“Hij vroeg euthanasie en hij had het daar niet moeilijk mee”: Miet Smet (75) openhartig over dood Wilfried Martens

Wilfried Martens met Miet Smet.
HLN Wilfried Martens met Miet Smet.
Miet Smet (75) heeft haar memoires geschreven. De Minister van Staat vertelde daar vanavond over in De Afspraak op Canvas. Ze had het onder meer over haar grote liefde Wilfried Martens, die volgende week precies 5 jaar geleden stierf. En ze vertelde dat hij voor euthanasie koos. "Hij had het daar niet moeilijk mee."

“Hij had pancreaskanker", doet ze het verhaal. "Hij werd geopereerd in januari 2013 en bleef enkele weken in het ziekenhuis. Ik zag dat de operatie niet veel effect had gehad. In september ging het opeens slechter."

Einde

Het was toen dat hij heel bewust voor euthanasie koos. "Dat was niet moeilijk voor hem. Hij was op het einde van zijn leven. Hij zou misschien nog een maand geleefd hebben", aldus Smet. 


Angela Merkel was de eerste wereldleider die ze het trieste nieuws van zijn overlijden vertelde. "Ze belde 5 minuten nadat hij gestorven was. Hij had haar eerder proberen te bellen in verband met zijn opvolging bij de EVP (de Europese Volkspartij, een politieke partij van christendemocratische en conservatieve partijen in het Europees Parlement, red.) en ze belde dan pas terug. Ik heb het haar dan meteen verteld."

Eerder dit jaar zei ze al dat zij zelf ook niet zou twijfelen over euthanasie mocht dat nodig zijn. “Ik wil waardevol sterven, niet als een wrak. Als ik aftakel, wil ik euthanasie. Mijn papieren liggen klaar, ze zijn getekend", klonk het. (lees hieronder verder)

RV

Een andere opmerkelijke passage in haar memoires gaat over de periode in de jaren 80 dat ze als staatssecretaris van Emancipatie - zoals dat toen heette - het Klein Kasteeltje omvormde tot allereerste asielcentrum. En hoe ze er abortussen toeliet. "Daar werden abortussen gepleegd en dat was niet wettelijk", getuigt ze. "Ik wist dat."

Seks

"Dat was ook niet onlogisch. Dat centrum zat vol met alleenstaande mannen en vrouwen die het land binnengekomen waren. Die hadden natuurlijk seks. Sommige vrouwen raakten zwanger en de dokter voerde abortussen uit. Ze zei dat ook aan mij. Ik antwoordde haar: 'laat ons erover zwijgen en doe het'", vertelt Smet. “Als ik het toen bekend had, zou ik vervolgd geweest zijn”

"Ik heb er daarna voor gezorgd dat er condooms waren. Ik heb het besluit getekend zonder dat iemand het wist. Zo konden abortussen in de toekomst ten minste voorkomen worden", klinkt het nog.

PN
Aan de onderhandelingstafel in 1986.
Odette Moysard Aan de onderhandelingstafel in 1986.



30 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Edgard Gielis

    hoe lang nog oude koeien uit de gracht halen

  • guido vermeyen

    Dat is toch evident ? hein ?

  • Ludwig Vanden Boer

    Voor de grote heren en dames wel maar als het toegelaten wordt in de instellingen van de broeders van liefde, dan moeten de kopstukken verdwijnen.

  • leppens victor

    De cvp waarden,een bonobo die om eutanasie vraagt. mvg.

  • raf peeters

    Het is leuk te weten dat ook de schijnbare grote en zich belangrijk achten net zo kaal en arm deze wereld verlaten zoals ze geboren zijn ,in dat opzicht is er nog iets dat gerecht is,ze pakken niks mee.