Aan de 'papa' op stoel 16C: "Dankzij jou beleefde mijn autistisch kind haar beste vlucht ooit"

Thinkstock/Shanell Mouland
Shanell Mouland was er niet gerust in. Na een weekje DisneyWorld moest ze samen met man en kinderen immers terug naar Canada vliegen. Tot overmaat van ramp kon het gezin niet op dezelfde rij zitten. Stress maakte zich van de moeder meester. Zou haar autistische dochtertje het hele vliegtuig op stelten zetten?  Tot haar grote verbazing slaagde een zakenman erin om het driejarige kind de hele vlucht te entertainen. Het werd hun beste vliegreis ooit. De mama schreef nadien een ontwapenende dankbrief aan de 'papa' op stoel 16C.

Lieve 'Papa' op stoel 16C vlucht 1850 naar Philadelphia,

Ik ken je naam niet maar Kate noemde je 'papa' tijdens de hele vlucht vorige week en jij was zo attent om haar nooit te corrigeren. Maar neem het van mij aan, wanneer mijn dochter iemand papa noemt dan vindt ze je helemaal top.

Ik had Kate, mijn driejarige dochter met autisme, op de middelste stoel gezet goed wetende dat er een onbekende zou komen naast zitten tijdens de vlucht. Ik zag een heel basketbalteam instappen en vroeg me af of één van deze reuzen naast Kate zou gaan zitten. Dat zou ze geweldig vinden. Ze stapten echter door naar achteren. Ik zag enkele grootmoeders opstappen en was even hoopvol maar ook zij passeerden ons. Op een gegeven moment dacht ik nog dat de stoel zou leeg blijven maar toen merkte ik hoe jij naar onze rij wandelde en naast Kate ging zitten met je aktentas. Ik kreeg al een visoen van hoe mijn dochter water zou morsen op jouw miljoenencontracten. Kate raakte onmiddellijk je arm aan. Jouw vest was lekker zacht en dat vond ze leuk. Je lachte. Kate zei: "Hey papa, dat is mijn mama."

Facebook/Shanell Mouland

Je kon je ongemakkelijk voelen en heen en weer beginnen te wiebelen op je stoel. Je kon haar negeren. Je kon me begroeten met een afkeurende blik zo van "hou je kind eens in de hand". Je deed niets van dat alles. In plaats daarvan probeerde je een gesprekje aan te knopen met Kate en stelde leuke vragen aan haar. Ik keek toe en trachtte haar aandacht af te leiden. Daar wilde je niet van weten. De interactie ging onverminderd door.

Net voor de landing werd ingezet, bereikte Kate haar limiet. Ze brulde en weende. Jij probeerde haar op te monteren met enkele speeltjes. Het feit dat je een poging deed om je nieuwe kleine vriendje te helpen, ontroerde me.

Kate stelde het uiteindelijk prima toen we het vliegtuig verlieten. Bedankt dat je ons liet voorgaan bij het afstappen. Kate voelde zich overprikkeld en 'ontsnappen' uit het vliegtuig was al wat ze op dat moment wilde.

Dus, nogmaals bedankt. Bedankt dat ik me ditmaal niet publiekelijk heb moeten excuseren voor het gedrag van mijn autistische dochter. Bedankt om Kate zodanig te entertainen dat het onze succesvolste vlucht ooit werd. En bedankt om je kranten aan de kant te leggen en je te bekommeren om onze dochter.

Facebook/Shanell Mouland

Na de vlucht van Orlando naar Philadelphia, alvorens door te vliegen naar het Canadese New Brunswick op 6 januari plaatste Shanell Mouland deze dankbrief vorige donderdag op haar blog. De brief haalde de Amerikaanse media. Nadat hij erop attent gemaakt werd door een familielid besefte de zakenman dat het over hem ging en contacteerde de mama van Kate via Facebook. De lieve reiziger bleek de Amerikaan Eric Kunkel te zijn, zelf ook vader van een éénjarig zoontje. "Ik reis veel voor het werk en Kate gedroeg zich het beste van alle kindjes waar ik al naast gezeten heb", aldus de zakenman.

Mouland is heel erg dankbaar voor deze positieve ervaring. Ze creëerde een blog om autisme onder de aandacht te brengen en andere mensen de aandoening te leren kennen. Maar het was vooral zij die een belangrijke les leerde. "Ik ging ervan uit dat een man in maatpak absoluut geen geduld ging hebben met Kate", verklaarde  de vrouw. "En ik ben zo gelukkig dat deze zakenman met verve het tegendeel heeft bewezen."