Over seks op het kabinet en een dorpsidiote zijn: ex-minister Galant doet schokkende onthullingen

Ze kwam na de aanslagen van 22 maart in woelig water terecht, zou onder meer waarschuwingen over het gebrekkige toezicht op Belgische luchthavens in de wind hebben geslagen, liet geen verpletterende indruk achter in het spoorwegdossier en besloot uiteindelijk op te stappen. Jacqueline Galant (MR), ex-minister van Mobiliteit en burgemeester van Jurbise, Henegouwen, is negen maanden na alle heisa terug. Met een boek. In 'Galant, je vous dis merde' doet ze een aantal bijzondere onthullingen.

Galant richt haar pistool op alles en iedereen, maar noemt geen namen. Behalve die van Laurent Ledoux, ex-topman van de FOD Mobiliteit, en in mindere mate, Didier Reynders. Met Ledoux' ontslag - de ex-minister noemt het "georchestreerd en theatraal"- ging de bal aan het rollen. Ledoux ontkende dat hij de gewraakte Europese rapporten over de veiligheid van de luchthavens naar de pers had gelekt, maar liet uit onder meer e-mails wel uitschijnen dat Galant veel te weinig daadkracht had getoond in dat dossier.

Het is vooral het 'politieke klimaat' dat Galant in haar boek viseert. Ze noemt het een gewelddadige wereld, hypocriet, vol persoonlijkheden die bijna ontploffen van trots. "In het bestuur, de vakbonden, in het veld, zelfs in mijn eigen politieke kamp: ze zitten overal. Ik keek naar die draaikonten die, eenmaal je je rug draaide, een mes zouden steken in je vitale organen zodat ze zeker zouden zijn dat je niet meer zou opstaan."

Onder hun kostuum zijn politici jongens van 18, die aan de universiteit aan 'binge drinking' doen, en willen kijken wie 'de grootste' heeft

Jacqueline Galant

Een ander fragment: "Politici zijn zo. Achter hun diploma's en hun belangrijke verantwoordelijkheden, schuilen kinderen van twaalf die op een speelplaats staan en hopen de meeste ballen te krijgen. Onder hun kostuum zijn het jongens van 18, die aan de universiteit aan 'binge drinking' doen, en willen kijken wie 'de grootste' heeft."

Galant toont zich ook van een meer persoonlijke kant. Zo kwetste het haar omschreven te worden als een "dorpsidiote" en werd er gelachen met haar gewicht: "Ik was gewoon een dik wijf van wie ze zo snel mogelijk verlost wilden zijn" of "De laatste maanden als minister waren enorm uitdagend. De stress heeft ervoor gezorgd dat ik tien kilo verloor. Kwatongen beweerden dat ik gewoon wat reserve verloren was en dat ik gerust nog vijf kilo mocht afvallen."

Ik was voor velen gewoon een dik wijf van wie ze zo snel mogelijk verlost wilden zijn

Jacqueline Galant

Andere opvallende quotes

- "Terwijl mijn vader op het punt stond de wereld te veranderen, zat ik alleen in de bar, Loburg te drinken. Ik dronk er negen in minder dan twee uur. Ik was niet dronken, maar strontzat."

- "Mannen vol macht zijn dol op seks, meer dan anderen. Velen van hen aarzelden dan ook niet hun broek in hun kabinet uit te trekken voor een intiem momentje met een assistente of secretaresse."

- "Ik heb me altijd zeer verbonden gevoeld met de ideeën van N-VA."   

- "Als ik er nu aan terugdenk, vraag ik me af waarom ik nog geen voorzitter van de Europese Commissie ben. Met al die 'zogezegde amants' die me hielpen om mijn politieke carrière te lanceren..."

- "Toen ik het Waals parlement voor het eerst binnenstapte, was dat een grote schok. Politicus André Antoine leek net een clown die een toppositie bekleedde."

belga

Olivier Chastel: "Het is haar waarheid, maar ik deel ze niet"

Voor MR-voorzitter Olivier Chastel heeft iedereen het recht om een boek te schrijven over zijn of haar ervaringen, maar hij deelt een groot deel van de stellingen van oud-minister Jacqueline Galant niet, onder meer over de rivaliteiten binnen de partij, zo stelt hij in een reactie aan Belga op het boek "Galant, je vous dis merde".

"Ik censureer niemand. Ik stel vast dat het meer om een persoonlijk werk dan om een politiek boek gaat. Jacqueline Galant geeft haar waarheid over een reeks onderwerpen, die ik evenwel niet deel", stelt de voorzitter van de Franstalige liberalen. Voor hem zijn de interne strubbelingen binnen de MR in 2010, toen het voorzitterschap van Didier Reynders betwist werd, verleden tijd. "Sinds enkele jaren vind ik niets meer terug van de elementen die de spanningen nieuw leven kunnen inblazen".

Chastel zegt nog dat hij Galant afgeraden had het boek te schrijven. "Toen ze me inlichtte dat ze dit boek ging schrijven en uitgeven, heb ik haar gezegd dat dit geen goed idee was, niet voor de MR, maar voor haar, omdat het boek een verward beeld van haarzelf schetst, met heel wat tegenstelling en waarbij ze zich in een slachtofferrol wentelt".

Toen ze me inlichtte dat ze dit boek ging schrijven en uitgeven, heb ik haar gezegd dat dit geen goed idee was, niet voor de MR, maar voor haar

Olivier Chastel