"Naomi was voor Kim Stevens een pop"

Voorzitter van de assisenzaak Fabienne Detandt.
BELGA Voorzitter van de assisenzaak Fabienne Detandt.
Voor het hof van assisen van West-Vlaanderen kwamen vandaag in de late namiddag de burgerlijke partijen een laatste keer aan het woord. Meester Arnou, de advocaat van de vader van Naomi, vroeg met aandrang dat de volksjury voor de kwalificatie doodslag zou kiezen. De vader van Kim Stevens, die zich ook burgerlijke partij stelt, zei dat zijn dochter niet in een gevangenis thuishoort.

"Hoeveel leugens hebben we niet moeten aanhoren? ", vroeg meester Arnou zich openlijk af. "Wie Kim Stevens kent, die gelooft haar niet. Wie haar gelooft, kent haar niet. Ik wil de puzzel maken, maar met zo weinig mogelijk ongeloofwaardige stukken van Kim Stevens."

"Plots kwam daar de kinderwens. Hoewel in de instelling de realistische kant van een kind werd belicht en ze voorlichting kreeg over anticonceptie, werd haar goesting niet gestild. Ze ging op zoek en vond Willy Demuenynck, een man die ze kon domineren. In augustus vertrok ze naar de kust, in oktober was het al koekenbak."

Batterijen uitgehaald

"Kim Stevens kreeg haar goesting, maar na een tijd wou ze de baby gewoon aan de kant leggen. Naomi was haar poppetje, een voorwerp. Maar een baby weent en je kunt een kind niet afzetten. Dat stond haar niet aan. Ze wil niet gecommandeerd worden. Kim zag Naomi als een knuffel, waar ze batterijen uithaalde omdat het tegenstak. Er was absoluut intentie om te doden. Zwakbegaafdheid wordt hier opnieuw misbruikt. Het gaat om haar karakter, niet om haar zwakbegaafdheid."

"Kinderen zijn er om te koesteren. Aan u de keuze om niet voor het egoïsme te kiezen van Kim Stevens, maar voor de hulpeloosheid van Naomi die geen kans had. Ik vraag met aandrang dat doodslag bewezen is. Je kunt niet aanvaarden dat onschuld wordt vernietigd."

Begrijpt fout niet

Ten slotte kwam ook vader Peter Stevens een laatste keer aan het woord. Hij stelde zich burgerlijke partij, maar zijn korte pleidooi leek meer op een verdediging. "Kim is geen crimineel, maar gehandicapt. De gevangenis is niet de juiste plaats, ze zit tussen de criminelen. Kim begrijpt haar fout niet. Ze bekijkt het niet als misdaad. Ze hoort tussen personen met dezelfde handicap. Misschien ontdekt ze daar vriendschap. Ze verstikte Naomi op mijn verjaardag, maar zelfs als ik honderd jaar word, dan wordt het zelfs nog geen groot feest. Zelfs dan nog zal ik aan Naomi denken. Kim, ik heb je ook nooit verraden." (belga/ep)