"Hoe doen al die andere vrouwen dat, zomaar zelfstandige worden?"

Danielle Negri
Hoewel zelfstandige worden vaak een mannenzaak is (de verhouding is nog steeds maar 60-40), zijn er toch steeds meer vrouwen die een eigen bedrijf opstarten. Elke week spreken wij met zo'n vrouw, want zij inspireren! Vandaag is Danielle Negri aan het woord, een professionele poppenkastspeler, muzikant en artieste die graag zo snel mogelijk zelfstandige wil worden, maar aan ons vertelt waarom zij de sprong nog niet heeft durven maken.

Tot drie jaar geleden monteerde Danielle fulltime televisieprogramma's, tot ze ontslagen werd wegens besparingen. Als 43-jarige moest ze plots terug bij haar vader gaan wonen. Daarbovenop kwam ook nog dat ze haar huwelijk op de klippen zag lopen, en alleen voor haar twee kinderen moest zorgen. "Ik dacht dat ik snel een nieuwe job zou vinden, maar niets was minder waar. Ik bleef solliciteren, in de culturele sector maar ook bij Colruyt, maar ik werd nergens aangenomen. Ik was toen echt in paniek, als je werkt lijkt een paar maanden uitrusten geweldig, maar eens je echt zonder job en geld zit, is het verschrikkelijk", vertelt Danielle.

Een job in een fabriek
Uiteindelijk vond ze een job in een fabriek in de buurt van haar woonst via een interim-kantoor. "Ik heb geweldige collega's, maar dit is echt niet mijn roeping. Daarom heb ik een jaar lang een opleiding gevolgd tot creatieve coach. Ik werkte al lang samen met Jan De Maeyer, alias Meneer Zee, aan theater- en poppenkastvoorstelling voor kinderen. Zo leerde ik dat ik het fantastisch vind om een verhaal over te brengen en zo iets teweeg te brengen bij het publiek. Dat kan met muziek, kunst of theater en bij verschillende doelgroepen als kinderen, gehandicapten en senioren. Tijdens de opleiding leerde ik dat verder ontwikkelen en zo kwam ik er ook achter dat mijn passie echt daar ligt. Dus besloot ik er alles aan te doen om daar ook voltijds verder in te kunnen gaan."

"Hoe doen al die andere vrouwen dat?"
Danielle begon zoveel mogelijk vrijwillig te gaan voorlezen. Ze deed ook poppenkastvoorstellingen in scholen en kleuterklasjes, trad op en maakte kunstwerken. Allemaal na haar uren van haar vaste job in de fabriek. "Ik zou zo graag de sprong wagen, mijn job opzeggen en het gewoon doen. Maar hoe doen al die andere vrouwen dat? Ik heb mij nooit zo slecht gevoeld als toen ik die maanden thuiszat zonder inkomsten. Ik heb twee kinderen die ik eten en een dak boven hun hoofd moet kunnen geven. Als ik twintig was zonder enige verantwoordelijkheden, dan had ik de sprong waarschijnlijk wel al gemaakt. Een zakcent heb ik niet opzij staan, dus moet ik wel voorzichtiger zijn", zegt Danielle.

Poppenkast
Danielle Negri Poppenkast
Danielle aan het werk.
Danielle Negri Danielle aan het werk.

"De gedachte alleen al maakt me doodsbang"
"De gedachte dat ik die stap binnen dit en twee jaar wil zetten, maakt mij enerzijds doodsbang, maar anderzijds is het ook een drijfveer om er echt voor te gaan. Alleen duurt het bij mij dus iets langer dan bij anderen. Ik heb geleerd dat ik in mijn situatie met babystapjes vooruit zal moeten gaan, het kan nu eenmaal niet anders. Soms frustreren andere succesverhalen me wel, want ik wil ook al tegen mijn kinderen kunnen zeggen dat ik leef van mijn passie. Maar ik heb er vertrouwen in dat het gaat lukken. Ik ga nu ook aan een opleiding beginnen om clown te worden, omdat daar meer werk in is en je ook een verhaal kunt overbrengen. Niet dat ik wil gaan jongleren ergens op een feestje, maar als clown krijg je ook erg veel reactie terug van een publiek. En het is die reactie die van mij de gelukkigste vrouw op aarde maakt."

Danielles tips voor wie in dezelfde situatie zit:
"Weet wat je doel is, maar geef jezelf de tijd om dat doel te bereiken. Je hoéft niet ineens de grote stap te zetten. Begin met iets klein en bouw het stilaan op. Start bijvoorbeeld met vrijwilligerswerk, en zo leer je weer nieuwe mensen kennen die je misschien vooruit kunnen helpen. Stel jezelf ook open voor nieuwe dingen en durf bij te leren. Dan kom je er uiteindelijk wel, al moet je het echt hard genoeg willen."