OPINIE: "Pooiers lopen niet vrij rond in Mol"

Vanderveken
In de media is er ophef ontstaan over de gemengde campus van de gesloten jeugdinstelling De Kempen in Mol. Vakbonden zijn ongerust en nemen de directie op de korrel. Waarom zitten kwetsbare meisjes en jongens samen op dezelfde plek? Jongerenwelzijn licht toe.

Wie zich in een moeilijke thuissituatie bevindt of een delict heeft gepleegd, kan door de jeugdrechter in gesloten jeugdinstelling van de Vlaamse overheid worden geplaatst. Dat is een ingrijpende, maar tijdelijke maatregel van een paar maanden.

Doel is altijd een terugkeer naar de samenleving. Wat ook het verleden is van de jongere, altijd bieden we perspectief op een beter leven met meer kansen.

Tijdens verblijf werken we aan de problematiek van de jongere, op maat. We proberen waar mogelijk de banden met de ouders aan te halen en zetten positief in op ieders mogelijkheden. Vanaf dag 1 zijn we al bezig met de vraag: wat na het verblijf in een gesloten voorziening?

Het is sowieso een clichébeeld dat de jongen altijd als dader en dat het meisje als slachtoffer benaderd wordt. De realiteit is complexer. Soms zijn meisjes én jongens ook daders én slachtoffer tegelijk

Stefaan Van Mulders

School, familie en verdere hulpverlening zijn dus best zo dicht mogelijk in de buurt van de instelling. Om de draad terug op te nemen. Om op bezoek te komen. Om afspraken te maken. Om letterlijk een dicht netwerk te hebben die de jongere ondersteunt.

Voor meisjes was er in het verleden enkel een campus in Beernem, in West-Vlaanderen. Vervelend als je als ouder vanuit Limburg een paar keer week over en weer moest komen.

Door een aantal interne verschuivingen in het westen van het land, kon in 2017 ook in het oosten van het land een beter aanbod voor meisjes gerealiseerd worden. Specifiek op de goed draaiende campus De Markt in Mol, waar er sinds 2008 ervaring was met tijdelijke opvang voor meisjes. Daar werden 2 jongens leefgroepen omgebouwd naar meisjes leefgroepen.

U leest het goed. Het gaat om aparte leefgroepen voor meisjes en jongens, telkens tussen 6 en 10 jongeren. Enkel school op de campus zelf is gemengd, in kleine groepjes van 3 tot 5. We willen de jongeren zo ‘normaal’ mogelijk benaderen, gezien we altijd de terugkeer naar het gewone leven beogen.

Natuurlijk is er altijd toezicht op de campus. Gesloten opvang heet niet toevallig gesloten. Er is een omheining, er zijn gesloten (tussen)deuren en het leven op de campus verloopt volgens vaste regels en een duidelijke structuur.

Dag in, dag uit dragen in Mol in totaal zo’n 250 personeelsleden zorg voor 123 jongeren. Geëngageerde collega’s met een groot hart voor de jongeren. Natuurlijk brengt de komst van extra 18 meisjes heel wat met zich mee. De verandering was maanden op voorhand aangekondigd en voorbereid. Ervaringen met Beernem werden uitgewisseld.

Wat doen we als uitgelaten jongens een groepje meisjes naroepen van de ene kant van de campus naar de andere. Wat als ze briefjes aan elkaar doorgeven? Wat als er toch meer contact is, dan strikt wenselijk?

Stefaan Van Mulders

Toch was het spannend de eerste weken. Nog wat vragen, voor het eerst gemengd onderwijs. Wat doen we als uitgelaten jongens een groepje meisjes naroepen van de ene kant van de campus naar de andere. Wat als ze briefjes aan elkaar doorgeven? Wat als er toch meer contact is, dan strikt wenselijk?

Uit de eerste ervaringen trekken we lessen, kijken we samen wat nog beter kan. Timings van bepaalde activiteiten nog beter op elkaar afstemmen, bijv. Of procedures en afspraken verfijnen. We hebben veel vertrouwen in ons personeel dat ze ook zelf met verbetervoorstellen afkomen. Als team geraken we samen verder.

Eén ding staat vast: zogenoemde tienerpooiers lopen niet vrij rond op de campus. We kunnen daarin formeel zijn. Het is sowieso een clichébeeld dat de jongen altijd als dader en dat het meisje als slachtoffer benaderd wordt. De realiteit is complexer. Soms zijn meisjes én jongens ook daders én slachtoffer tegelijk.

Zowel jongens als meisjes kunnen seksueel grensoverschrijdend gedrag stellen, we zijn uiteraard niet blind voor die problematiek. Net daarom krijgen meisjes en jongens handvaten aangereikt om assertiever te zijn, om grenzen te leren stellen en manipulatief gedrag van een ander te doorzien.

Beter samenleven en gelijkwaardige relaties aangaan, binnen én buiten de campus, is ons doel.

Stefaan Van Mulders is leidend ambtenaar bij Jongerenwelzijn.




3 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Karel Van Geel

    Jongeren welzijn nog maar eens zo'n nutteloze instelling bevolkt door wereldvreemde rakkers die nog altijd dromen dat alles rozengeur en maneschijn is en die nog steeds niet willen inzien dat sommige jongeren onverbeterbaar zijn en enkel wanneer ze opgesloten zitten geen gevaar meer vormen voor de maatschappij.

  • guido vermeyen

    zo te zien kosten die instellingen bakken geld ...terwijl die poiertjes bakken geld verdienen met hun "waar" Waar is dan de logica om die onkosten te verhalen op henzelf ?

  • Jan Verstrepen

    Wat kan dat die regering schelen die meisje hebben geen geld dus tellen ze niet.