Moeder gezinsdrama had al afspraak bij psychiater: "Zorg voor drie kleine kinderen werd haar te veel"

EPA-RV
De moeder die woensdag haar drie kinderen ombracht in Varsenare, belandde een tweetal weken geleden in een negatieve spiraal van emoties. "Ze kreeg drie kinderen in korte tijd en dat werd haar wellicht te veel", zegt haar advocaat Philip Van den Berghe. Samen met beide grootmoeders staat hij dinsdag de pers te woord.

Bieke W. (30) zette enkele dagen voor het gezinsdrama de nodige stappen om begeleiding te krijgen. Ze besefte wellicht zelf dat ze er niet goed aan toe was en hulp nodig had. Ze nam contact op met haar huisarts en zou binnenkort naar een psychiater gaan. De afspraak daarvoor lag zelfs al vast. 

Maar nog voor de jonge moeder een eerste keer op gesprek kon gaan, bracht ze in Varsenare haar kinderen Elyse (4), Fabrice (2) en Arthur (bijna 3 maanden) om het leven. Wellicht door verstikking. Nadien reed ze met opzet tegen een brugpijler langs de E40. 

"Ze kreeg drie kinderen op korte tijd en dat is haar wellicht te veel geworden", zegt haar advocaat Philip Van den Berghe. "Sinds een tweetal weken is Bieke plots in een spiraal van negatieve emoties beland. Of er al sprake was van een postnatale depressie, is nooit vastgesteld geworden. Het kon zeker wel zover komen." 
Een psychiater zal nu onderzoeken of het effectief om een postnatale depressie gaat. 

Families blijven samen

Dinsdagnamiddag staat de advocaat samen met de moeder en schoonmoeder van Bieke de pers te woord in zijn kantoor. "Beide families staan schouder aan schouder. Ze blijven met elkaar contact houden om Bieke te steunen. Iedereen hoopt dat ze zo snel mogelijk vrijkomt. Ook haar partner Nicolas." 

Voor de familie van W. blijft het een raadsel waarom ze dinsdagnacht zo'n drastische beslissing nam. "Ik begrijp er helemaal niets van", zucht haar vader Peter (61). "Mijn dochter is zo'n intelligente vrouw. Ik wil haar vragen waarom ze dit heeft gedaan, maar mag er voorlopig niet bij. Enkele dagen geleden ben ik met mijn twee oudste kleinkinderen naar zee gegaan. 's Avonds ben ik bij Bieke en Nicolas blijven eten. Ik merkte helemaal niets aan haar. Ook mijn schoonzoon zit met zoveel vragen. Hij begrijpt niet hoe ze dit heeft kunnen doen. Hij is alles kwijt en ziet voorlopig geen toekomst meer." 

Hun foto's in mijn woonkamer, hun gezichtjes op een kalender,... Ik moet constant aan m'n kleinkinderen denken. Ik hoop het ooit een plaats te kunnen geven

Grootvader Peter

"Telkens ik het huis passeer, denk ik aan hen"

Peter woont in een appartement op slechts enkele honderden meters van de woning van z'n dochter. Hij wordt constant geconfronteerd met het verlies van zijn kleinkinderen. "Telkens ik het huis passeer, denk ik aan hen. Dat zal ook voor altijd zo blijven. Hun foto's in mijn woonkamer, hun gezichtjes op een kalender,... Ik moet constant aan m'n kleinkinderen denken. Ik hoop het ooit een plaats te kunnen geven." 

Bieke W. zit momenteel in de gevangenis voor drievoudige moord. Dinsdagmorgen verschijnt ze een eerste keer voor de raadkamer in Brugge.

Met vragen over zelfdoding kan je terecht op het gratis nummer 1813 van de Zelfmoordlijn of op www.zelfmoord1813.be.

BELGA



97 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • stefanie langbeen

    Ik begrijp velen hun reactie niet. Moest het de vader zijn die de kinderen had vermoord zou hij een monster zijn. Maar omdat de moeder een depressie had is alles zo goed te praten. Belachelijk. Daar hebben die kinderen niets aan. Moord is moord!

  • Caroline Vantomme

    Van u kinderen blijf je af Als je problemen hebt zoek hulp er zijn mogelijkheden genoeg. En dan wat moet dat niet zijn voor die vader plots is er niets meer.ja een gepaste straf is hier op zijn plaats

  • Anthony van der Borght

    Ik denk zelf dat ze levenslang zal krijgen . Geen kinderen maken is het simpelste.. als kinderen te veel zijn maak je geen .

  • Christine Laurent

    Ik vraag mij af of zoiets al eens gebeurd is. Iemand die weet heeft van mensen met postnatale depressie die zoiets doen? Ik heb er alvast nog nooit van gehoord.

  • Peter Rouchet

    Veroordelen is voor velen alhier de simpelste oplossing! Het valt niet gied te praten,maar hoe diep moet deze vrouw niet gezeten hebben! Als men maanden moet wachten op enige hulp,kan het licht bij sommigen uitgaan.