"De Gucht krijgt nog altijd bijna 125.000 euro per jaar van Europese Commissie"

Voormalig Europees Commissaris Karel De Gucht (Open Vld) ontvangt, net als 15 van zijn vroegere collega's, nog altijd een 'overgangsvergoeding' van de Europese Commissie. Hoewel De Gucht al twee jaar geen Europese post meer bekleedt en sindsdien aan de slag is gegaan bij bedrijven als ArcelorMittal en Proximus, gaat het volgens berekeningen van de Duitse krant Die Zeit om een bedrag van bijna 125.000 euro per jaar.

Die Zeit heeft pas na lang aandringen en het dreigen met een rechtszaak tegen de Commissie de lijst gekregen met voormalige Commissarissen die vandaag nog een 'overgangsvergoeding' krijgen. Het gaat om Commissarissen die aan de slag waren onder de vorige voorzitter Jose Manuel Barroso. Nochtans hebben velen die op de lijst prijken toch een topjob in het private bedrijfsleven. Het uitgekeerde bedrag ligt op minstens 99.996 euro per jaar, per persoon.

Op de lijst met ontvangers prijkt volgens Die Zeit ook Karel De Gucht, die tussen 2009 en 2014 eerst verantwoordelijk was voor Ontwikkelingssamenwerking en daarna voor het belangrijke departement Handel. Hij zou een vergoeding van bijna 125.000 euro per jaar - de helft van zijn toenmalig loon - krijgen, hoewel De Gucht nu bestuurder is bij verschillende bedrijven en daarvoor ook een loon ontvangt.

Ook voormalig Commissaris voor Klimaat, de Deense Connie Hedegaard, ontvangt nog altijd een vergoeding, hoewel ze nu zetelt in de raad van bestuur van energiebedrijf Danfos. Opvallend is bijvoorbeeld ook nog dat de Roemeen Dacian Ciolos, vandaag premier van zijn land en indertijd Commissaris voor Landbouw en Plattelandsontwikkeling, een maandelijks bedrag uitgekeerd wordt.

40 tot 65 procent van maandloon

Het systeem van de overgangsvergoeding is niet nieuw en bestaat al sinds 1967. Doel ervan was net om belangenconflicten te vermijden en de draaideurpolitiek tegen te gaan, waarbij ex-commissarissen meteen na hun ontslag het bedrijfsleven zouden instappen om daar hun kennis, invloed en macht in te zetten in ruil voor een riant loon. De voormalige politici hebben volgens de regels recht op een bedrag van 40 tot 65 procent van hun maandloon dat ze kregen als Commissaris, afhankelijk van hun anciënniteit. Daarnaast krijgen ze bij vertrek ook een eenmalige premie van een maandloon en reis- en verhuiskosten vergoed om vanuit Brussel naar hun thuisland terug te keren. De Gucht verdiende als Commissaris 20.832 euro bruto per maand en was vijf jaar aan de slag binnen de Commissie.

De periode waarin de vergoeding werd uitbetaald werd onlangs wel ingekort van drie naar twee jaar, maar die regeling geldt nog niet voor wie het bedrag nu al krijgt.

Afkoelingsperiode

Europese Commissarissen zijn ook verplicht een zogenaamde 'afkoelingsperiode' in te lassen, waarbij ze achttien maanden lang geen privéjob mogen opnemen in de sector waarvoor ze bevoegd waren om belangenvermenging tegen te gaan. Wie dat wel wil doen, moet een uitzondering vragen aan de Commissie. De Gucht vroeg en kreeg die uitzondering bijvoorbeeld toen hij vorig jaar aan de slag ging in de raad van bestuur bij Proximus en bij vermogensbeheerder Merit Capital. Sinds dit voorjaar zetelt De Gucht ook als bestuurder van staalreus ArcelorMittal.

Opvallend is dat de regels van de Commissie voorschrijven dat de overgangsvergoeding afgetopt moet worden, afhankelijk van de nieuwe inkomsten die een ex-Commissaris ontvangt in de privé. De eigen inkomsten en de vergoeding mogen samen niet meer bedragen dan het loon van een Commissaris in functie. Het basisloon van een 'niet-uitvoerende bestuurder' bij ArcelorMittal bedroeg vorig jaar 144.000 euro per jaar. Proximus keert zijn bestuurders dan weer 25.000 euro per jaar uit, met nog eens 5.000 euro per bijgewoonde vergadering.

Karel De Gucht was vanmorgen niet bereikbaar voor commentaar.

De volledige lijst van bestuurders die nog een overgangsvergoeding krijgen:

Joaquín Almunia Amann, Spanje
László Andor, Hongarije
Tonio Borg, Malta
Dacian Ciolos, Roemenië
Maria Damanaki, Griekenland
Karel De Gucht, België
Jacek Dominik, Polen
Štefan Füle, Tsjechië
Connie Hedegaard, Denemarken
Siim Kallas, Estland
Janusz Lewandowski, Polen
Ferdinando Nelli Feroci, Italië
Andris Piebalgs, Letland
Janez Potocnik, Slovenië
Algirdas Šemeta, Lithouwen
Androulla Vassiliou, Cyprus