De Tandt schuldig aan schending beroepsgeheim

Francine De Tandt.
PHOTO_NEWS Francine De Tandt.
Het Brusselse hof van beroep heeft oud-magistrate Francine De Tandt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 6 maanden met uitstel en een boete van 550 euro. De voormalige voorzitster van de Brusselse rechtbank van koophandel had zich schuldig gemaakt aan valsheid in geschrifte en gebruik van valse stukken bij haar benoeming door de Hoge Raad voor Justitie tot voorzitster van de rechtbank van koophandel, en aan schending van haar beroepsgeheim in het kort geding rond de verkoop van Fortis aan BNP Paribas.

Het onderzoek tegen Francine De Tandt begon in augustus 2009, toen toenmalig minister van Justitie Stefaan De Clerck een brief kreeg van de Brusselse federale gerechtelijke politie (FGP) waarin melding gemaakt werd van mogelijke corruptie in hoofde van De Tandt. Zij zou volgens de brief onder een hoedje spelen met advocaat Robert Peeters uit Overijse en voor hem vonnissen op bestelling maken.

Dat onderzoek naar corruptie loopt nog steeds, maar in de loop van het onderzoek bleek ook dat De Tandt een half miljoen euro schulden had bij zakenman Luc Vergaelen. Die trad geregeld op als expert bij de Brusselse rechtbank van koophandel. De Tandts broer had immers in 1998 via een Afrikaans bedrijf, Afri-Trade, geïnvesteerd in een goudconcessie in Ivoorkust en daarvoor geld gevraagd aan Luc Vergaelen. Alleen werd De Tandts broer opgelicht en verloor hij de volledige investering.

Kredietovereenkomsten
Vergaelen liet De Tandt en haar broer en schoonzus vervolgens twee kredietovereenkomsten ondertekenen voor 7 en 14 miljoen Belgische frank. Die werden in 1999 opgesteld, maar kregen als datum december 1998 om de boekhouding van Vergaelen te doen kloppen. Volgens het parket-generaal was dat valsheid in geschrifte maar het Brusselse hof van beroep heeft nu zowel Francine De Tandt, haar broer en schoonzus als Luc Vergaelen daarvoor vrijgesproken. In het geval van Francine De Tandt, haar broer en schoonzus gebeurde dat omdat de feiten voor hen al verjaard waren.

Dat was niet het geval voor Luc Vergaelen, omdat die de kredietovereenkomsten gebruikt had in zijn boekhouding. Vergaelen werd wel vrijgesproken omdat de stukken volgens het Brusselse hof van beroep de realiteit weergaven van de verhouding tussen de verschillende partijen. Het hof baseerde zich daarvoor onder meer op een eerder arrest van het Gentse hof van beroep, dat de bewuste kredietovereenkomsten voor echt had verklaard.

Valsheid in geschrifte
Francine De Tandt en Luc Vergaelen pleegden daarentegen wel valsheid in geschrifte toen de magistrate zich in 2007 kandidaat stelde als voorzitster van de Brusselse rechtbank van koophandel. Ze zwaaide toen met een handgeschreven verklaring van Vergaelen waarin die zei nooit enige handelsovereenkomst te hebben afgesloten met haar. Die verklaring beschouwt het Brusselse hof van beroep wel als vals, enerzijds omdat de kredietovereenkomsten net het tegendeel bewijzen, en anderzijds omdat De Tandt zelf een verklaring opstelde waarin ze verklaarde dat Vergaelen al zijn rechten behield. Omdat De Tandt de verklaring van Vergaelen gebruikte om benoemd te worden, is ze ook schuldig bevonden aan gebruik van valse stukken.

Daarnaast stond Francine De Tandt ook terecht omdat ze in het kader van het Sabena-faillissement op haar eentje een tussenvonnis zou hebben opgesteld over de vervanging van een rechter-commissaris, dat ze vervolgens liet ondertekenen door haar twee bijzitters. Het parket-generaal had hierin ook een valsheid gezien maar daar was volgens het hof van beroep geen sprake van. De Tandt zou enkel een ontwerp opgesteld hebben, dat vervolgens zonder opmerkingen door de twee bijzitters ondertekend werd.

Beroepsgeheim
De oud-voorzitster van de rechtbank van koophandel werd dan weer wel schuldig bevonden aan schending van haar beroepsgeheim omdat ze haar ontwerp van beschikking in het kort geding over de verkoop van Fortis aan BNP Paribas liet nalezen door een collega-rechter. De feiten waaraan De Tandt zich schuldig had gemaakt, getuigden volgens het hof van weinig respect voor de Hoge Raad voor Justitie, voor justitie in haar geheel en voor haar eigen deontologie, en van normvervaging. Omdat De Tandt op pensioen is en nooit eerder veroordeeld werd, werd een straf met uitstel als voldoende beschouwd.