Levenslang veroordeelde politie-inspecteur dwingt nieuw assisenproces af

belga
Een tot levenslang veroordeelde politie-inspecteur dwingt een nieuw assisenproces af. Johan Devriendt, in 2006 door het hof van assisen schuldig bevonden aan de moord op zijn partner, dankt dat aan een arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Op 22 juni wordt de zaak overgedaan in Leuven. In afwachting werd de nu 41-jarige man vrijgelaten, na meer dan twaalf jaar opsluiting.

Geen vingerafdrukken, Braziliaanse vriendin

Op 25 augustus 2003 werd op het appartement van Johan Devriendt in Linkebeek het levenloze lichaam aangetroffen van Christel Van Bourgogne. De 30-jarige schooljuf had een schotwonde in het hoofd. Volgens de politie-inspecteur pleegde ze zelfmoord met zijn dienstwapen.

Tijdens het onderzoek kwam Devriendt als verdachte in beeld. De rechercheurs vonden op het wapen geen vingerafdrukken van zijn partner. De manier waarop het lijk in bed lag, stemde niet overeen met zijn verhaal. Een extra element was dat Devriendt al heel snel een nieuwe Braziliaanse vriendin had. Twee maanden na de feiten werd hij opgepakt.

Levenslang

Tijdens het proces voor het hof van assisen van Vlaams-Brabant in Leuven in september 2006 hield Devriendt zijn onschuld staande. De Brusselse procureur Marcel Verbelen toonde aan dat Van Bourgogne het slachtoffer was van een executie met een schot tussen de ogen. De jury veroordeelde Devriendt tot levenslang. Devriendt werd opgesloten in de centrale gevangenis van Leuven. Daar is hij recentelijk vrijgelaten.

Gelijk in Straatsburg

Devriendt tekende cassatie aan omdat het proces niet eerlijk zou verlopen zijn. Hij ving bot en trok naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. In Straatsburg kreeg hij gelijk.

Het hof oordeelde dat het arrest van het assisenhof niet gemotiveerd was. De motiveringsplicht bestond in 2006 nog niet in België. Die werd eerst bij wet ingevoerd op 21 december 2009, als gevolg van het arrest-Taxquet van hetzelfde Europees Hof voor de Rechten van de Mens op 13 januari van dat jaar. Maar het hof gewaagde van een schending van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens. Bovendien had het openbaar ministerie in de akte van beschuldiging als bezwarend element opgetekend dat Devriendt een test met de leugendetector had geweigerd. Dat was strijdig met een eerdere verklaring dat een weigering niet in zijn nadeel kon uitvallen.

Nieuwe assisenzaak

Devriendt kreeg in eerste instantie een schadevergoeding van 2.000 euro. Zijn advocaten verzochten het Hof van Cassatie om een nieuw proces. Het hof volgde het arrest van Straatsburg, zoals dat doorgaans het geval is. Dat resulteert in verbreking van het arrest van 2006 en een nieuwe assisenzaak.

Een tweede proces mag normaal nooit plaatsvinden op dezelfde plaats. Maar in 2006 werd de zaak vanuit Brussel naar Leuven doorgeschoven om praktische redenen, onder meer een overvolle agenda. En dus viel die officieel onder Brussel.

Het nieuwe proces moet geleid worden door een andere voorzitter. De procureur van toen mag wél behouden blijven. Marcel Verbelen, de zogenaamde pitbull van de Belgische procureurs, beschouwt het proces-Devriendt als een van de strafste zaken in zijn lange carrière.