Ga naar de mobiele website
^ Top

"Zonder horror dreigt ons bestaan te verschralen tot een soort Samson-en-Gertwereld"

Dimitri Goossens.
AD/Stijn Wils Dimitri Goossens.
Bloedspetters, afgehakte ledematen en ijzig gegil. Dimitri Goossens (42) krijgt geen genoeg van horror. Nu promoveert de Kalmthoutse filosoof op het genre. "Ik heb altijd al een passie gehad voor wat niet hoort."

Eén keer kon hij het echt niet meer aanzien. "Het was bij Jaws. Ik was nog klein en na het zien van die film beleefde ik bange tijden", grinnikt de langharige wetenschapper. "In het zwembad spookte door mijn hoofd dat er haaien konden zitten. Absurd. Je weet dat het nonsens is."

Om Goossens nek bungelt een schedeltje aan een touwtje. Zijn ogen glinsteren als hij vertelt over duistere praktijken."Horror herinnert ons eraan dat het leven moeilijke kanten heeft. Het huis is niet altijd veilig. Moeder is niet zorgzaam, maar een massamoordenaar. Het kind kan een rotzak zijn dat zich hulpeloos voordoet om de boel te saboteren. Horror haalt mensen uit de alledaagse comfortzone. En daar voelen we ons zeer onbehaaglijk bij."

Hakbijlen en lijken
Hakbijlen en lijken zijn zinvol om ons te laten nadenken over de vergankelijkheid van het leven, stelt Goossens. "Zonder horror dreigt ons bestaan te verschralen tot een soort Samson-en-Gertwereld waarin je zelfs gezellig met je hond kunt kletsen. Kinderen wordt wijsgemaakt dat alle diertjes lief zijn en dat alle andere kindjes ook lief zijn. Maar daarmee geef je een verknipt beeld van de werkelijkheid. Ik zeg niet dat je alle kinderen moet traumatiseren. Je moet ze wel weerbaar maken."

Mensen vegen hun kwetsbaarheid steevast onder de mat, vindt de Kalmthoutenaar. "Wie ziek op het werk verschijnt, wordt gevraagd weer naar huis te gaan. De collega's kunnen het niet aanzien, dus wegwezen. De dood komen we al helemaal niet graag onder ogen. We kiezen voor een crematie omdat we niet door de wormen opgegeten willen worden. Nu, laat mij maar rotten in de aarde. Ontbinden hoort bij het leven.'' (lees verder onder video)

Ik zeg niet dat je alle kinderen moet traumatiseren. Je moet ze wel weerbaar maken

Dimitri Goossens


Sterke maag
Goossens heeft een sterke maag gekregen na het zien van stapels akelige, bloederige films. De filosoof en historicus is horror zo fascinerend gaan vinden dat het nu onderdeel vormt van zijn promotie aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB). "Ik richt me op sacraliteit in choquerende kunst of beeldcultuur over de dood. Iedereen vraagt altijd, wat bezielt jou? Blijkbaar raak ik aan een taboe en word daarmee haast zelf een taboe. Het stoort me niet. Ik heb nu eenmaal een passie voor wat niet hoort, wat cultureel ongemakkelijk ligt. Horror is de beerput van de Westerse cultuur waarin ik graag graaf."

Horrorfilms waren niet altijd zo afschrikwekkend als nu. Klassiekers als Dracula of Frankenstein zijn nogal simpel, zegt Goossens. "Er is een monster, niemand gelooft dat het bestaat, maar dan weet de held van het verhaal iedereen te overtuigen. Het monster wordt bestreden en uiteindelijk overwonnen. Eind goed, al goed."

Tegenwoordig is de horror veel persoonlijker. "Je buurman kan plotseling een alien blijken te zijn! Ook stelt postmoderne horror allerlei morele vragen over slachtoffer en daderschap aan de orde. De kwade genie doodt niet zelf maar dwingt anderen om de moorden uit te voeren. Wie is er dan schuldig? Ik stel ook vast dat de scènes die de kijker krijgt voorgeschoteld steeds extremer zijn. Studenten vragen me soms: noem een horrorfilm die er keihard inhakt. Ik zeg, ik wil hem jou wel noemen maar kun je het aan? De een vindt Texas Chainsaw Massacre goed te doen, voor een ander gaat de film veel te ver."

De horrorprofessor, zoals Goossens wel wordt genoemd, vindt niet dat de grens van het gruwelijke is bereikt. "Dat moet iedereen voor zichzelf bepalen. Er blijkt in elk geval geen grens te zitten aan de menselijke verbeelding. Zelf vind ik het te ver gaan als voor het maken van horror echt iemand pijn wordt gedaan of als iemand echt het leven zuur wordt gemaakt. Ik merk dat mijn ethische grens is verschoven sinds ik drie dochters heb. Scènes met kinderen die mij vroeger nauwelijks raakten, komen nu keihard binnen. Mijn dochters halen overigens hun schouders op over mijn werk. Daar heb je pa weer met z'n lijken, hoor ik dan."

Alleen
Wie thuis horror kijkt, moet dat het alleen doen, vindt Goossens. "In een groep ontstaat te veel sociale druk. De anderen noemen je een loser als je vertrekt omdat je het niet meer aankunt. Ook bioscoopbezoekers blijven bij een gruwelijke scène op hun stoel en gaan dan hard zitten lachen. Het is een verdedigingsmechanisme dat in werking gaat wanneer beelden te hard binnenkomen. Het mooie eraan vind ik dat het de kijker terugwerpt op zijn eigen angst en tegelijkertijd toont dat anderen net zo goed bang zijn. Maar het is niet de bedoeling dat je een trauma oploopt door het kijken van horror. Het is maar een film."

Kinderen wordt wijsgemaakt dat alle diertjes lief zijn en dat alle andere kindjes ook lief zijn. Dat is een verknipt beeld van de werkelijkheid. Je moet kinderen niet traumatiseren, wel weerbaar maken

Dimitri Goossens

Mijn dochters halen overigens hun schouders op over mijn werk. Daar heb je pa weer met z'n lijken, hoor ik dan

Dimitri Goossens



1 reactie

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Karel Van Grootte

    Je hobby en werk mixen. Mooi gedaan

Heb je even?

Sluiten

Wij zijn erg benieuwd naar je eerste indruk van de nieuwe HLN website. Heb je een minuutje tijd om enkele vragen te beantwoorden?

Meld een bug