Dierenasiel viert 40ste verjaardag: ‘Een hond kwispelend een nieuwe toekomst tegemoet zien gaan, daarvoor doen we het’

Dierenasiel De Leiestreek viert komend weekend haar 40ste verjaardag. Niels Dierick en Veerle Debaillie
Henk Deleu Dierenasiel De Leiestreek viert komend weekend haar 40ste verjaardag. Niels Dierick en Veerle Debaillie
Dierenasiel De Leiestreek viert komend weekend haar 40ste verjaardag. Al 40 jaar lang worden alle dieren in nood er opgevangen, of ze nu in de steek gelaten werden door hun baasje, of verloren zijn gelopen uit schrik voor vuurwerk. Veerle Debaillie zwaait er al 31 jaar de plak. “Als ik een hond met kwispelend staartje met zijn nieuw gezin naar huis zie vertrekken, dan weet ik weer waarom ik het doe.”

De voorbije jaren zijn heel wat dieren de revue gepasseerd. “Elk jaar krijgen we 1500 dieren binnen”, vertelt Veerle. “Een groot deel daarvan blijken dan dieren te zijn die weg- of verloren gelopen zijn, en die worden dan door hun eigen baasje terug opgepikt. Daarnaast krijgen elk jaar 300-400 honden en 300-400 katten een nieuw baasje.”

Zijn er dan dieren die voor altijd in Veerles geheugen geprent zijn? “Ik heb eigenlijk geen verhalen die me specifiek zijn bijgebleven. Daarvoor komen hier jammer genoeg te veel dieren binnen die verwaarloosd werden: dieren die niet verzorgd werden, geen eten kregen, onvoldoende bewegingsruimte hadden, enz. Laatst zijn we nog een kat gaan ophalen die al twee jaar vastgebonden leefde aan een stoel, omdat ‘ze anders op de kasten zou springen’. Die paar meter rond de tafelpoot, dat was haal hele leefwereld… Het ergst vind ik de gevallen waarbij gekwetste dieren zólang niet verzorgd worden, dat vliegenmaden zich in de wonde aan hun vlees tegoed doen. Verschrikkelijk om te zien, is dat.”

Veerle ziet ook héél wat schrijnende toestanden. “Meer dan de mensen soms bij stilstaan. Wij gaan soms nog vóór de politie binnen in huizen om de dieren er weg te halen. Een hond die er dagenlang is blijven waken bij een baasje die al een hele tijd overleden is, bijvoorbeeld. Of erger nog, die vermoord werd. Of huizen waar het zó smerig ligt, dat we ons afvragen hoe mensen daar toch in kunnen overleven…”

“Wat mij ook pijn doet: iemand die zijn huisdier komt afgeven. Het baasje gaat dan soms nog mee tot aan de kooi, om dan zomaar weg te gaan. De hond of de kat blijft dan zo verweesd kijken, die snapt niet wat er gebeurt. Daar breekt mijn hart echt van. Maar tegelijk haal ik heel veel voldoening uit mijn job hier. Als ik een hond met kwispelend staartje met zijn nieuw gezin naar huis zie vertrekken, dan weet ik weer waarom ik het doe.”

Er is uiteraard veel veranderd de voorbije 40 jaar. “In de beginjaren dat ik hier werkte in het asiel, waren er eigenlijk amper regels. Mensen die hier een hond kwamen halen, betaalden 50 Belgische Frank (1,25 euro nvdr.) en ze kregen er één mee. Honden moesten niet gevaccineerd worden, niet gechipt worden, er kwam geen hele adoptieadministratie bij kijken,… Nu zijn de regels véél strenger, en ook de infrastructuur moet aan heel wat regels voldoen. Enerzijds maakt het ons dat wel extra lastig, willen we met alles in orde zijn, maar anderzijds zorgt dat er ook voor dat niet zomaar iedereen een dierenasiel kan starten en dat het welzijn van de dieren toch wel wat gecontroleerd wordt. Als dierenliefhebber kan ik daar alleen maar blij mee zijn, natuurlijk.”

Dit weekend zijn er de jaarlijkse opendeurdagen in het dierenasiel, en die zijn extra feestelijk nu het asiel haar 40ste verjaardag viert. Er is onder meer een wandeltocht op zondag. Je kan vertrekken tussen 9uur en 11uur. Om 14.30u is er een dierenwijding, en daarna staat een defilé gepland van een aantal asielhonden. Uiteraard zijn donaties dat weekend enorm welkom. “De vloer in ons asiel moet vervangen worden, en we willen graag buitenhokken voorzien voor de katten, zodat ze zelf naar buiten kunnen, telkens ze dat willen. Maar dat zijn investeringen die we niet kunnen doen zonder de steun van zovele mensen.”

Er is ook een tentoonstelling dit weekend over de voorbije 40 jaar. 




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.