Exclusief voor abonnees

Roep om excuses aan Congo steeds luider: “Het is tijd dat we onze historische fouten erkennen”

1897: de 'mensentuin', een koloniale variant op de dierentuin, in België.
RMCA Tervuren 1897: de 'mensentuin', een koloniale variant op de dierentuin, in België.
Het blijft moeilijk: sorry zeggen. Zelfs (of zeker) als het gaat om een duister koloniaal verleden. België blijft daarmee worstelen. Maar de roep om excuses aan Congo wordt luider. “Het is tijd dat we onze historische fouten erkennen.”

Wat een weelde, hier in deze prachtige zalen. Het marmer blinkt, er klinkt muziek uit het hart van Afrika; opgezette vogels, apen, een giraf staan niet achter glas, je kunt ze bijna allemaal gewoon aanraken (wat niet mag); maskers, messen, kunst, trommels, een meterslange kano en aan de muur enorme landkaarten van wat ooit Belgisch Congo was.

Welkom in het vernieuwde AfricaMuseum in het Park van Tervuren, iets buiten Brussel. De bezoekers komen op deze doordeweekse donderdag uit heel Europa en kijken met open mond naar al het moois uit Congo, Rwanda en Burundi. Die drie landen, één heel groot en twee heel klein, werden in een niet al te ver verleden bestuurd door de Belgen. Begin jaren 60 werden ze onafhankelijk. Het museum, zo staat er op een bordje, ‘wil de interesse voor deze tijd aanwakkeren en een forum zijn voor een levendig debat’.

Dat is een mooi streven, want er valt inderdaad het nodige te debatteren. De relatie van België met zijn voormalige kolonies is op zijn zachtst gezegd een heel bijzondere. In Brussel was er namelijk halverwege de negentiende eeuw een koning die het niet kon verkroppen dat hij geen enkel overzees gebiedsdeel had. Deze Leopold II, ooit omschreven als iemand die om de haverklap van zijn paard viel en geen waarneembaar gevoel voor humor had, kreeg het bij de grootmachten van die tijd geregeld dat hij de eigenaar van Congo werd. Letterlijk ‘de eigenaar’, zo noemde hij zichzelf ook: Congo was van hem persoonlijk. En zo werden de Belgen op een dag wakker met een kolonie die 76 keer zo groot was als hun eigen land.

Je hebt 29% van dit artikel gelezen

Lees je graag alle artikels op HLN?

Krijg nu 1 maand onbeperkt en gratis toegang tot alle artikels.

Ik wil toegang
Digitaal abonnement HLNDigitaal abonnement HLN1ste maandgratis

Stop of pauzeer wanneer je wil

  • Onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Iedere week gratis tickets en straffe kortingen



14 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • oswald billiet

    Ons koningshuis hoeft helemaal geen excuses aan te bieden. De Congo heeft destijds in België een grote welstand veroorzaakt door de exploitatie van haar mijnen en de levering van uranium gedurende de oorlog voor de atoombom. Ik geloof eerder dat de grote maatschappijen zoals de Union Miniëre dat pardon mogen uitspreken voor de uitbuiting van de mijnen aldaar.

  • Ali Bej

    Sorry zeggen betekend toegeven aan je misdaden en dat kost geld

  • Willy Devroey

    Aangezien Congo in die tijd privé bezit was, lijkt het me logische dat de nakomelingen van de toenmalige eigenaar dat voor hun rekening nemen.

  • Carl Vangenechten

    Om de moordpartijen in Congo te stoppen moest Leopold II zijn privébezit aan België afstaan. Congo werd dus een Belgische kolonie en de genocide stopte. Wat heeft België met die Coburgse misdaad tegen de menselijkheid te maken?

  • Tony Vandermeirsch

    Ons koningshuis moet sorry zeggen, die zijn dat daar gaan annexeren he.