"Geloof het of niet, maar ik ben zelf géén zoetekauw"

Welkom in Limburg

Madam Confituur aan het werk: "Je vinger in een pot steken en dan proeven met iets anders erbij: da's de essentie."
Foto Dalemans Madam Confituur aan het werk: "Je vinger in een pot steken en dan proeven met iets anders erbij: da's de essentie."
Zeven jaar geleden postte Katrien Hoebers (41) uit Zonhoven de eerste receptjes op haar blog 'Madam Confituur'. Anno 2018 komen haar jampotjes op de markt, ligt haar vierde boek in de rekken, én worden haar pennenvruchten vlotjes vertaald naar het Frans. Confituur met champagne? Check. Gelei met paardenbloemen? Check! Tijd voor een zeemzoete babbel, lijkt ons.

Ooit was confituur maken iets voor lieve omaatjes met dotjes en breipriempjes. Maar alle melancholie op een stokje: die tijd is voorbij. Sinds 2011 deelt Katrien Hoebers, mama van drie zonen, de meest verrassende recepten voor een zoet ontbijt. En haar ideeën slaan aan. Via Facebook duiken zesduizend volgers regelmatig mee de keuken in om de nieuwste confituurrecepten te ontdekken. En die zijn op z'n zachtst gezegd vaak héél verrassend.

Je stond op een dag op en dacht: ik ben voortaan 'Madam Confituur'?

"Neen, ik volgde gewoon een cursus bloggen en e-commerce. Tijdens die cursus moesten we zelf iets verzinnen om over te bloggen, en koken lag me wel. Alleen houd ik niet zo van die piekfijn gedresseerde gerechtjes, waarbij elk blaadje sla symmetrisch op het bord moet liggen. Het gaat om de inhoud die lekker moet zijn, en niet om al die 'tralala'. Zo kwam ik bij confituur terecht. Ik registreerde de naam 'madam confituur' en voilà: mijn blog was geboren. Voortaan zou ik confituurrecepten lanceren. Ik schrijf heel graag en had ook wel een droom: zelf een boek schrijven over confituur maken. Ik hoopte die over pakweg tien jaar te realiseren."

Maar zes maanden later stond de uitgever al aan de deur?

"Ja, dat ging vlotjes. Alleen wou ik wel mijn eigen schrijfstijl bewaren. Het mocht niet - euh - te stroperig zijn. En ik wou absoluut geen pastelkleurtjes, zoals in de meeste kookboeken. De uitgever ging met alles akkoord en zo kwam mijn eigen confituurboek in de boekhandel."

Ben jij dan zo een zoetekauw?

"Totaal niet. Ik snoep amper. Confituur mag ook niet té zoet zijn, hé. Die pure, zoete abrikozenconfituur: ken je dat? Jakkes, die lust ik niet. Er zijn zoveel betere combinaties. De gouden regel in de confituurwereld is dat bij één kilogram fruit ook één kilogram suiker hoort. Wel, die regel heb ik al vaak aan mijn laars gelapt."

En dan kom je vervolgens met heel maffe combinaties aanzetten?

"(lacht) Ja, er zijn al mensen geweest die zich afvroegen of ik misschien een drankprobleem had. Niet dus. Maar je kan met alcohol gewoon heel lekkere smaken creëren. Neem nu kruisbessenconfituur met een beetje Elixir d'Anvers: jummie! Bosbier of Hoegaerden Rosé zijn ook van die dankbare aanvullingen. Maar het kan ook met gewoon tafelbier, hoor."

En hoe kom je daar dan bij? Lukraak wat dingen door elkaar gooien?

"Goh, ik laat me wel eens inspireren door dessertrecepten of smoothies. Die combinaties zijn vaak perfect om confituur mee te maken. Maar in wezen komt het er wel op neer om je vinger in een pot met een ingrediënt te steken, en dat dan samen met iets anders te proeven. Zo doe je soms verrassende ontdekkingen."

Zoals? Bij welke combinatie viel de hemel op aarde?

"Toen ik perenconfituur met speculooskruiden begon te mengen. Toegegeven: het potje ziet er niet zo appetijtelijk uit - het wordt nu eenmaal een bruine massa. Maar lekker, zeg! Mijn zonen zijn er helemaal wild van. Vaak doe ik er nog een beetje peper en zout bij voor de afwerking. Maar er zijn ook lezers die soms geweldige ideeën hebben. Dan delen ze hun ervaringen in mijn Facebookgroep. Als daar een mooie ontdekking tussenzit, dan gebruik ik die graag. Mét dank aan de sympathieke lezer of lezeres in kwestie. Het fijne is dat het zo'n positieve groep is - heel anders dan wat je elders op sociale media ziet. Onlangs hadden we discussies over het gebruik van paardenbloemen in onze gelei. Een prachtige combinatie, al hebben onze zeldzame bijen die paardenbloemen wel hard nodig. Iemand merkte dat beleefd op, en toen hebben we daar een constructieve discussie rond gehad. En we zijn nu ook zuinig met het gebruik van paardenbloemen."

Madam Confituur is een succesvol businessmodel geworden?

"Het zet veel mensen er alleszins toe aan om ook te proberen, en dat vind ik fijn. En ja, ik heb nu eigen confituurpotjes op de markt gebracht. Die ouderwetse bokalen waren toch echt geen zicht, hé? Met boek nummer vier wil ik graag back to basics: mensen ertoe aanzetten om weer een keer zelf te proberen. Ik heb ook nog wel een idee voor een confituur die ik op de markt zou brengen, maar dat is voor later."

Je komt in Zonhoven ook op voor Open Vld. Kan de politiek iets leren van confituur?

"Haha, ik denk het wel. We zijn gewoon heel positief en ondernemend. Dat wil ik uitstralen. Maar ik heb ook wel een paar frisse ideeën. Ons natuurgebied de Teut mag bijvoorbeeld wel eens een wat meer avontuurlijke 'touch' krijgen. Er moet daar toch wel ergens plaats zijn voor een touwenparcours of iets in die zin? Het is maar een ideetje, hé."