Bezorgde leerkracht luidt alarmbel in open brief aan minister Crevits: "Wij verzuipen in alles wat we voor de leerlingen willen doen"

ANP
De schoolbel luidde vanochtend voor de eerste keer in 2018. En met die schoolbel ook de alarmbel voor heel wat onderwijzers. Nele Decrock, een bezorgde leerkracht uit de tweede graad van het basisonderwijs, klaagt in deze open brief het gebrek aan ondersteuning voor onderwijzend personeel aan na de invoering van het M-decreet. "Ik, wij, trekken aan de alarmbel! We uiten een noodkreet, niet omdat we willen stoppen, niet omdat we willen opgeven, maar omdat we vooruit willen, omdat we willen vechten voor het welbevinden, voor optimale leerkansen voor elk kind! Er moet iets gebeuren", klinkt haar noodkreet. Lees hieronder de integrale brief.

Beste mevrouw de minister,
Geachte leden van de commissie voor onderwijs van het Vlaams parlement,

Graag wil ik, net zoals zovelen met mij, mijn grote bezorgdheid, en ja ook 
frustratie, uiten over de huidige gang van zaken in het onderwijs in Vlaanderen. Even kaderen: ik geef les op een kleine school. Met rond de 85 leerlingen van de peuterklas tot het 6de leerjaar en 6 leerkrachten is het een gezellige boel bij ons. Alle leerlingen en leerkrachten kennen elkaar en ouders zijn zeer actief betrokken bij het schoolgebeuren.

Maar, er is ook een maar… Met een klein team en relatief weinig leerlingen in vergelijking met andere scholen hebben wij erg weinig zorguren. Zorguren die ook op onze kleine school hard nodig zijn. Want ook bij ons is het M-decreet aangekomen.

Ik, wij, trekken aan de alarmbel! We uiten een noodkreet, niet omdat we willen stoppen, niet omdat we willen opgeven, maar omdat we vooruit willen, omdat we willen vechten voor het welbevinden, voor optimale leerkansen voor elk kind!

Stel u voor 5 klassen op de volledige school, gemiddeld 20 leerlingen per klas. Kleine klassen hoor ik u denken… Maar in die ‘kleine’ klassen zitten (net zoals op zoveel scholen) heel wat kinderen met extra zorgbehoeften, al dan niet met een diagnose. Kinderen met ASS, DCD, ADHD, emotionele problemen, moeilijke thuissituaties. Ik denk dat ik niet hoef uit te leggen dat met gemiddeld 20 leerlingen en geen extra zorguren dit verzuipen is. Wij verzuipen in alles wat we voor de leerlingen willen doen.

We doen onze job met grenzeloos veel liefde en volharding, maar jammer genoeg zijn er ook voor ons, leerkrachten, beperkingen aan ons kunnen. En op de manier waarop wij ons nu moeten organiseren, kunnen we geen optimaal onderwijs voor elke leerling garanderen.

Noodkreet

Ik, wij, trekken aan de alarmbel! We uiten een noodkreet, niet omdat we willen stoppen, niet omdat we willen opgeven, maar omdat we vooruit willen, omdat we willen vechten voor het welbevinden, voor optimale leerkansen voor elk kind! Er moet iets gebeuren. Zoveel gefrustreerde kinderen op de klasvloer, die niet geholpen kunnen worden. Een ondersteuningsteam dat de vragen niet kan volgen, ondersteuners die we pas zien begin december, ondersteuning die broodnodig is voor heel wat kinderen en die nog steeds (we zijn ondertussen januari 2018) niet opgestart is. Ondersteuners vallen uit, weten niet waar te beginnen…

We zouden zo graag op straat komen, betogen, actie voeren,… Maar we doen dit niet, want een dag zonder leerkrachten is weer een dag waar de kinderen de dupe van zijn, en dat zijn ze nu al van heel dit M-decreet…

Is dit dan dat sublieme M-plan? Is dit wat ons onderwijs inclusief zal maken? Is dit wat we willen? Leerlingen die vol frustratie zitten, maar niet de juiste hulp krijgen. Moeten wij deze leerlingen dan later als volwassenen met een vat vol frustratie in de maatschappij opnemen? Is dat dan een goed idee? Of is het de bedoeling om dit probleem dan aan te pakken? Waar is dat langetermijndenken nu?

