramperfectie", klinkt het.

Wie gisteren door Gent, Antwerpen of Leuven wandelde, heeft het vast gezien: de standbeelden van onder meer Keizer Karel of de kotmadam kregen een t-shirt aan met daarop een afbeelding van een blik Cara Pils, het budgetbier van Colruyt. Het was modeketen ZEB die 's nachts voor de stunt zorgde om de collectie van designer Musketon- alias Bert Dries- te promoten. Met zijn ontwerp maakt maakte hij vorige zomer al van het marginaal biermerk een hip logo.

Jan Aelberts

Zwembadsletsen en witte sportkousen

En Cara Pils is niet het enige item dat uit de marge wordt opgevist. Vorig jaar al dropte Demna Gvasalia, artistiek directeur bij Balenciaga en mede-oprichter van modelabel Vetements een bommetje op de catwalk door zijn modellen in het knalgele t-shirt van transportbedrijf DHL te laten flaneren.

Oké, aan dat 'designer'-shirt hing wel een prijskaartje van om en bij de 300 euro vast, maar de toon was gezet. Er kwamen broeken met modderstrepen, 'zwembadsletsen', witte sportsokken en trainingspakken. Grabbelen in de restjesbak van de Kringwinkel was niet langer fout, marginaal of armtierig.

Shitty dinner

De schooierlook? Niks mis mee. En die 'marginaliteit' overstijgt trouwens de kleerkast. Kamping Kitsch-feestjes waar opgezette camino's staan uitgestald, Vlaamse schlagers, trainingsvestjes met witte sokken en schranspartijtjes met goedkoop bier en hamburgers dik oké zijn, boomen. Maar ook: raven op het 'Vettigste feestje van 't Stad', ingaan tegen de gezondheidshype door af en toe voor een pak vettige frieten te gaan en een zogenaamd 'shitty dinner' met vrienden dat niet 'Instagram'-waardig is, maar gewoon met restjes uit de frigo in elkaar geflanst werd, is tegenwoordig niets meer om je voor te schamen.

Jan Aelberts

Poverty chic

'Poverty chic' heet de golf van creatievelingen die geen behoefte meer hebben aan de perfecte outfit, met de perfecte latte-macchiato en de volmaakte Instagramfoto. "Vier jaar geleden al begon een groepje zich af te zetten tegen al dat hipstergedoe", legt trend researcher Ellen Anthoni van Trendwolves uit. "Hipster zijn, dat was te makkelijk, waardoor het heel snel mainstream werd en overal opdook. Iedereen kon immers een fixie, de hippe gin, de juiste polo kòpen. Er kwam al snel een tegenbeweging van jongeren die bewust voor basics gingen: effen, zachte kleuren, strakke snits zonder poespas. En nu gaan ze dus nog een stapje verder, richting het ordinaire, zelfs vulgaire. En zoals het altijd gaat, wordt zo'n anti-trend nu weer een trend."

Jan Aelberts

Stevig prijskaartje

'Poverty chic' mag dan wel hip en trendy klinken, het heeft vast en zeker ook een wrange bijsmaak. Vetements dat voor zijn DHL-shirt 300 euro aanrekent, een broek met modder van Nordstrom voor meer dan 380 euro... als het over de prijs gaat, lijkt het plots niet meer zo marginaal.

"Da's de modesector natuurlijk, de echte trendsetters kiezen heus wel voor de goedkope optie uit tweedehandswinkeltjes. Maar hoe dan ook blijft het een hype op het randje. Het mag geen uitlachtrend worden, want geeft toe, zo sympathiek is het niet tegenover mensen die bijvoorbeeld echt op een camping leven. We zagen een beetje hetzelfde met de ghettostijl indertijd: blanke meisjes gingen plots gouden oorringen en vlechtjes dragen, maar de levensstijl van de zwarten in Amerika was toch te veel om over te nemen."

Jan Aelberts
Meer over



2 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Arnold Beuls

    Zo leef ik al jaren...

  • Patrick Duyck

    Colruytdirectie verkopen die handel

Gesponsord

Meld een bug