Baby van amper twee weken oud alleen begraven in Leuven, zonder ouders

Thinkstock
Op 24 november van dit jaar wordt F.M. in Luik geboren. Amper twee weken later, op 6 december, sterft de baby in het UZ Gasthuisberg in Leuven. Op de begrafenis is niemand, zelfs niet de ouders van het kind. Via sociaal project 'De Eenzame Uitvaart' krijgt de baby toch een waardig afscheid.

Baby F. wordt geboren in Luik. Het jongetje komt met een ernstige afwijking ter wereld. Tot ontzetting van de ouders, want de zwangerschap is al die tijd probleemloos verlopen. De pasgeborene wordt met spoed naar het UZ Gasthuisberg gebracht. Daar doen dokters en verplegers er alles aan om het kind te redden. Twaalf dagen later is alle hoop vervlogen, baby F. kan niet meer worden gered. In het bijzijn van de ouders wordt het jongetje nog gedoopt. De moeder smeekt het verplegende personeel er alles aan te doen om haar kind erdoor te krijgen, maar 's avonds sterft het. Zelfs de geboorte van de jongen is nog niet aangegeven bij de stad.

Het jonge koppel, dat eerder al een kindje op de wereld had gebracht en het niet breed heeft, neemt afscheid. Ze vertrekken binnenkort terug naar hun land van herkomst. Een begrafenis kunnen ze niet betalen. De man en vrouw wonen niet in ons land, maar zijn al een tijd op bezoek bij familie in België. Baby F. krijgt uiteindelijk zonder ouders een laatste afscheid. Dat gebeurde vorige week, op 14 december.

Kleinste rouwstoet

De uitvaart van het kindje is een primeur voor 'De Eenzame Uitvaart', een literair en sociaal project dat in verschillende Vlaamse steden loopt. Dichters begeleiden eenzaam gestorvenen naar hun laatste rustplaats. Meestal gaat het om ouderen die alleen sterven en geen familie meer hebben, maar de organisatie wordt ook ingeschakeld voor de dood van baby F. 

"Nooit had ik verwacht dat ik een kind een eenzame uitvaart zou moeten geven", zegt Peter Mangel Schots. Hij kreeg de moeilijke taak om een laatste tekst te schrijven voor het jongetje. "Toen ik de opdracht kreeg, had ik voortdurend het gevoel tekort te schieten. 'Het zal nooit genoeg zijn', dacht ik. Een oudere persoon heeft een leven achter zich dat afgebakend is, met kinderjaren, studies, een beroep, soms een gezin. Voor baby F. strekte zich nog een zee van mogelijkheden uit, waarvan er geen enkele werd ingevuld. Ik probeerde te vatten wat er in de ouders van F. moet zijn omgegaan."

Toen ik de opdracht kreeg een tekstje te schrijven voor baby F. had ik voortdurend het gevoel tekort te schieten. 'Het zal nooit genoeg zijn', dacht ik

Peter Mangel Schots

Alleen de grafdelver, begrafenisondernemer en dichter waren vorige week aanwezig bij het afscheid. Peter vertelt nog hoe hij tijdens de ceremonie als enige achter de lijkwagen liep. "Het was de kleinst denkbare rouwstoet", zegt de dichter daarover. "Tweehonderd ellendig lange meters. Er gingen op dat moment duizenden gedachten door me heen. Ik heb gedacht aan de mensen die ik liefhad." Uiteindelijk is baby F. in een smetteloos wit kistje begraven - "niet veel groter dan een schoendoos". Hij las daarna dit gedicht voor:

Schaapjes

Eén bladzij omgeslagen en je boek is uit
lang en gelukkig lezen hadden we je graag gewenst
beginnend met verhalen van een eerste kerst
en knuistjes die naar vlekken kaarslicht grijpen
en dan de lente, zomer, nog een zomer
tot je je opricht zonder handen als een koning
de wereld balancerend aan je voetjes
het coolste jochie van de peutertuin.

Maar onder ijzig ziekenhuislamplicht
ben je geboren met een hart dat klappertandt
je ouders ver van huis, jij ongeteld, uitgekwartierd,
geen tijd gekregen voor een hashtag om de wereld
te vertellen over ieder kind dat in je leeft:
ik ben Omran, ik ben Julie, ik ben Aylan, ik ben Melissa,
ik ben De Kleine Thomas uit de vondelingenschuif, ik ben
het kindje Jezus dat versmacht onder een berg geschenkpapier.

Verkruimelt in een land ver weg van hier je mama
van verdriet? Gaat elke spadesteek je papa door het hart?
Zal volgend jaar rond deze tijd een ander broertje
in jouw sokjes slapen? Het zal je naam zijn
die je in je laatste uren kreeg, die hen verbindt
met deze stad, dit lapje grond dat zij alleen vermoeden
en waarop wij staan als een reserveteam. Vrees niet,
we zullen op de uitkijk blijven, schaapjes tellen tot je slaapt.




102 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Geert Van den Bossche

    geen enkele ouder voelt geen liefde voor zijn pasgeborene, zij namen hun stil verdriet mee in hun hart en vertrokken. Oordeel niet mensen, ook al horen zij het niet, kwets hen niet. Zij verloren hun kind, hun liefde.

  • Martine Leenknegt

    Jammer kleine schat zo alleen achtergelaten in een vreemd land . Gelukkig lieve jongen dat die vreemde mensen jou kleine lijfje in een smetteloos wit kistje legden en jou met respect een rustplaats gaven . Ik geef je een plaats in mijn hart voor altijd .❤

  • Johan De kegel

    Dit was alles wat ik nodig had in deze donkere dagen, nog iemand anders een depresief verhaal..?

  • Stefanie van Dijk

    @Diane Bernaerts, helemaal mee eens, maar voor die mensen is het nooit goed, de ouders waren op bezoek, wellicht met heel dit gebeuren het visum inmiddels verlopen en moesten ze weg, is daar al aan gedacht? Hoe het ook zei, ‘De Eenzame Uitvaart’ mag hun uitvaart diensten best vantevoren bekend maken, dan kunnen andere mensen ze nog een laatste eer bewijzen, niemand verdient het om zo'n eenzame uitvaart te hebben!

  • Diane Bernaerts

    Veel schandalige harde reacties hier over de ouders! Als ze echt "zo weinig ouderliefde" hadden, hadden ze dan hun kindje nog laten dopen, zouden ze dan zo gesmeekt hebben om hun kind te redden?