Familie weigert erfenis vol schulden, maar de brieven blijven maar komen: “Bedankt, pa. Bedankt, maatschappij. Bedankt, overheid.”

Gitte Claes
“Ik ben het zat. Ik ben het zat om te zwijgen. Om dood te zwijgen.” Zo begint Gitte Claes haar aangrijpende open brief op Facebook. Haar vader, die jaren geleden met de noorderzon vertrok en in een “sukkelstraat zonder einde” belandde, sleurde zijn vrouw en kinderen mee in zijn sukkelstraat. En ook na zijn dood stopt het niet. Want nu laat hij een schuldenberg na voor zijn erfgenamen. “Erfgenamen van de sukkelstraat”, schrijft Gitte. De familie deed afstand van de erfenis, maar de aansleep blijft maar duren. De brieven blijven komen, de wonden en de portemonnees worden steeds weer opengereten. Gitte is boos. “Bedankt, pa. Bedankt, maatschappij. Bedankt, overheid.”

Gitte vertelt hoe ze zondag keek naar het tv-programma ‘Taboe’, waar Philippe Geubels deze keer het taboe-onderwerp armoede bespreekbaar maakte. Voor Gitte was de uitzending herkenbaar. Vandaag wil ze geen medeleven, maar wel gehoor. “Op tafel gooien van wat taboegewijs wordt doodgezwegen", klinkt het.

Gitte en haar familie krijgen al lange tijd de ene brief na de andere. “Een vader maakt fouten. Vertrekt met de noorderzon. Maakt meer fouten. Een sukkelstraat zonder eind”, zo omschrijft ze de situatie. Brieven over onbetaalde facturen, brieven van de belastingsdienst, brieven die zeggen dat hij medische zorgen nodig heeft, een vraag naar voogdij, ... “Je wil niet weten hoeveel brieven 20 jaar lang een rijk dossier vullen”, schrijft ze. “Je wil niet weten hoeveel er werd betaald de afgelopen 20 jaar. Emotioneel, financieel, materieel.”

In al die jaren hebben we een doos gecreëerd waarin de vader en de herinneringen zitten opgeborgen, maar die permanent open moét. Er wordt ons niet toegelaten om de doos te sluiten.

“Wij bouwen een nieuwe levensweg, zonder de vader. We komen er wel, met veel vallen en opstaan. Een ploeterstraat. Voor de moeder vooral, maar zeker ook voor ons. De moeder en haar ouders zorgen min of meer voor een sterke ruggengraat om op te steunen. Maar brieven blijven komen. De vader en zijn sukkelstraat. Wij voelen het ook. Emotioneel, financieel, materieel.”

Erfenis

Intussen is haar vader overleden – opnieuw kwam de familie dat via een brief te weten. De lijdensweg stopt niet, integendeel. "Via een brief, en nog een brief, en nog een -die onbetaalde facturen moeten wezen- begint opnieuw een ploeterstraat. Voor ons deze keer. Wettige erfgenamen zoals dat heet. Erfgenamen van de sukkelstraat.", vertelt ze. "Een ploeterstraat van advocaat, deurwaarders, notaris. Via brieven en e-mails heen en weer." De familie deed afstand van de nalatenschap. Maar het verhaal is blijkbaar zo complex dat alles maar blijft aanslepen. En de brieven, die blijven komen. “Onvoorstelbaar."

Wij zijn niet verantwoordelijk. Wij waren een kind. Wij zijn zijn kinderen. En daarmee stopt het. Wij moeten de sukkelstraat niet herstellen. En toch. Dat wordt duidelijk van ons verwacht.

Doos

“Een vader kan vertrekken. Kan in de steek laten. Op alle vlakken. Financieel, emotioneel, materieel”, zegt ze. “In al die jaren hebben we een doos gecreëerd waarin de vader en de herinneringen zitten opgeborgen, maar die permanent open moét. Er wordt ons niet toegelaten om de doos te sluiten. Door niemand die er enigszins financieel voordeel uit kan halen. Om die rugzak -eindelijk- af te gooien en te laten staan.”

“Wij zijn niet verantwoordelijk. Wij waren een kind. Wij zijn zijn kinderen. En daarmee stopt het. Wij moeten de sukkelstraat niet herstellen. En toch. Dat wordt duidelijk van ons verwacht. Bedankt, pa. Bedankt, maatschappij. Bedankt, overheid. En wie vertelt mij nu wie de advocaat hiervoor betaalt? Wij natuurlijk...”

In een reactie op Facebook geeft Gitte meer uitleg. "We deden afstand van de erfenis, maar telkens weer moet je een bewijs van afstand doorsturen, gaan de brieven naar de advocaat, want er komen interesten bij... Instanties blijven proberen. Het staat in het Staatsblad dat wij afstand deden. Nu zijn we bezig met onze kinderen. Zij zijn de volgende in lijn."

Gitte Claes

Ik ben het zat. Ik ben het zat om te zwijgen. Om dood te zwijgen. Ik zag taboe zondag. Over armoede. Herkenbaar. Serieus. Het was herkenbaar. Ik hoef geen massa's reacties en medeleven op dit...




120 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Daisy Daelemans

    Als ze afstand gedaan hebben van de erfenis moeten ze niks meer betalen. Ik heb bij de echtscheiding van mijn eerste man afstand gedaan van zijn erfenis, zowel voor mij als voor mijn kinderen en zal dus bij zijn overlijden niets trekken (ook al zou hij miljonair zijn) , maar zal ook niks moeten betalen indien er schulden zouden zijn.

  • johny daneels

    Verkeerde kleur, getaande kreeg gratis pro-deo advocaat op kosten van de medeburgers belastingbetalers betaald, deze mensen die heel hun leven lang betalen krijgen enkel de rekeningen, tof die democratie

  • Baldr VanHoek

    Gedrochten van natuurlijke personen... mensen komen in virtuele juridische realiteiten terecht waar ze geen affiniteit mee hebben. Daarom is dit allemaal mogelijk omdat ze als natuurlijke persoon hun rechten en plichten dragen... volgens dit systeem. Welkom digitaal systeem welke de juridische zal inhalen.

  • eduard janssens

    Heb dit alles ook meegemaakt maar ik heb elk document bij gehouden en maar goed ook zelf als alles getekend hadden dat we afstand hadden gedaan bleven ze proberen .

  • Alfons Thijs

    Sommige worden geboren als kind van een koning of steenrijke ondernemer, anderen als kind van mensen met schulden. Ge slaagt in het leven als ge leert omgaan met eender welke situatie.