Leuke babbel met prins William dankzij band met Nieuw-Zeelandse soldaat

HERDENKING SLAG VAN PASSENDALE OOK SPECIAAL VOOR MARIJKE

Marijke Vandevyver legt uit aan Prins William waarom ze het graf van een Nieuw-Zeelands soldaat heeft geadopteerd. Het gesprek gaat er gemoedelijk aan toe.
Foto Eric Flamand Marijke Vandevyver legt uit aan Prins William waarom ze het graf van een Nieuw-Zeelands soldaat heeft geadopteerd. Het gesprek gaat er gemoedelijk aan toe.
De herdenking van de Slag van Passendale van gisteren nam een wel heel onverwachte wending voor Marijke Vandevyvere (32) uit Roeselare, onderwijzeres in Immaculata Ieper. Al sinds 2010 bezoekt ze regelmatig het graf van John Stevens, een Nieuw-Zeelandse soldaat die op Tyne Cot begraven ligt. Gisteren mocht ze de Britse prins William uitgebreid vertellen over de band die ze intussen heeft met Stevens' familie.

John Stevens was een van de meerdan 1.000 Nieuw-Zeelanders die 100 jaar geleden het leven lieten in de Slag van Passendale, tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij ligt begraven op Tyne Cot Cemetery in Passendale. "Ik ga daar al jaren nu en dan eens op bezoek, om respect te betuigen aan de soldaten die er begraven liggen, en ook om er even tot rust te komen, op die stille plek", legt Marijke Vandevyvere uit.


Zeven jaar geleden besloot Marijke er één soldaat uit te kiezen, en zijn graf regelmatig een bezoekje te brengen. "Het graf van John Stevens viel me meteen op, omdat hij op kerstavond gesneuveld is. Hij was er toen 26, de leeftijd die ik op dat moment ook had. Sinds die dag ga ik elke keer ik Tyne Cot bezoek, bij zijn graf langs. En op zijn geboortedatum en sterfdatum neem ik een bloempje mee."

Samen Kerstmis vieren

Marijke besloot ook het levensverhaal van John Stevens te reconstrueren.


"Via de info die ik op het internet vond, kwam ik in het geboortedorp terecht van Stevens. Een ambtenaar op het lokale gemeentehuis heeft me enorm goed geholpen, via haar kwam ik te weten dat John Stevens een zoon heeft, Arthur, en vier kleinkinderen, waarvan er één nog in het geboortedorp van John woont. Nadat de dame toestemming had gevraagd aan zijn familie, bracht ze ons met elkaar in contact. Sindsdien mailen we elke week. Johns neef is vorig jaar nog op bezoek gekomen, en ik heb 'm toen mee op sleeptouw genomen hier in de streek. Komende kerstperiode trek ik naar Nieuw-Zeeland om er met zijn familie Kerstmis te vieren. Het zal dan precies 100 jaar geleden zijn dat John om het leven kwam."

Ambassadeur

Met 'Anzac Day', de traditionele dag waarop Australië en Nieuw-Zeeland hun gesneuvelde soldaten herdenken, bezocht Marijke ook Stevens' graf. "Ik ontmoette er de ambassadeur van Nieuw-Zeeland, en we raakten aan de praat. Hetgeen ik doe voor John Stevens moet hem bijgebleven zijn, want hij heeft me na die ontmoeting uitgenodigd voor de grootse herinneringsdienst vandaag."

Heel geïnteresseerd

"Ik was eigenlijk al ontzettend vereerd dat ik uitgenodigd werd om de plechtigheid van dichtbij mee te maken. Maar dat ik zo'n bijzonder ontmoeting zou meemaken, had ik niet verwacht."


De Britse prins William kwam op een bepaald moment een gastenboek tekenen, dat vlakbij de tafel lag waar Marijke aan zat.


"De ambassadeur heeft ons aan elkaar voorgesteld, en hij vroeg me aan de prins te vertellen over mijn speciale link met Nieuw-Zeeland. Hij was heel vriendelijk, en erg geïnteresseerd. Ik heb 'm verteld over de band die ik intussen heb met de familie van John, en het feit dat ik hen ga bezoeken eind dit jaar. Het was echt een hele aangename persoon en een aangename ontmoeting."