Ouders Maithili (13) verkopen huis drie maanden na haar overlijden: “De blijvende leegte woog emotioneel te zwaar”

Benny Proot
Net vandaag, op Allerheiligen, is het exact drie maanden geleden dat Sam Vanhille en Stefanie Rotsaert uit Brugge afscheid moesten nemen van hun dochter Maithili (13). Nog steeds blijven ze achter met heel wat vragen. “Waarom moest net zíj ziek worden? Het blijft zó oneerlijk”, getuigt het koppel. Ondertussen verkochten ze hun huis en plannen ze een definitieve verhuis naar Spanje. “Emotioneel was het te zwaar om in het huis te blijven wonen waar Thili aan hielp bouwen.”

1 augustus 2018 staat voor altijd in het geheugen van Sam Vanhille en Stefanie Rotsaert gegrift. Die dag verloren ze niet alleen hun dochter, ze raakten vooral een belangrijk deel van hun leven kwijt. Dertien jaar lang was Maithili het zonnetje in huis. Ze maakte het gezin compleet, samen met zoon Moroni, zestien intussen. Datzelfde huis in Assebroek, bij Brugge, is sinds deze week verkocht. “Een moeilijke beslissing. Thili bouwde nog mee aan deze woning. Maar we kunnen niet anders”, getuigen Sam en Stefanie voor het eerst sinds het overlijden van hun dochter. 

“De ruimtes zijn te groot, er blijft voor altijd een kamer leeg en dan al die herinneringen aan Maithili ... Mooie herinneringen, dat wel. Maar toch. Het blijft enorm moeilijk om het verlies een plaats te geven. Het huis verkopen was de beste manier om die blijvende leegte een plaats te proberen geven. Kort voor het overlijden hadden we dat ook nog met Maithili besproken.” Ondertussen vond het gezin een kleinere woning. Op 1 mei staat de verhuis gepland.

Benny Proot

Ooit terug gelukkig?

Voor het sterke koppel uit Assebroek blijft het moeilijk om het leven verder te zetten zonder hun dochter. Of ze ooit opnieuw helemaal gelukkig worden, betwijfelen Sam en Stefanie. “Het gebeurt dat mensen op straat naar ons toe komen. ‘Het gaat al wat beter zeker’, vragen ze dan. Dat is goed bedoeld, maar het gáát gewoon nog niet beter”, getuigt Stefanie met gebroken stem. “De talloze warme reacties doen wel enorm deugd. Nog steeds krijgen we thuis kaartjes toegestuurd. Het bewijst hoe geliefd Maithili was. Verzacht dat de pijn? Misschien even, maar al even snel komt het besef hoe hard ons gezin haar mist. Nog elke minuut van de dag denken we aan haar. We hóren Thili zelfs, hoewel dat niet kan. De pijn die er was juist na het overlijden konden we plaatsen met de gedachte dat ze vrij was van die ziekte en dat ze op een betere plaats was... De pijn is nu, drie maanden later, veel groter omdat we haar zo hard missen”.

Steven Richardson

Verhuis naar Spanje

Op dit moment staat hun leven helemaal in het teken van hun zoon Moroni (16). De jonge tiener verwerkt het verlies op zijn eigen manier. Al zou Maithili ongetwijfeld vol trots hebben opgekeken nu haar grote broer zich inzet tijdens een opleiding redder aan zee. Momenteel bekijkt het gezin wat ze hier willen en kunnen doen. De ervaringen en de zaken die Thili hen bijgebracht heeft, zouden ze graag gebruiken om er te zijn voor andere mensen die in eenzelfde situatie terecht komen. “Team Thili heeft veel mensen bijeengebracht en dit positieve moeten we proberen verder te zetten”, zegt Sam. 

Later, als hun zoon op eigen benen staat, hopen Sam en Stefanie te verhuizen naar Spanje om een oude olijfboomgaard te bewerken en zo ook volledig zelfvoorzienend te kunnen zijn. “We hopen daar opnieuw rust te vinden. Een leven waar alles simpeler lijkt. Al is het zeker geen vlucht”, getuigt het koppel, dat al meermaals in de streek op reis ging. Ook Maithili vertoefde er graag. “In de tussentijd zullen we ons zo sterk mogelijk houden. Ik werd in oktober 40 jaar. Eerlijk? Ik had er écht geen zin in. Normaal was Thili altijd degene die voor de verrassingen zorgde. Want zo was ons meisje, altijd optimistisch en met de glimlach. Het gemis zal altijd blijven”, besluit mama Stefanie.




44 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Freddy De Vos

    Je mag verhuizen, zover als je wil. Die leegte zal blijven, je kan er alleen maar mee leren leven. Veel sterkte!

  • leen hanssens

    Het gemis zal er altijd zijn, naar welke plaats je ook gaat. Veel sterkte gewenst.

  • Tina Colpaert

    Groot gelijk als deze mensen dit willen nu of later moet niemand zich mee bemoeien ik zou het gewoon niet in de media brengen sterke samen!

  • Lieve Vandamme

    Sommigen oordelen hier op een ongepaste wijze. Die ouders verloren hun dochter, en wat zij verder ondernemen, is alleen hun zaak, NIEMAND hoeft zich daarmee te bemoeien

  • Eduard Janssens

    Daar kan een buitenstaander niet over oordelen , je moet dat eerst zelf meemaken en hopelijk maken we dat zelf nooit mee een kind verliezen is ergste wat er is ! je weet niet wat er in sommige mensen omgaat !