Jonge vrouw (20) sterft na noodlottige val in bad: verdronken terwijl ze naar gsm reikt

Het laatste vakantiekiekje van Lisa-Marie. Deze foto werd vorige week gemaakt tijdens een reisje naar Spanje. Het zou een van de laatste beelden van de jonge vrouw worden. Afgelopen weekend verdronk Lisa-Marie in bad na een val.
rv Het laatste vakantiekiekje van Lisa-Marie. Deze foto werd vorige week gemaakt tijdens een reisje naar Spanje. Het zou een van de laatste beelden van de jonge vrouw worden. Afgelopen weekend verdronk Lisa-Marie in bad na een val.
Een val in haar bad heeft de 20-jarige Lisa-Marie Vangeluwe uit het West-Vlaamse Roksem het leven gekost. Haar moeder heeft haar nog proberen te reanimeren. "Maar alle hoop op beterschap was weg", zeggen haar ouders, die beslisten om de organen van hun kind af te staan. "Zo leeft ze toch nog een beetje verder in iemand anders."

"Wat er exact gebeurd is, kan niemand ons vertellen. Alleen Lisa-Marie weet dat." Haar nabestaanden reageren vol ongeloof op de noodlottige val van de jonge vrouw. Haar mama trof haar donderdagmiddag roerloos aan in bad. Achteraf zou blijken dat Lisa-Marie Vangeluwe, die sinds enkele weken met haar voet in het gips zat, is uitgegleden en vol op haar slaap terechtkwam terwijl ze naar haar gsm greep. Vervolgens is ze bewusteloos in het water gevallen en verdronken. Volgens de dokters heeft ze tot op het laatste moment gevochten.


"Enkele minuten voor ze in bad ging, had ze me nog geroepen", vertelt haar mama Agna Goethals met een krop in de keel. "'Mams, doe je de deur even dicht?' Ik deed het met de glimlach. Je kon Lisa-Marie niets weigeren. Meteen daarna vertrok ik voor een boodschap. Niet ver. Tien minuten later al, misschien zelfs sneller, was ik weer thuis. En net in die korte tijd is Lisa-Marie gevallen en verdronken (3 tot 7 minuten kunnen volstaan om het leven te laten in bad, red.). Onwezenlijk. De dagen nadien voelde ik me zo schuldig. Wat als ik thuis was gebleven? Waarom was ik niet nóg sneller teruggekomen? Had ik de dood van mijn dochter kunnen vermijden? Die vragen spookten constant door mijn hoofd."

Benny Proot

Bodempje

"Uiteindelijk besef je, na verschillende gesprekken en lang nadenken, dat het niét je fout is", gaat Lisa-Maries mama verder. "Wat had ik nog meer kunnen doen? Welke moeder blijft nu constant bij haar 20-jarige dochter als die een bad neemt? Weet je, vlak nadat ik thuiskwam, voelde ik al dat er iets fout was. 'Ik ben thuis!', riep ik. Normaal antwoordt Lisa-Marie altijd. Deze keer niet. Vreemd, vond ik. Maar oké, je denkt niet meteen het ergste."


Toch trok mama Agna richting badkamer. Om zeker te zijn. Toen ze de deur opende, zag ze haar dochter, het gezicht ondergedompeld in een bodempje water. "'Ze is zich aan het afspoelen', dacht ik eerst nog. Maar Lisa-Marie antwoordde niet, bleef roerloos liggen. 'Wat doe je nu? Word eens wakker!', riep ik. Ik sloeg zelfs op haar gezicht, zo overtuigd was ik dat ze wakker zou worden. Alleen gebeurde dat niet."


In paniek alarmeerde Agna de hulpdiensten. Hulpverleners begeleidden haar door de telefoon bij de reanimatie, in afwachting van de komst van de dokters. "Mijn buurvrouw is ter hulp geschoten, samen hebben we alles geprobeerd om het leven van mijn dochter te redden", zegt Agna. "Tijdens de hartmassage kwam er water uit haar mond. Bemoedigend, dachten we. Toch belde ik, na de aankomst van de dokters, naar mijn man: 'We zijn haar kwijt, Guido.' Ik had haar zien liggen, helemaal blauw. Dat kon niet meer goedkomen. Pas toen de dokters opnieuw hartslag voelden, kwam ook de hoop terug."


Maar in het ziekenhuis werd de realiteit gitzwart. "'Mevrouw, heeft u ooit nagedacht over orgaandonatie?', vroegen de dokters. Dan weet je: dit is niet goed", vervolgt Agna. Vierentwintig uur later werd Lisa-Marie hersendood verklaard. Er was geen enkele kans dat ze ooit nog wakker zou worden. Zonder aarzelen namen haar ouders de beslissing om hun dochter op te geven voor orgaandonatie. "Op die manier leeft Lisa-Marie voor een stukje verder in iemand anders en is haar dood toch niet voor niets geweest", vertelt haar papa Guido.

Carpe diem

"Onze dochter was een fantastisch iemand", gaat haar papa verder. "Altijd opgewekt en energiek. 'Carpe diem' was haar levensmotto. Ze had het hart op de tong, was een echte flapuit. En zorgzaam. Sinds een jaar werkte ze in een rusthuis in Bredene en dat deed ze met hart en ziel. Ach, we blijven achter met zoveel vragen. Waarom moest dit net haar overkomen? Heeft ze afgezien? Vragen die voor altijd onbeantwoord zullen blijven. Het is zo moeilijk te vatten dat onze dochter er niet meer is. Maar ook al werd ze maar 20 jaar, ze heeft een heel mooi leven gehad. We zullen haar blijven herinneren als een heel levendig meisje."


De uitvaart van Lisa-Marie vindt zaterdag om 10 uur plaats in de kerk van Roksem, bij Oudenburg. De familie kiest voor een crematie, waarna de as een plaats krijgt in de ouderlijke woning.