Geëmigreerde Vlamingen houden vast aan eigen taal en cultuur

Illustratie
Shutterstock Illustratie
Vlamingen en Nederlanders die emigreren naar een ander land nemen hun taal en cultuur mee, en blijven daar ook aan vasthouden. Dat blijkt vandaag uit een allereerste wereldwijde inventarisatie van de houding van geëmigreerde Vlamingen en Nederlanders tegenover hun taal, cultuur en identiteit. 

De bevindingen staan in contrast met wat uit eerder onderzoek bleek: Nederlanders en Vlamingen die in de vorige eeuw naar bijvoorbeeld Canada of Australië vertrokken, gaven hun taal vaak snel op. De moderne communicatiemiddelen, zoals nieuwssites, Skype, WhatsApp en andere sociale media, maken het echter mogelijk om de banden met Vlaanderen of Nederland te blijven bewaren. 

De bevraagden zouden meer advies willen hebben over hoe ze hun kinderen ook Nederlands kunnen blijven leren. Minder dan twee op de drie spreken nog dagelijks of wekelijks Nederlands met de kinderen, 14 procent doet dat nooit. Met de partner spreekt 43 procent dagelijks of wekelijks Nederlands, 39 procent doet dat nooit. Drie op de vijf geëmigreerden hebben een partner die een andere moedertaal heeft, een deel van de partners heeft dus Nederlands geleerd.

Bijna allemaal (97 procent) spreken ze nog wekelijks Nederlands, en 65 procent van hen doet dat meer dan acht uur per week. Het Nederlands is ook voor 87 procent een kernwaarde van de eigen identiteit.

Ook Belgische gewoontes, zoals Sinterklaas vieren, nemen de Belgen mee naar het buitenland.
ANP Ook Belgische gewoontes, zoals Sinterklaas vieren, nemen de Belgen mee naar het buitenland.

Ook de Vlaamse en Nederlandse feest- en eetcultuur blijft bewaard: er worden bijvoorbeeld sinterklaasfeestjes georganiseerd en nu en dan komen speculaas, kroketten, hutsepot of waterzooi op tafel. Dat gebeurt onder meer via Nederlandstalige scholen of verenigingen. Velen zijn online in Facebookgroepen georganiseerd.

Het aantal Belgen in het buitenland (ook Franstaligen dus) wordt geschat op 440.000, voor Nederland gaat het om 700.000 tot 1 miljoen mensen.
Voor het onderzoek, getiteld "Vertrokken Nederlands", werden bijna 7.000 Vlaamse en Nederlandse emigranten bevraagd die in 130 verschillende landen wonen. Het onderzoek gebeurde door het Nederlandse Meertens Institute, in opdracht van de Taalunie. 




19 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Gino Denil

    Het land waar een half miljoen kinderen slachtoffer zijn van seksuele uitbuiting. Hoofdzakelijk als gevolg van sekstoeristen. Dat in de aanloop naar het WK beschuldigd werd van kinderarbeid. Dat Indianen afslacht in het Amazonewoud voor houtkap en het ontginnen van ertsen. Waar vijf eeuwen van moord, marteling, ziekte en uitbuiting de inheemse volkeren nagenoeg weg gevaagd hebben. We schaffen hun cultuur niet af, we vernietigen ze. Samen met hun woud, jef Joossens.

  • jef Joossens

    Neen Gino Denil, die Vlamingen integreren uitermate zeer goed. Ik woon 12 jaar in Brazilie en spreek sinds het eerste jaar dat ik hier woon de taal perfect. Ik dring niets op aan de mensen van hier dus vraag ook niet dat ze zich aanpassen aan mij en ik respecteer hun levenswijze. Ik ga ook niet eisen dat ze bepaalde dingen van hun cultuur hier afschaffen omdat ik er niet mee gediend ben. Ik maak hier ook de straten niet onveilig voor de plaatselijke bevolking. Ik leef hier niet van het OCMW,....

  • Gilbert Vermeersch

    Oja nog dit, Vlamingen integreren goed, passen zich aan eet e.a. cultuur makkelijk aan. Fransen en Franstalige Belgen beklagen zich dat niemand hier hun taal spreekt, Fransen moeten niet veel hebben van Franstalige Belgen. Engelsen blijven onder mekaar, maken clubs en zetten hun Engels leven verder onder mekaar, ze zijn vrij goed georganiseerd maar integreren niet.. ook zo voor Duitstaligen die dan wel weer het Engels machtig zijn. Uit ervaring..

  • Gunter Verleyen

    De deelname in de maatschappij van een Vlaming gaat in het buitenland wel iets vlotter, we eten varkensvlees, onze vrouw moet niet meters achter mij lopen, ze hoeft geen hoofddoek en de mannelijke dokter of verpleger mag haar wel verzorgen, we leren snel de lokale taal want Vlaams is nu eenmaal geen wereldtaal, we werken of hebben een eigen inkomen en eisen geen sociale woning en uitkeringen

  • Gilbert Vermeersch

    Woon zelf in het buitenland, Spanje, en kan jullie zeggen dat de meeste Vlamingen en Hollanders (minder) zich best redden in het Spaans maar met mekaar hun eigen taal spreken. M’n dochter woont in Duitstalig Zwitserland en zelfs m’n kleinkinderen spreken zeer vloeiend geschaafd Vlaams.