Anuna De Wever vertrekt naar huis met (vervuilend) vrachtschip: “Het verschil met vliegen is dat die schepen sowieso varen”

RV
Het thuisfront lonkt voor Anuna De Wever. Na drie maanden in Zuid-Amerika begint ze aan de terugtocht naar Europa. Over twee weken zou ze in de haven van het Franse Duinkerke moeten aankomen. Opmerkelijk: ze koos ervoor om met een cargoschip mee te varen en niet te wachten tot Pasen, wanneer het zeilschip waarmee ze aankwam opnieuw de oversteek maakt.
Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.

Begin oktober vertrok Anuna De Wever samen met een dertigtal andere jongeren met een zeilschip naar Zuid-Amerika, om er deel te nemen aan een klimaattop in Chili. Maar die werd geannuleerd door de onrust in het land en verplaatst naar Madrid. De Wever raakte er niet op tijd.

Vrachtschip

Nu staat de terugreis op het programma. Met een (vervuilend) vrachtschip, wel. “Het was een moeilijke beslissing”, vertelt ze aan Het Nieuwsblad. “Het verschil met vliegen is dat die schepen sowieso varen, om de vracht te transporteren. Onze kajuiten waren anders toch maar leeg gebleven. Terwijl je als vliegtuigpassagier wel rechtstreeks de luchtvaart ondersteunt, die geen ander doel heeft dan passagiers vervoeren.”


Intussen blikt ze terug op 1 jaar Youth for Climate (YFC). Het is deze week immers exact een jaar geleden dat de klimaatspijbelaars onder leiding van De Wever en Kyra Gantois een eerste keer op straat kwamen om een ambitieuzer klimaatbeleid te eisen. “Ik heb veel fouten gemaakt afgelopen jaar, maar we hebben ook veel goede dingen gedaan. Je kan niet minimaliseren wat we hebben bereikt”, zegt ze. (lees hieronder verder)

Tijdens de heenreis naar Zuid-Amerika, met een zeilschip.
KVDH Tijdens de heenreis naar Zuid-Amerika, met een zeilschip.

Het klimaatjaar 2019 noemt ze “een eyeopener”. Het heeft haar geloof in de klimaatbeweging en de boodschap die ze wil brengen alleen maar versterkt. “We hebben altijd de keuzes gemaakt waarvan we dachten dat die op dat moment de juiste waren. We hadden ook geen voorbeeld. Een fout die Youth for Climate heeft gemaakt is nog te weinig informeren over de klimaatcrisis. Daar wil ik me nu voor inzetten”, verduidelijkt De Wever.

"Ik ben me ook veel bewuster geworden van de ernst van de klimaatcrisis”, gaat ze verder. “Toen ik ermee begon was ik nog niet in paniek. Dat ben ik nu wel. Nu is alles wat ik doe in mijn leven gelinkt aan de klimaatcrisis. Het heeft heel mijn leven overgenomen.”

Draagvlak

In een jaar tijd kwamen de klimaatspijbelaars van YFC tientallen keren op straat, hebben ze politici in binnen- en buitenland ontmoet en mochten ze spreken op Europese- en klimaattoppen. Toch lijkt het nog steeds aan een draagvlak te ontbreken. "Ik snap dat er niet genoeg draagvlak is, want we verkondigen in de eerste plaats een onaangename boodschap. Het is voor veel mensen ook nog steeds een ver-van-mijn-bedshow. Ze denken dan: "Wat zit die puber de hele tijd te roepen tegen ons? Ga naar school!". Dat is puur omdat mensen nog niet doorhebben hoe ernstig het is, hoe hard het hen zelf nog zal beïnvloeden", aldus Anuna.

"Ik ben daarom ook kwaad op de Vlaamse regering, voor haar gebrek aan actie en verantwoordelijkheid. Tijdens mijn reis naar het Amazonewoud, waar we echt geconfronteerd werden met de gevolgen, heb ik zo vaak gewild dat onze Belgische politici dit zouden zien. Dan zouden ze zeker van gedachten veranderen. Als je deze mensen ziet lijden, onder meer doordat ze kanker krijgen door de goudmijnen aan de rivieren, kan je er geen politiek spel meer van maken", vindt ze. “Kijk ook naar wat er in Australië gebeurt. Het momentum is niet voorbij. 2019 was niet het klimaatjaar, vanaf nu is het elk jaar een klimaatjaar. Dit is geen marathon, maar een sprint. We moeten de komende tien jaar alles op alles zetten om de planeet te redden", zegt De Wever overtuigd. (lees hieronder verder)

RV
RV

De strijd heeft ook een keerzijde. Als puber moest ze plots heel snel volwassen worden en dat heeft op bepaalde momenten zijn tol geëist. "Ik ben een BV geworden en dat verandert wel je leven", legt ze uit. "Het is leuk dat we hierdoor een gigantisch platform hebben en we zoveel mensen kunnen bereiken. Maar in de spotlights staan met mijn privéleven vind ik verschrikkelijk. Net doordat het afleidt van de klimaatcrisis. Het is een constant gevecht om te zeggen dat het niet over mij gaat, maar over het klimaat. Dat is irritant. Er staat altijd "Anuna De Wever heeft gezegd" of "Anuna De Wever vindt dat", maar ik spreek in naam van YFC", is De Wever duidelijk.

Stoppen

Aan stoppen denkt ze absoluut niet. "Ik zal nooit zeggen dat het genoeg is geweest, want het gaat ook om mijn eigen toekomst. Er zijn wel momenten dat ik het echt moeilijk heb. Toen we bijvoorbeeld werden belaagd op Pukkelpop. Maar tegelijkertijd motiveert me dat", zegt het YFC-boegbeeld.

De eerste verjaardag van YFC zal niet uitbundig gevierd worden, want er ligt werk op de plank. "Ik geloof dat hoe langer we actie voeren en hoe dringender het wordt, hoe meer ‘to the point' we moeten zijn. YFC zal nu ook meer rond specifieke dossiers, zoals een klimaatwet, actie voeren. Gewoon op straat komen werkt blijkbaar niet. We hebben een heel klimaatrapport geschreven met een panel van experten en dat raken ze niet eens aan. Het is duidelijk dat we specifieker en harder actie moeten voeren. We gaan minder marsen doen, omdat we meer onze tijd willen steken in het realiseren van concrete zaken", besluit De Wever.