Julie en Mélissa, twintig jaar later: "We zijn zelf altijd blijven zoeken, want justitie deed niet genoeg"

BELGA
24 juni 1995, een datum die in het collectieve geheugen gegrift staat als de dag waarop Julie en Mélissa ontvoerd werden door Marc Dutroux. Nu -bijna twintig jaar later- is Jean-Denis Lejeune nog de enige van de vier ouders die wil praten over het verleden. "Want die gruwel mag nooit vergeten worden." De vader van Julie stemde toe met een interview met Sudpresse, hier vindt u een kort fragment.

"Herinnert u zich nog de bewuste dag waarop uw dochter verdween?"
Alsof het gisteren was... Ik kwam om 18 uur thuis na een tennispartijtje en zag een post-it van Louisa op de koelkast: 'Ik ben bij Carine: we vinden Julie niet meer.' Ik ben in mijn auto gesprongen en naar hen toegeracet. Carine en Louisa waren alle vriendinnetjes van onze dochters aan het opbellen, Gino en ik hebben alle bermen en velden in de buurt uitgepluisd. Ik weet nog dat ik mijn tennisshort droeg, constant geprikt werd door brandnetels en toch niets voelde."

"Wat waren Julie en Mélissa aan het doen op het moment dat ze ontvoerd werden?"
Julie had de middag doorgebracht bij Mélissa. Om 17 uur vroegen ze aan Carine of ze naar de auto's mochten gaan kijken, vanop de brug boven de snelweg 500 meter verderop. Nu zou dat een utopie zijn, maar in die tijd was dat doodnormaal. Ze zijn tweehonderd meter ver geraakt, dan werden ze meegenomen."

"Hebben jullie in die veertien maanden van onzekerheid nooit aan het ergste gedacht?"
Nee, we zijn er altijd in blijven geloven! Tuurlijk stelden we ons ook vragen, maar voor ons was het vooral een vorm van bescherming. En we wilden de druk op de ketel houden: een levend iemand zoeken, daar is meer haast mee gemoeid dan bij een lijk."

"Wat hebben jullie gedurende die veertien maanden gedaan?"
We zijn nooit gestopt met zoeken, want in onze ogen deed justitie niet genoeg. Met onze eigen middelen worstelden we ons doorheen de bergen post die we kregen, handelden we telefoontjes af, zorgden we voor affiches en voerden we ons eigen onderzoek. We hebben zelfs de hulp van zo'n vijfhonderd mediums ingeschakeld, maar werkelijk niemand gaf ons een bruikbaar element. Iedereen bleef bij zijn standpunt en vertelde ons zijn waarheid."

De commissie-Dutroux heeft fouten in het onderzoek blootgelegd en sancties voorgesteld.
Ja, alles wat we aan de kaak stelden, bleek nadien ook waar. Niemand is echter gestraft geweest. Sterker nog, alle hoofdrolspelers hebben promotie gekregen!"