"Bedankt dat je ook tweede keer zo hard vocht"

PAKKENDE GETUIGENIS TIJDENS SLOTSHOW KOM OP TEGEN KANKER

Photo News
"Bedankt dat je ook de tweede keer hebt gevochten." Ze klonken zo eenvoudig, de woorden waarmee Iris (29) uit Antwerpen tijdens de slotshow van Kom op tegen Kanker haar man Jeroen (29) verraste. Tegelijk vertelde dat ene zinnetje een volledig verhaal. "Het is gek: een tweede keer kanker krijgen is veel minder shockerend."

De tweejaarlijkse actie Iedereen tegen Kanker - een samenwerking van de VRT en Kom op tegen Kanker - heeft de voorbije weken 3,352 miljoen opgebracht. Dat is zondagavond bekendgemaakt tijdens de slotshow op Eén. Daarmee werd ongeveer 1 miljoen euro meer opgehaald dan bij de vorige editie. Deugddoend nieuws, want uit de vele verhalen van bekende en onbekende Vlamingen bleek nog maar eens dat de strijd tegen de ziekte in alle hevigheid blijft woeden. Al was er gelukkig ook ruimte voor hoop: zo verraste Iris Claeys haar man Jeroen Croenen in de show door hem te bedanken omdat hij is blijven vechten, ook toen hij een tweede keer door kanker werd getroffen. "In 2009 werd bij Jeroen lymfeklierkanker vastgesteld", vertelt Iris. "Na zware chemo en bestralingen is hij in 2014 genezen verklaard. Maar een dik jaar later kreeg hij teelbalkanker, waarvoor hij in 2016 behandeld werd. We waren er al bij al vroeg bij - gelukkig maar, want het is één van de agressiefste kankers - maar toch moest hij onder het mes."

© VRT - Jokko

Geen keuze

De eerste keer kanker was een zware beproeving voor Jeroen, vervolgt Iris. "Heel veel last gehad van de chemo. Hij hield zich sterk, maar in z'n zwakste momenten, als we enkel met ons twee waren, zei hij weleens dat hij zo'n strijd geen tweede keer zou aankunnen. Da's natuurlijk een momentopname. Intussen kregen we een zoontje, Leander (nu bijna 2 jaar, red.). En we zitten nog maar in het midden van ons leven. Hij had dus geen keuze toen we weer slecht nieuws kregen - hij moést erdoor, opnieuw. Hij is er dan ook met volle moed weer aan begonnen."


"Toch vond ik het belangrijk om hem eens expliciet te zeggen dat ik zo dankbaar ben dat hij opnieuw heeft gevochten. Ik vond het ook nodig dat hij eens geconfronteerd werd met lotgenoten, dat hij eens hoorde dat het écht niet evident is wat hij heeft bereikt. Dat maakt deel uit van het verwerkingsproces. Het was een heel emotionele maar ook helende avond, voor ons allebei. Het was de eerste keer dat we daar samen eens over hebben kunnen wenen. Vroeger was daar geen ruimte voor. Je gaat gewoon door, altijd maar knokken. Dat moét, zeker als je een kind hebt. Blijven stilstaan is niet goed. Maar je sleept die pijn wel mee. Daarom heeft die avond ons allebei zo deugd gedaan."

Door elkaar geschud

Iris en Jeroen zijn intussen elf jaar samen. Kanker was een ongenode metgezel voor het grootste deel van hun relatie. "De tweede keer waren we allebei wat volwassener, wat harder. Wanneer je voor de tweede keer het verdict 'kanker' krijgt, stort je wereld niet meer in zoals de eerste keer. Het is minder shockerend. Maar we hebben wel wat meegemaakt. Mijn broer zit sinds een paar jaar in een rolstoel. Een dierbare is uit het leven gestapt. Het schudt je allemaal door elkaar, maar het heeft ons ook sterker gemaakt als koppel. Want ook na de tweede diagnose is het nooit bij mij opgekomen om een punt te zetten achter onze relatie. Natuurlijk niet. Hoe moeilijk het soms ook is. Bij Jeroen was ik altijd de vrolijkheid zelve. Moed inspreken, elkaar sterk maken, daar draaide het om. Je staat ervoor en je moet erdoor. Huilen deed ik enkel als ik alleen was, of bij goede vrienden."


"Mijn grootste angst is dat ik Jeroen alsnog ga verliezen aan kanker. Ik heb ook een heilige schrik dat Leander er vroeg of laat mee geconfronteerd zal worden", zegt Iris. Maar ze wil die angst haar leven niet laten verlammen - zeker niet nu het koppel eindelijk weer kan vooruitkijken. En dat doén Iris en Jeroen ook: "We gaan voor een tweede kindje. Leander is er nog op natuurlijke wijze gekomen. Dat is nu minder evident geworden. Maar het zal ons niet tegenhouden."