Topidee

Ik ben helemaal akkoord met het idee van inclusief onderwijs. Topidee! Maar besteed er dan ook de nodige aandacht aan. Maak er middelen voor vrij, zorg voor degelijke ondersteuning. Zorg voor kleinere klasgroepen of 2 leerkrachten tegelijk op de klasvloer… Of dacht u echt dat 1 uurtje ondersteuning per week voldoende is om redelijke aanpassingen toe te passen op de klasvloer voor de helft van de klas? Dit is utopisch en gewoon absurd.

Want nu voelt het M-decreet vooral als een koude en harde besparingsmaatregel. Onderwijs voor enkel de middelmaat, geen tijd, geen uren, geen ondersteuning voor leerlingen die meer nodig hebben dan de middelmaat…

Het onderwijs in Vlaanderen heeft een goede naam, moeten we die naam dan niet waarmaken? Op een constructieve en opbouwende manier voor iedere betrokkene? Leerlingen, ouders, leerkrachten, directies, zorgcoördinatoren, ondersteuners,…

We zouden zo graag op straat komen, betogen, actie voeren,… Maar we doen dit niet, want een dag zonder leerkrachten is weer een dag waar de kinderen de dupe van zijn, en dat zijn ze nu al van heel dit M-decreet… 

Goednieuwsshow

Dus we schrijven, we schrijven in de hoop dat we gehoord worden, dat u iets doet, dat u met ons praat in plaats van standaard antwoorden de wereld in te sturen. Luister naar ons, luister naar de werkvloer en zoek samen met ons naar werkbare oplossingen voor de problemen die zich voordoen!

Ik nodig u dan ook van harte uit om eens op de werkvloer te komen kijken, in plaats van overal een goednieuwsshow op te voeren over het M-decreet. Van harte welkom op onze school, kom eens voor de klas staan en kijk hoe goed uw M-decreet werkt op de klasvloer, u zal versteld staan!

Ik hoop dat een grondige herwerking/herziening van het M-decreet mee opgenomen kan worden in uw lijst met goede voornemens voor 2018. Wij hebben jullie nodig om de kwaliteit van het onderwijs mee te blijven garanderen.

Met vriendelijke groet,

Nele Decrock
Gedreven leerkracht uit de tweede graad van het basisonderwijs.




64 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Jan Van Dingenen

    Luisteren naar de werkvloer; daar hebben ze in Brussel nog nooit van gehoord.

  • Gino Denil

    Iemand die hard werkt gaat er eigenlijk automatisch van uit dat anderen dat ook doen. En iemand die bekwaam is en zijn werk aan kan is tevreden in zijn job en maakt een ander zijn rekening niet. Blijkbaar gelden die twee dingen niet voor al deze die hun tijd verliezen met dat uithalen naar andere beroepen. Dat iemand een dergelijke brief schrijft getuigt van zijn motivatie en inzet. En is ook nog maar eens extra overwerk.

  • Annemie Hendrickx

    Ik denk voor elk kind het juiste en op zijn eigen tempo les geven heel moeilijk zal zijn misschien is het een goed idee voor vb kine of logo gratis op school aan te bieden en misschien de vakanties beter te verdelen en korter te maken omdat het te veel leerstof word of misschien terug keren naar de basiskennis en niet meer en meer willen geven.

  • Arthur Houben

    @Nele: een pluim voor alle leerkrachten!De minister breekt kwalitatief onderwijs af voor besparingen, net als onze pensioenen, dat is de énige reden: géld.Jullie zullen moeten gaan staken om de graaiers op andere gedachten te brengen want ze zijn te dom om te zien dat hun theorie in praktijk niet werkt.Mijn steun hebben jullie!

  • Marjolein Drees

    Ze heeft 2 weken te tijd gehad (op een paar dagen na, die iedereen graag thuis doorbrengt) om op straat te komen zonder dat de leerlingen er de dupe van zijn, om te gaan aankloppen in Brussel en van haar oren te gaan maken. Politiekers hebben misschien weinig besef van hoe het gaat, zij hebben allemaal goed onderwijs voor hun kinderen en kunnen privé lessen betalen als het wat minder gaat met hun kinderen.