OPINIE. Hoed u voor politici die ‘draagvlak’ inroepen om iets te herroepen of te forceren. Vaak maskeert dat lafheid of opportunisme

Vlaanderen Plopsaland

“Draagvlak is een gevaarlijk begrip”, zegt onze editorialist Jan Segers (links).
Leye / Photo News “Draagvlak is een gevaarlijk begrip”, zegt onze editorialist Jan Segers (links).

Zag hem daar eens liggen, vrolijk uitgestrekt naast Gert Verhulst in een hotelkamer van Plopsaland. Bezoekers kunnen er vanaf volgende zomer overnachten, maar minister van Toerisme Ben Weyts kwam gisteren al even de kwaliteit van de bedden testen. Het draagvlak van de matras.

"Er is geen draagvlak voor." Met die woorden had Weyts de dag ervoor de slimme kilometerheffing begraven waarvan hijzelf jarenlang de grote promotor is geweest. Het was een propere maar misleidende manier om te zeggen dat zijn N-VA doodsbang is voor de wraak van de kiezer op 26 mei. Hoed u voor politici die een vermeend draagvlak inroepen om een beslissing te forceren, zoals Groen doet om klimaatmaatregelen door te drukken waarvoor dat draagvlak wankeler is dan de betogingen laten vermoeden. Dat maskeert opportunisme. Hoed u evenzeer voor politici die een gebrék aan draagvlak inroepen om geen onpopulaire beslissing te moeten nemen of om eerdere stellingnames te herroepen, zoals N-VA met het pact van Marrakesh en nu dus ook met het rekeningrijden. Dat maskeert gebrek aan moed, zeg maar lafheid.

Draagvlak is een gevaarlijk begrip. Wie zich erop beroept, wekt de schijn dat hij als goede democraat rekening houdt met de volkswil. Of zoals Ben Weyts het uitdrukte: hij gaat de Vlaming die kilometerheffing niet door de strot rammen. Met enige zorg om het algemeen belang heeft dat niets te maken. Alleen het partijbelang telt hier: de balorige N-VA-kiezer die het niet neemt dat hij dubbel belast zou worden voor het gebruik van zijn wagen, meestal het enig mogelijke transportmiddel om tijdig op zijn werk, op school, aan de crèche of aan de supermarkt te geraken. Je kunt het die kiezer niet kwalijk nemen. Maar mag je van een verantwoordelijke partij niet verwachten dat ze meer dient dan het kortzichtige en kortstondige eigenbelang van 26 mei? Dat geldt in dit geval voor N-VA, maar in andere dossiers ook voor zowat elke andere partij in Vlaanderen. Hun collectieve gebrek aan echte verantwoordelijkheidszin en aan langetermijndenken, noem het staatsmanschap, is stuitend. Vlaanderen Plopsaland. N-VA leidt het volk niet langer. Het volgt het. Het bedient het op zijn wenken. Hoe groot zal daarvoor het draagvlak zijn op 26 mei?

Wat is dat trouwens, draagvlak? Wat betekent dat? Dat je je verzekerd moet weten van de steun van een meerderheid van de bevolking eer je een beslissing neemt? In dat geval is het makkelijk: dan hef je morgen een vette vermogensbelasting, neem je alle salariswagens af, overkap je alle stadsringen, ongeacht het prijskaartje, geef je iedereen een riant pensioen, ongeacht het aantal dienstjaren, laat je elke beroepsgroep vroeger stoppen met werken, zorg je voor gratis openbaar vervoer en kosteloze gezondheidszorg, verzwaar je alle straffen, verlaag je alle belastingen en laat je de begroting dus nog feestelijker ontsporen dan ze nu al doet. Respecteer de volkswil en het volk zal de politiek dankbaar zijn. Voor een jaar of vijf. Maar daarna zal datzelfde volk zich tegen diezelfde politiek richten, omdat de overheid blut is, het wanbeleid zich wreekt en de mensen daarvoor opdraaien.

Draagvlak is vaag, subjectief en vaak een alibi om niet te doen wat moet, in ieders belang en tegen de stroom in. N-VA noemt zichzelf graag een aanbodpartij, maar is stilaan verworden tot een machtsvehikel dat haar potentiële kiezers achterna hijgt en al wat die kiezer niet zint voor vijf jaar of langer in de diepvries stopt. U vraagt? Wij draaien. Met elke wind mee.




135 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Ronny Ooijen

    Jose Van Hauwaert, gepensioneerden met 1200-1300 euro per maand houden dankzij de jaarlijks 600 miljoen euro kostende taxshift nu netto minder over. Zij met minimaal 1900 euro per maand (de rijken dus) houden hierdoor juist méér netto over. Overigens, volgens De Wever is 1100 euro per maand voldoende voor de burger.

  • Lilianne Van Neylen

    Scherpe opinie, maar het is verontrustend dat Segers steeds vooral een opinie heeft over 1 partij. Er zijn hier best nog veel andere partijen die gebrek aan ernstig bestuur kan verweten worden, alleen heeft hij het daar nooit over.

  • Jeroen Van Dijck

    Ik ben geen fan van Weyts, mijn stem krijgt hij zeker niet meer. In mijn ogen heeft hij het verkeer in vlaanderen enkel maar trager gemaakt. Wat betreft het rekeningrijden, ik ben geen voorstander, maar bezef dat het er vroeg of laat wel gaat komen. Het enigste dat ik dan hoop is dat het eerlijker word dan de verkeersbelasting nu welke exponentieel verhoogt bij een groter motorvolume. Ook de diesel moet terug uit de ban. Huidige benzinewagen worden niet getest op fijnstof maar stoten meer uit...

  • Eric Nieuborg

    Er was ook geen draagvlak voor: pensioen op 67, de indexsprong, ....

  • Nancy Verhoeven

    Is er draagkracht voor de btw-verhoging van maar liefst 15 % op elektriciteit, voor werken tot 67, voor massa's accijnzen op water, energie, brandstof, enz. ?

Video