Exclusief voor abonnees

Chiara wist altijd al dat ze anders was: “Mijn moeder wou een dochter met een prinsessenjurk. Ze kreeg een jongensachtige lesbo”

Chiara met haar vriendin Anouk die ze leerde kennen tijdens een sollicitatie voor haar eetcafé Peetje Klakke. Anouk zal zich deze zomer vooral met de uitbouw van Chiara's nieuwe zaak Bar Bièra’s bezighouden.
Pieter-Jan Vanstockstraeten / Photonews Chiara met haar vriendin Anouk die ze leerde kennen tijdens een sollicitatie voor haar eetcafé Peetje Klakke. Anouk zal zich deze zomer vooral met de uitbouw van Chiara's nieuwe zaak Bar Bièra’s bezighouden.
Van de ene dag op de andere dag outte Chiara Devooght (26), dochter van een Marokkaanse vader, zich als lesbienne: ze knipte haar lange haren kort en kocht een baggy jeans. In twee uur tijd transformeerde ze tot de persoon die ze al jaren wilde zijn. Thuis lag de kwestie moeilijker. Tien jaar later is de relatie met moeder nog altijd verstoord en is met vader elk contact verbroken.

Onze journaliste SABINE VERMEIREN en fotograaf PIETER-JAN VANSTOCKSTRAETEN trekken in onze reeks ‘Kerkstraat 5' kriskras door Vlaanderen. Elke dag bellen ze aan op hetzelfde adres in een andere plaats voor een gesprek over Leven en Liefde.

“Ik ben pas 26 maar je zou over mijn leven een boek kunnen schrijven. Ga zitten. Wil je koffie?” Bij Peetje Klakke op de Markt in Wingene is het een rustige weekdag: corona houdt de mensen nog buiten en op het terras drinken een paar mensen witte wijn. Peetje Klakke is geen toevallige keuze. Het is het eetcafé dat Chiara sinds een paar jaar uitbaat. Vorig weekend kwam daar nog een tweede zaak bij. Op Kerkplein 5 opende ze Bar Bièra’s. Een danscafé, want de jeugd in Wingene heeft daar nood aan, weet Chiara.

Op Kerkplein 5 opende Chiara Bar Bièra’s. Een danscafé, want de jeugd in Wingene heeft daar nood aan.
Op Kerkplein 5 opende Chiara Bar Bièra’s. Een danscafé, want de jeugd in Wingene heeft daar nood aan.

“Ik ben de dochter van een Vlaamse moeder en een Marokkaanse vader. Ze waren niet getrouwd, want mijn vader wás al getrouwd. Toch zijn ze dertien jaar samen geweest. Een soort van affaire, al was die niet echt geheim: het hele dorp had er weet van.”

“Toen ik geboren werd, had mijn moeder gelukkig de helderheid van geest om me niet de achternaam van mijn vader te geven. Ik kreeg de hare. Ik schaam me niet om mijn afkomst maar een Marokkaanse achternaam zou mijn leven niet gemakkelijker hebben gemaakt, zeker niet in een dorp als Wingene. Na mijn geboorte zijn ze nog twee jaar samen geweest. De enige foto die ik van mijn vader en mezelf samen heb, dateert van toen.”

Je hebt 15% van dit artikel gelezen




13 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Jonny Van den Bruel

    Chris Ceulemans, prachtig zoals jij het verwoordt! Het gaat om onvoorwaardelijke, universele liefde, houden van iemand zoals hij/zij is. Chiara draagt deze waarde vast mee in haar rugzakje. GLM. Ook Gay Lives Matter.

  • SONJA VAN CANNEGEM

    Vroeger was het anders niemand durfde er voor uitkomen nu gelukkig is da anders en toch zijn er nog altijd mensen die hun kinderen niet meer aanvaarden als ze er voor uitkomen en dat vind ik zonde in de tijd dat we nu leven zou dat niet meer mogen gebeuren

  • jef franse

    Iedereen heeft het absolute recht om dat te doen wat hem/haar gelukkig maakt als het over geaardheid gaat. Andere mensen hebben zich daar totaal niet mee te moeien. Een gebrek aan begrip is niet meer dan een tekort aan denkvermogen. Iets waar volledige gemeenschappen stevig last van hebben.

  • Ellen Maris

    Er is veel moed nodig voor wat jij gedaan hebt! Chapeau!

  • emiel wouters

    De moed om door te zetten, is de grootste overwinning die je al hebt. Op het einde zal je de prijs wel krijgen die je verdient hebt. Want diep in hun hart zijn ze wel gelukkig dat er eentje is die iets speciaal is. Jammer dat ze het niet durven laten zien. Maar nu niet gegeten je ouders nog altijd te steunen, en hun te respecteren zoals ze zijn. JE OUDERS.