"We gaan niet voor één fiets beelden opvragen"

CAMERABEELDEN IN FIETSENSTALLING NMBS WORDEN NIET BEKEKEN

Sharina De Blander op de plaats waar haar fiets verdween.
Ronny De Coster Sharina De Blander op de plaats waar haar fiets verdween.
"Wat heeft het voor zin om beveiligingscamera's te plaatsen als de politie niet aan de beelden geraakt?", vraagt Sharina De Blander uit Zottegem zich af. Haar fiets is gestolen uit de 'bewaakte' fietsenstalling aan het station. Haar hoop dat de camerabeelden de dader(s) ontmaskeren, kan ze opbergen: de NMBS geeft die beelden pas vrij als de politie persoonlijk naar Brussel rijdt om ze op te halen.

"Rond 13 uur parkeerde ik mijn fiets in de fietsenstalling en toen ik hier rond 17 uur terugkwam, was hij verdwenen. Ik had hem nochtans met een stevig slot aan het rek vastgemaakt, maar het slot is weg. 485 euro heb ik voor die vouwfiets betaald. Ik had hem amper drie maanden", vertelt Sharina. Ze had nog gehoopt dat de camera's een spoor naar de dader zouden opleveren.

"Er hangen twee camera's. Die hebben de daders zeker gefilmd, maar mijn bezoek aan de politie kwam als een ijskoude douche. De agent bij wie ik aangifte deed en suggereerde om de camerabeelden te bekijken, zei me dat de politie zich daar niet mee kan bezighouden. 'Voor één fiets doen we dat niet', klonk het. Dat is wel heel straf. Waarom hangen die camera's daar? Om ons een vals gevoel van veiligheid te geven? Het is alvast een sterk signaal naar fietsendieven: ga maar jullie gang, want zelfs als je gefilmd wordt, doen wij niet de moeite om de beelden te bekijken", zucht Sharina.

Beveiligingscamera's in de fietsenstalling, maar de beelden opvragen is voor de politie wel heel omslachtig.
Ronny De Coster Beveiligingscamera's in de fietsenstalling, maar de beelden opvragen is voor de politie wel heel omslachtig.

Ingewikkelde procedure

"Het is allemaal een beetje ingewikkelder dan het lijkt", reageert politiechef Jan De Sutter. "Wij kunnen die beelden wél bekijken, maar de NMBS legt ons daarvoor een hele procedure op. Als we beelden opvragen, moeten we vooreerst zeker zijn dat de diefstal gepleegd is binnen het bereik van de camera. Tweede voorwaarde: we moeten ongeveer weten wanneer de feiten gebeurd zijn. Want je kan moeilijk de beelden van een hele week zitten bekijken", bedenkt De Sutter. Maar in dit geval zijn volgens het slachtoffer beide voorwaarden vervuld: de fiets stond dicht bij een camera en er moet maar vier uur beeld nagekeken worden.

Zelf ophalen

De echte reden waarom camerabeelden nauwelijks worden opgevraagd, is omdat de NMBS ze niet wil versturen. "Als wij beelden nodig hebben, moeten we een papier invullen en dan brandt de NMBS de beelden op een cd. Maar die moeten wij dan zelf in Brussel ophalen. Er moet dus een agent van Zottegem naar Brussel rijden om dat schijfje in handen te krijgen", zegt De Sutter.

Mailen zou toch eenvoudiger zijn en veel minder kosten? "Dat doen ze niet: als we de beelden niet zelf gaan halen, krijgen we ze niet. Zelfs met de post laten versturen, gaat niet", zegt De Sutter.

"Het is om veiligheidsredenen, dat wij geen beelden versturen: niet met de post en ook niet digitaal. Ze zijn inderdaad door de politie bij ons op te halen", reageert NMBS-woordvoerder Dimitri Temmerman.