Ouders eren vermoorde zoon met wandeling: “In twee minuten tijd vielen alle toekomstplannen van Jonas weg. Voor niets”

Danny en Hilde voelen zich in de steek gelaten door de Belgische wet.
Vanessa Dekeyzer Danny en Hilde voelen zich in de steek gelaten door de Belgische wet.
Op 1 september organiseren de ouders van de vermoorde Jonas Vlayen samen met volleybalclub BEVO een wandeling als eerbetoon aan Jonas. Ze willen zoveel mogelijk mensen even laten stilstaan bij dit zinloos geweld. “Dit had absoluut niet mogen gebeuren”, zeggen Danny Vlayen en Hilde Dendas. “Maar Jonas heeft gelukkig wel andere levens kunnen redden.”

Voor Danny en Hilde stopte op 18 oktober vorig jaar de wereld met draaien, toen hun enige zoon Jonas vermoord werd op de oprit van hun woning in Budingen. Jonas had de vroege dienst bij Toyota Diest en wilde in zijn auto stappen, toen hij plots uit het niets met een mes aangevallen werd door Michiel K. “Nog elke dag blijft dit tafereel zich afspelen in ons hoofd. We staan ermee op en gaan ermee slapen. Dit is een nachtmerrie, die nooit meer stopt.”

Gezin starten

Danny en Hilde zijn gebroken mensen. “Jonas had nog zijn hele leven voor zich. Alles was net in de plooi aan het vallen. Hij had toekomstplannen met zijn vriendin Lore, met wie hij al drie jaar samen was. Hij had een vast contract op zijn werk en een hoop vrienden, want Jonas was een heel sociaal iemand. Hij was ook heel sportief. Volleybal speelde hij al vanaf het eerste studiejaar. En omdat hij zo graag sportte, wilde hij ook gezond blijven. Jonas was een heel verantwoordelijk iemand. Kortom, hij was eigenlijk helemaal klaar om zijn eigen weg in te slaan en een eigen gezin op te starten.”

Michiel K. had een lijstje van slachtoffers. Jonas heeft veel mensenlevens gered

Danny en Hilde

Maar die kans ontnam oude jeugdvriend Michiel hem. Michiel zat bij Jonas in de klas tot zijn veertiende. Naar een verklaring waarom Jonas precies het doelwit werd, moeten Danny en Hilde gissen. “Hij weet het zelf niet. Het enige wat hij gezegd heeft, is dat hij niets tegen Jonas had en dat zijn ziel moet bevrijd worden. Daar hebben we niets aan”, zegt Danny boos. “We snappen ook helemaal niet hoe Michiel, die al drie jaar psychisch ondersteund werd, acht maanden lang de moord op onze Jonas kon beramen zonder dat iemand van die begeleiding daar iets van af wist. Michiel voerde een grondig onderzoek naar Jonas en zijn andere doelwitten. Hij had ‘een lijstje’, maar dat heeft hij niet kunnen afwerken, omdat Jonas er een stokje voor stak. Jonas heeft mensenlevens gered.”

Gevangenis

En ook papa Danny eigenlijk, want hij kon Michiel tijdig betrappen en hem overmeesteren. “Hilde was bij Jonas en had de hulpdiensten gebeld. Mijn gedacht was: laat de dader niet ontsnappen. Instinctief en met gevaar voor mijn eigen leven is me dat gelukt, én met de hulp van buren”, vertelt Danny. “Je denkt dan toch dat het onderzoek snel zal verlopen: de dader is ontegensprekelijk aangeduid en gevat en er is een leven ontnomen. Daar moet een juiste straf tegenover staan. De enige plek waar hij thuishoort, is de gevangenis”, zegt Danny.

De dader heeft meer rechten dan de slachtoffers. Dit is de Belgische wet. Proficiat

Danny

Danny en Hilde voelen zich in de steek gelaten door de wet. “Het onderzoek is een echte lijdensweg. Is het niet schandalig dat we, na acht maanden onderzoek, het dossier slechts één keer hebben mogen inkijken, en dan nog maar een klein deeltje ervan, terwijl de dader al elke keer hij voor de raadkamer is verschenen, het dossier mocht inkijken, tot vier of vijf keer toe? Dat maakt ons woedend. Wij hebben vandaag nog altijd duizend en één vragen en amper antwoorden. Het enige wat we weten is dat onze Jonas opzettelijk gedood is met negentien zeer gerichte messteken. Op die manier, zinloos, zonder reden dan ook, jouw zoon moeten afgeven, is ondraaglijk voor een mens. Maar hebben wij veel ondersteuning van het gerecht? Nee. De dader heeft meer rechten dan de slachtoffers. Dat is de Belgische wet. Proficiat.”

Massale steun

Gelukkig krijgen Danny en Hilde veel steun van familie, vrienden en buren. “We zijn hen allemaal heel erg dankbaar. We beseffen dat ze Jonas niet kunnen terugbrengen, dat kan niemand, maar al die steun is wel een hart onder de riem. Jonas was een graag gezien persoon en dat merken we nu aan de massale steunreacties.”

Zopas organiseerden de collega’s van Jonas bij Toyota Diest nog een herdenkingsrit met de fiets, omdat Jonas een fervent fietser was. Ze willen dit jaarlijks herhalen. En op zondag 1 september organiseert volleybalclub BEVO, waar Jonas speelde, samen met familie en vrienden een wandeling van om en bij de vijf kilometer als eerbetoon. Er is vrij vertrek tussen 13.30 en 15.30 uur aan de volleybalclub, Dorpsstraat 3B. Deelname is gratis, maar om praktische redenen vraagt de familie om in te schrijven op www.eerbetoonjonas.be. Ook niet-wandelaars zijn welkom voor een drankje.

Jonas was een fervent volleybalspeler.
VDT Jonas was een fervent volleybalspeler.
Ook van fietsen hield Jonas. De collega’s van Toyota Diest organiseerden dan ook passend een herdenkingsfietstocht.
VDT Ook van fietsen hield Jonas. De collega’s van Toyota Diest organiseerden dan ook passend een herdenkingsfietstocht.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.