Exclusief voor abonnees

"Hein is een voorman, een icoon, een topper die een standbeeld waardig is"

Ik kwam van de week Hein Vanhaezebrouck tegen in de Lange Munt, en ik hield hem staande, waarna ik tegen hem zei: 'Heindert, maanna juungne, gefelicitabeld met de verlengenis des contractum chez la Gantoise, nondepietjes milledzju, gij dikkerd gij, gij hebt het toch weder in het potje gekukeld, tot 2019 nen Buffaloeter van m'n kluutten, en geld lijk slijk verdommelingen, met uw zijstreep van voor naar achter en uw pens in de wind des grossen wurste in dem wald spazieren gehen. Prego, aldante, et spiritus combinaison, Heineman, et tu, Brute?' Hein moet er met zijn gedachten niet bij geweest zijn, want hij vroeg: 'Wat zeg jij allemaal?' Hoe is het toch mogelijk dat nagenoeg iedereen die met voetbal iets te maken heeft zo weinig begrijpt, praktisch geen talen spreekt, en het niet eens effectief doorheeft als de grote Vlaamse auteur Herman Brusselmans hen een compliment geeft. 'Laat maar zitten', zei ik, 'en ga gerust henen.' Hij trok nerveus aan z'n sigaret en zette z'n weg voort. Hoe dan ook is het voor AA Gent een godsgeschenk dat Hein erbij blijft. Hij is inmiddels een voorman, een icoon, een topper die een standbeeld waardig is. Wie zou het beter kunnen doen dan hij? Alleszins niet een aap op rolschaatsen, een struisvogel in een tutu, of Franky Van der Elst op caoutchouc botten. We moeten Hein eren, hem bewonderen, hem gelijk geven in alles wat hij zegt, en zelfs mocht hij achter een struik gaan schijten, dan nog moeten we hem prijzen, als was hij God de Vader die uit Den Hoge is nedergedaald om uitgerekend het provincieclubje AA Gent naar hoge pieken te begeleiden.

Natuurlijk is de kans dat Blauw-Wit dit seizoen de titel binnenhaalt bijzonder klein geworden. En dat is allemaal de schuld van de spelers. Wat een zootje is me dat. Ze kunnen naderen tot op twee punten van Anderlecht en wat doen ze? Allesbehalve naderen. Terplaatse trappelen, dat doen ze. Ach, waar zijn de tijden van Kums en Depoitre. Dat waren tenminste mannen met stalen kloten, de absolute wil om te zegevieren, en vervuld van de noodzaak om naar de oorlog te trekken met de bajonet in aanslag. Overigens is het wel zo, merkwaardig genoeg, dat zowel Kums als Depoitre en ook doelman Sels bij hun buitenlandse werkgevers zoveel presteren als een flipperbal in een mesthoop. Zouden ze niet beter als de wiedeweerga terugkeren naar onze mooie stad aan de Leie? Dat soort frontsoldaten kunnen we gerust gebruiken. Maar goed, mathematisch is alles nog mogelijk, en als la Gantoise dit weekend wint tegen Oostende, dan zal de hoop weder gloren aan de nabije horizon, vanzelfsprekend als Anderlecht verliest tegen Zulte Waregem en Brugge tegen Charleroi.

Nu zullen m'n tienduizenden fans zich wel afvragen: 'Denkt u, meneer Brusselmans, dat AA Gent op verplaatsing Oostende zomaar opzij kan schuiven?' Welnu, dat denk ik niet 100 %. Je mag de boys van Yves Vanderhaeghe niet onderschatten; ondanks een gebrek aan talent kunnen ze nog wel eens verrassend uit de hoek komen, en het iedere tegenstander zo moeilijk maken dat de vogels uit de bomen stuiken, de kat de bel wordt aangebonden, en de hond van m'n tante Sonja de tering krijgt van de jeuk achter z'n ellebogen. Ik vroeg haar laatst nog: 'Tante, wie zou jij graag kampioen zien worden?', en ze antwoordde, in de ban van haar dementie: 'Pietje Puk op een brommer, tante Sidonie met haar maandverband tussen haar tanden, en Olga Leyers in je onderbroek.' Ik zei: 'Tante, Olga Leyers in m'n onderbroek is een van je betere ideeën sinds je in 1963 op je kop van een ladder bent gedonderd, maar dit is niet mogelijk, enkel en alleen m'n reguliere verloofde Lena mag in m'n onderbroek verwijlen.' Tante Sonja spuwde een half opgegeten pruim naar m'n kanis, probeerde uit haar dwangbuis te ontsnappen, en schreeuwde 'Hitler deed tenminste de paardentram op tijd rijden!' Het arme mens.

Doch wat te denken van Anderlecht? Ligt het bedje gespreid of zitten er vlooien in het okselhaar? Wel, er moet nog veel gebeuren eer Paars-Wit naast de titel grijpt. Laten we eerlijk zijn: Zulte Waregem is toch zeker geen partij voor de jongens van hoe heet hij, die trainer van Anderlecht, ik vergeet altijd z'n naam, juist ja, René Weiler, die een raar kapsel heeft vind ik, en derhalve sito presto op consult moet bij Coiffurezaak Xantippe in Brugge, waar superkapster Christine en haar team zich over z'n koppie zullen buigen. Ja, ik laat m'n haar verzorgen in Brugge, en ik koop eveneens m'n kruiwagens en paraplubakken in Brugge, en tevens volg ik avondles Tantristische Psychosomatiek in Brugge, maar dat wil niet zeggen dat ik een supporter ben van Club Brugge. Of toch niet fanatiek. Al is het wel een tof elftalletje. Van mij zal je geen verkeerd woord horen over de spelers van Club Brugge, behalve misschien dat ze een stelletje lul de behangers vormen dat zijns gelijke niet kent in de Westerse geschiedenis van na de neokoloniale oorlogen in den Orient. Zet 'm op, Club! En dan is er het nieuws dat vanaf het volgende seizoen de voetbalbeelden zullen te zien zijn bij VIER en niet meer bij VTM, wat een streep door de rekening is van de sympathieke familiezender. Ikzelf heb prachtige herinneringen aan m'n zittingen in Stadion, en ik hoop dat m'n gabbers Tom Coninx, Jan Boskamp, Aad de Mos en vele anderen al snel kakelvers emplooi zullen vinden. Aan de beleidsmakers van VIER kan ik alvast zeggen: ik kom graag in jullie uitzendingen zitten, aan 1750 euro per keer, wat een vriendenprijsje is.

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

Kies hier je voordeelperiode: